🍑

ไก่ไข่ไข่ไก่ ไข่ไก่ไก่ไข่

[🍑 @_mamay199x]

#คนโกง สั่ง #บัตรคอน #บัตรจับมือ ก็ระวังร้านนี้ไว้นะคะ เขาโกงบัตรจับมือเรา 1,230 บาท มีคนอื่นโดนด้วยเหมือนกัน รายละเอียดในเมนชั่น ช่วยกันรีหน่อยค่ะ
#บัตรจับมือ #บัตรคอนblackpink #ทวิตดีคนรีน้อย #BNK48Market #BNK48Handshake

[นายอาร์ม 🙋 @castby9arm]

สองเดือนต่อมา: สวัสดีครับผมอู๋สปินนาย วันนี้เรามาบินใน tesla roadster ครับ

[sometime @sometime_19999]

4. ลากบี้สุกฤษฎิ์ออกจากวัด

[ch. @chyoumayknow]

ชอบตู้คีบตุ๊กตาในงานแต่งพลอยเต น่ารัก

[qt pie , @532am_]

คนไทย native

[Babymeltyx.(เรียกเม้ลได้น้า) @__meltx]

ครือถ้ากุหน้าแบบบลู กุจะถ่ายตั้งแต่เข้าร้านยันออกร้าน

[P'HOME @homelander168]

ผมเคยทำกาแฟหกใส่สัญญามูลค่า 18 ล้านครับ

ตอนนั้นลูกค้ากำลังจะเข้ามาเซ็นในอีกยี่สิบนาที หัวหน้าผมยืนมองเอกสารที่เปียกกาแฟอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหันมาถามว่า

"มึงทำอะไรของมึงเนี่ย"

ผมตอบไม่ออกเลยครับ

คือผมไม่ได้ตั้งใจจะเอากาแฟไปกินในห้องประชุมด้วยซ้ำ แค่ถือแก้วเดินผ่านแล้วเห็นแฟ้มเอกสารวางเกือบตกขอบโต๊ะ เลยเอื้อมมือไปขยับให้

ปรากฏว่าศอกไปโดนแก้วตัวเอง

จบเลยครับ

กาแฟเย็นเต็มโต๊ะ เอกสารสิบกว่าหน้าเปียกไปครึ่งหนึ่ง

ผมทำงานบริษัทนี้มาได้แปดเดือน เป็นพนักงานประสานงานฝ่ายขาย งานหลักคือเตรียมเอกสาร นัดลูกค้า แล้วก็โดนทุกคนเรียกเวลาหาอะไรไม่เจอ

สัญญาฉบับนี้เป็นงานใหญ่ที่สุดตั้งแต่ผมเข้ามา บริษัทเราได้ติดตั้งระบบให้ลูกค้าหลายสาขา คุยกันมาเกือบครึ่งปี กว่าจะตกลงราคาและเงื่อนไขกันได้

แล้วผมก็มาทำกาแฟหกในวันเซ็น

พี่นิดฝ่ายบัญชีเดินผ่านมาเห็นเข้าก็ร้องลั่น

"ตายแล้ว! เอ็งทำอะไร!"

ผมบอกช่วยหาทิชชูให้ก่อนพี่

แกยืนดูอยู่แป๊บหนึ่งแล้วบอก

"ทิชชูจะไปช่วยอะไรได้ ไปปริ้นต์ใหม่สิ!"

ผมรีบวิ่งกลับไปที่โต๊ะ เปิดไฟล์สัญญาในคอมแล้วสั่งพิมพ์

เครื่องปริ้นต์ไม่ทำงานครับ

ขึ้นว่า Paper Jam

ผมเปิดฝาเครื่อง ดึงกระดาษออกจนมือดำไปหมด กดพิมพ์อีกที คราวนี้ออกมาได้สามหน้าแล้วก็ติดใหม่

ตอนนั้นเหลืออีกสิบห้านาที

หัวหน้าเดินมาถามว่าได้หรือยัง

ผมบอกกำลังพิมพ์ครับพี่

แกมองกระดาษสามแผ่นที่อยู่ในมือผม แล้วถามว่า

"นี่สัญญาหรือหนังสือสามก๊ก ทำไมมันพิมพ์ยากนักวะ"

ผมไม่มีอารมณ์ขำเลย

สุดท้ายพี่นิดบอกให้เอาไฟล์ไปปริ้นต์ร้านถ่ายเอกสารข้างตึก

ผมรีบเซฟไฟล์ลงแฟลชไดรฟ์ วิ่งลงลิฟต์ไปชั้นล่าง

ร้านป้าข้างตึกมีคนยืนรออยู่สองคน

ผมเดินเข้าไปบอกว่าป้าครับ ขอแซงก่อนได้ไหม ผมมีเอกสารด่วนมาก

ป้าถามว่ากี่หน้า

ผมบอกยี่สิบแปดครับ สองชุด

ป้าบอก

"ด่วนมากก็ไม่ต้องมายืนเร่งป้า เครื่องมันไม่รู้จักคำว่าด่วน"

