اصولا آرامش زمان زیادی پایدار نمیمونه و مثل زمانی که کِرم، پیله به دور خودش میتنه تا در ارامش بزرگترین تغییر رو بکنه ما هم داریم از درون یه تغییراتی میکنیم که نتیجهی خیییلی عجیبی خواهد داشت!!!
اگه ادم رو درخت زندگی در نظر بگیریم، سه تا راه پیدا کردن که بشه باهاش به کمال رسید، یک,مدیتیشن(ارضی شدن با تجسم). دو، تسخیر زندگی توسط موجودی دیگه. سه،ازدواج و سکس زیاد!
طبق این مفاهمیم کالت و عرفانی، انسان زاده شده تا صرفا در اختیار لذت باشه و به نظرم زیادی پوچ و سادهست از دور!
این که داریم وارد تلهی توسیدیدی میشیم یا کیندلبرگ رو نمیشه تشخیص داد ولی از هر مسیری که طی بشه فرقی تو نتیجه نداره و مثل هر سیستم پیچیدهای روز رسیدن به انارشیسم از رگ گردن نزدیک تره...
دکترم گفته کار سنگین نکنم ولی ساختن اولین اتاق زندگیم انقدر برام وسوسه انگیزه که آب و غذا فراموشم شد و تازه تموم شد و الان مثل جنازه افتادم تا ببینم کی رستاخیز میشه:)