Bir gün kader bize aynı sınıfı paylaştırdı ve daha sonra çok şeyi...🫂🤍
(biz 12yaşında aynı sırada oturan iki ortaokulluyuz, ama herkes bize 26 yaşında olduğumuzu söylüyor.)
Ne kadar da güzel anlatmış.
"Namaz nasıl bir şey biliyor musunuz? Ben kendimi diğer kullar arasında O'na yakın olmaya görüyorum. Ben öldüğümde, sonsuz ve mutlak zamanda O'nunla olmaya layığım..."
Aramız iyi sandığım insanlarla aslında ben çabaladığım için iyi olduğumuzu çabalamayı bıraktığımda, yanımda sandığım insanların da aslında yanımda olmadıklarını onlara koşmayı bıraktığımda anladım. Geç kalınmış ama insanı güçlendiren bir farkındalık bu.