ผมยืนเงียบเลย

ป้าก็พิมพ์ให้จนเสร็จครับ แต่ตอนกำลังเรียงกระดาษ แกหยิบแผ่นหนึ่งขึ้นมามอง

"เอ็งจะเอาหน้านี้ไว้ตรงไหน"

ผมถามว่าหน้าอะไรครับ

แกยื่นมาให้ดู เป็นหน้าตารางรายละเอียดการให้บริการ

ผมบอกหน้าสิบสี่ครับป้า

แกชี้เลขมุมกระดาษ

"มันเขียนหน้าสิบสี่จากยี่สิบเก้านะ แต่เอ็งบอกป้าว่ายี่สิบแปดหน้า"

ผมรับมาดู

จริงด้วยครับ

ผมเลยเปิดไฟล์เช็ก ปรากฏว่าไฟล์ที่ผมเซฟมามียี่สิบเก้าหน้า แต่เอกสารที่เตรียมไว้บนโต๊ะประชุมก่อนกาแฟหกมีแค่ยี่สิบแปดหน้า

ตอนแรกผมนึกว่าฝ่ายกฎหมายเพิ่งเพิ่มหน้าเข้ามา

แต่พอไล่ดูชื่อไฟล์ ผมเริ่มใจไม่ดี

ในโฟลเดอร์มีอยู่สามไฟล์ครับ

สัญญาล่าสุด

สัญญาล่าสุดแก้ไข

แล้วก็สัญญาล่าสุดแก้ไขจริง

ผมไม่รู้ว่าใครเป็นคนตั้งชื่อ แต่ตอนนั้นผมอยากจับคนตั้งชื่อมานั่งคุยมาก

ผมเปิดดูทั้งสามไฟล์

สองไฟล์แรกมี 28 หน้า

ส่วนไฟล์สุดท้ายมี 29 หน้า เพราะเพิ่มรายละเอียดการดูแลระบบหลังติดตั้งที่ลูกค้าขอเข้ามาตอนประชุมครั้งล่าสุด

ผมโทรหาหัวหน้าทันที

"พี่ครับ สัญญาที่วางบนโต๊ะเมื่อกี้เราใช้ไฟล์ไหน"

แกบอกก็ไฟล์ล่าสุดไง

ผมถามว่าล่าสุดอันไหน

แกตอบว่า

"ก็อันที่มันเขียนว่าล่าสุดนั่นแหละ!"

ผมบอกพี่ มันมีสามล่าสุดครับ

ปลายสายเงียบไปเลย

แล้วแกบอก

"มึงรีบขึ้นมาก่อน"

ผมกลับขึ้นไปถึงออฟฟิศ ลูกค้ามาแล้วครับ

มีสามคน นั่งอยู่ในห้องประชุม หัวหน้าผมกำลังชวนคุยเรื่องรถติด

พอเห็นผมเดินเข้าไปพร้อมเอกสารใหม่ แกรีบพาผมออกมาข้างนอก

เราสองคนเปิดเทียบกันตรงโต๊ะทำงาน

ปรากฏว่าชุดที่เตรียมไว้ตอนเช้าเป็นเวอร์ชันก่อนประชุมครั้งสุดท้ายจริง ๆ

ไม่ได้มีอะไรผิดเรื่องราคา แต่มันขาดรายละเอียดการดูแลหลังติดตั้งไปหนึ่งหน้า

ซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญของลูกค้าครับ

ถ้าเซ็นฉบับนั้นไป ต่อให้ภายหลังคุยกันไม่ตรงกัน ก็ต้องเสียเวลามาทำเอกสารเพิ่มเติมอีก

หัวหน้าเปิดอ่านอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาวมาก

แล้วพูดว่า

"ดีนะที่ยังไม่เซ็น"

ผมยืนเงียบ

แกหันมามองหน้าผม

"แต่มึงอย่าเพิ่งดีใจ กาแฟก็ยังหกอยู่ดี"

ผมบอกครับพี่

สุดท้ายหัวหน้าเข้าไปอธิบายลูกค้าตรง ๆ ว่ามีเอกสารสองเวอร์ชัน เตรียมมาผิดชุด ขอเวลาเช็กฉบับสุดท้ายอีกหน่อย

ลูกค้าก็ไม่ได้ว่าอะไรครับ เขาเองก็อยากได้เอกสารที่ถูกต้อง

เรานั่งตรวจไปด้วยกันอีกเกือบชั่วโมง จนแน่ใจว่าทุกหน้าเป็นฉบับที่ตกลงกันไว้จริง ๆ แล้วถึงเซ็น

