جمله ای به ذهنم نمیرسه که از درست بودنش اطمینان داشته باشم به جز اینکه
وقتی اینترنت کامل وصل بشه آوار سوگ این فیلم و عکس هارو نمیشه از رو دوش جامعه ایران بلند کرد -
اما هیچکدام بهطور پایدار جواب نداد. مسائل اقتصادی و اجتماعی آنچنان در هم تنیده و فرساینده عمل کردند که نتیجهاش سردرگمی گسترده بود؛ سردرگمیای که باعث شد بخش زیادی از ما نسبت به «صورت مسئلهای» که بهتدریج و بیصدا از ما تغذیه میکند، فاقد خودآگاهی باشیم -
وضعیتی که در آن چارچوب مشترکی برای جهتگیری وجود ندارد.
این بیهنجاری یکی از دلایل اصلی نبود همگرایی اجتماعی در حوزههای مختلف است. هر فرد مسیر خودش را بهتنهایی میرود و اضطرابها و استرسهای شخصی، در کنار فشارهای اجتماعی، اغلب به شکل خشونت و پرخاش درونی بروز میکند -
جامعهی ایران، بهویژه همنسلان ما، در حوزههای مختلف با چالشهای جدی مواجه بوده؛ اما بهنظر میرسد در یک زمینه بیش از همه دچار کمبود شدهایم: ناتوانی در خلق هنجارهای جدید.
نسل ما بارها تلاش کرد معنا و هنجار را در مسیرهایی مثل مهاجرت، ماندن، کار کردن یا حتی کار نکردن پیدا کند -