พอเซ็นเสร็จ ทุกคนก็โล่งอก

ผมเก็บแฟ้มเก็บปากกาอยู่ตรงมุมห้อง ลูกค้าคนหนึ่งเดินมาถามว่า

"น้องใช่คนที่ไปเอาเอกสารมาใหม่หรือเปล่า"

ผมบอกใช่ครับ

แกถามว่าแล้วทำไมต้องพิมพ์ใหม่ ของเดิมเป็นอะไร

ผมยังไม่ทันตอบ หัวหน้าที่เดินตามมาก็บอกว่า

"มันทำกาแฟหกครับ"

ลูกค้าหัวเราะเลย

"อ้าว งั้นต้องขอบคุณกาแฟแก้วนั้นนะ"

ผมยิ้มแห้ง ๆ

หัวหน้าตอบทันที

"อย่าเพิ่งขอบคุณครับ ผมเกือบหัวใจวาย"

พอลูกค้ากลับไป ผมก็คิดว่าเรื่องคงจบแล้ว

หัวหน้าเรียกผมเข้าห้องครับ

ผมเดินเข้าไปอย่างคนเตรียมใจรับชะตากรรม

แกบอกให้นั่ง แล้วถามว่ารู้ไหมวันนี้เราเกือบพลาดอะไร

ผมบอกทราบครับ

แกบอกว่าปัญหาไม่ใช่แค่กาแฟหก แต่ไม่มีใครในทีมรู้เลยว่าฉบับไหนเป็นฉบับสุดท้ายจริง ๆ

ผมพยักหน้า

แกถามว่าใครเป็นคนรวบรวมเอกสาร

ผมบอกผมครับ

ใครเป็นคนสั่งพิมพ์

ผมอีกครับ

ใครเป็นคนทำกาแฟหก

ผมครับ

แกนั่งมองหน้าผมอยู่พักหนึ่ง

ก่อนจะพูดว่า

"เออ มึงรับครบทุกข้อเลยนะ"

ผมก็ไม่รู้จะตอบอะไรแล้ว

สุดท้ายแกบอกให้ผมช่วยจัดระบบเอกสารใหม่ ตั้งชื่อเวอร์ชันให้ชัด แล้วหลังจากนี้สัญญาทุกฉบับต้องมีคนตรวจอีกครั้งก่อนเอาไปเซ็น

ตอนเดินออกจากห้อง พี่นิดเดินมาถามว่าโดนด่าไหม

ผมบอกโดนพอสมควร

แกถามว่าแล้วจะโดนหักเงินไหม

ผมบอกไม่โดนครับ แต่ได้งานเพิ่ม

พี่นิดหัวเราะแล้วบอก

"เห็นไหม ทำตัวเองแท้ ๆ"

ผ่านไปประมาณสองอาทิตย์ เรื่องนี้เริ่มกลายเป็นเรื่องตลกในบริษัทครับ

เวลามีใครถามว่าสัญญาไฟล์ไหนล่าสุด คนในทีมจะหันมาถามผมก่อน

ผมเลยทำโฟลเดอร์ใหม่ ตั้งชื่อไฟล์เป็นวันที่กับเลขเวอร์ชัน ไม่ให้มีคำว่าล่าสุดอีก

วันหนึ่งหัวหน้าเดินมาเห็นผมตรวจเอกสารอยู่ แกถามว่าทำอะไร

ผมบอกตรวจรอบสุดท้ายครับ

แกพูดว่า

"ดีแล้ว ตรวจให้ละเอียด ไม่ต้องใช้กาแฟช่วยอีกนะ"

ทั้งแผนกหัวเราะกันหมด

แต่ที่ผมไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นก็คือเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา

ลูกค้ารายเดิมโทรมาขอเอกสารเพิ่มเติมสำหรับงานอีกสาขาหนึ่ง

หัวหน้าก็ให้ผมจัดการตามปกติ

ผมเตรียมไฟล์เรียบร้อย ส่งไปให้ลูกค้าตรวจ ก่อนจะนัดเซ็น

พอถึงวันนัด ผมเข้าไปในห้องประชุมพร้อมแฟ้มเอกสาร

ลูกค้าคนเดิมเห็นหน้าผมก็ยิ้ม

"อ้าว น้องกาแฟ"

ผมหัวเราะบอกว่าครับ ผมเอง

แกถามว่าเอกสารชุดนี้ตรวจดีแล้วใช่ไหม

ผมบอกตรวจครบสามรอบแล้วครับ

แกพยักหน้า ก่อนจะหันไปพูดกับหัวหน้าผมว่า

"งั้นวันนี้คงไม่ต้องให้กาแฟหกอีกแล้วเนอะ"

หัวหน้าผมตอบว่า

"ไม่ต้องแล้วครับ รอบนี้ผมห้ามมันเอาแก้วเข้าห้องประชุมเลย"

ทุกคนหัวเราะ

ลูกค้าเลยพูดขึ้นมาว่า

"แต่ผมชอบนะ วันนั้นอย่างน้อยก็ได้รู้ว่าทีมนี้กล้ายอมรับเวลามีอะไรผิด แล้วก็แก้กันจริง ๆ"

ผมฟังแล้วก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

ตอนเซ็นงานเสร็จ ลูกค้าเดินออกไปพร้อมหัวหน้า ส่วนผมกำลังเก็บเอกสารอยู่

สักพักหัวหน้าเดินกลับเข้ามา

แกบอกว่าลูกค้าชมผมด้วยนะ บอกว่าประสานงานไวดี

ผมกำลังจะยิ้ม

แกพูดต่อว่า

"แต่คราวหน้าก็อย่าทำอะไรหกอีกล่ะ"

ผมบอกครับพี่

แล้วแกก็วางแก้วกาแฟลงตรงหน้าผม

ผมรีบถอยเลยครับ

"พี่! เอาไปวางที่อื่นเลย!"

แกหัวเราะแล้วบอกว่า

"อะไรวะ กูแค่ฝากถือแป๊บเดียว"

ผมบอกไม่ถือครับ

แกถามทำไม

ผมบอก

"สัญญาฉบับนี้สามสิบล้านนะพี่ ผมไม่อยากได้งานเพิ่มอีกแล้ว"

แกหัวเราะดังมาก ก่อนจะถือกาแฟเดินออกไปเอง

ตอนนี้ผมได้รับหน้าที่ดูแลเอกสารสัญญาของทั้งทีมแล้วครับ

แต่ที่ขำคือ ตั้งแต่วันนั้น ใครจะเอากาแฟเข้าห้องประชุมต้องถามผมก่อน

ไม่ใช่เพราะผมเป็นหัวหน้าอะไรนะครับ

เป็นเพราะทุกคนกลัวผมทำหกอีก

มีใครเคยทำงานพลาด แต่สุดท้ายความพลาดนั้นกลับช่วยให้รอดจากปัญหาที่ใหญ่กว่าไหมครับ? เรื่องแบบนี้ฟังทีไรก็เหลือเชื่อ

เรื่องมันมีอยู่ว่า...

เรื่องราวจากชีวิตประจำวันของใครบางคน ที่อะไร ๆ ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

ฝากกดติดตามกันไว้ แล้วมาเจอกับเรื่องเล่าใหม่ ๆ กันทุกวัน ประมาณหนึ่งทุ่มนะครับ

[このアカウントの所有者は日本に行きたいと思っています。 @SP_5703]

เอาวิธีแม่นะ

ซื้อที่ซอยรางน้ำก่อนวันบิน 1 วัน เพราะมีเวลาเต็มๆ ไม่ต้องพะวงเรื่องตกเครื่อง ละเหมือนพวกโปรบัตรเครดิตจะดีกว่า

จากนั้นเลือกไฟล์ทบินที่จะไป ละไปรับที่สนามบิน เพราะแม่บอกอยากใช้เลยที่ต่างประเทศ 55555555

[บลูเบล @Bluebellbarabel]

คิดง่ายๆ มีพ่อคนไหนกล้าพาลูกสาวเข้าห้องน้ำชายกับตัวเองเหมือนแม่พาลูกชายเข้าห้องน้ำหญิงได้ชิวๆสบายใจปะ

[leveret 🐇 @krakraxt]

มีช่วงนึงเราชอบไปวิ่งที่สวนสาธารณะบ่อยๆแล้วมีวันนึงเจอหมาใหญ่ตัวนึงท่าทางเป็นมิตรเดินมาข้างๆ ด้วยความที่เราเป็นคนรักสัตว์เลยถามน้องด้วยเสียงสองว่า "ไปวิ่งด้วยกันมั้ยจ๊ะ"

หลังจากนั้นแหละตาน้องกลายเป็นหัวใจทันที เราสัมผัสได้ว่าน้องกำลังพูดว่าพี่คนสวยค้าบ รักน้า จังหวะนั้นน้องเอาตัวมาเด้าขาเรารัวๆ พร้อมพยายามเอาหน้ามุดเข้ามาในกางเกงวิ่งขาสั้นเรา

แล้วด้วยความที่น้องเป็นหมาใหญ่นี่ดิ้นไม่หลุดเลย ไม่รู้จะทำยังไง จนมีคุณป้าคนนึงเดินมาเลยขอความช่วยเหลือ คุณป้าเลยเอาไม้มาตีให้ และเรียกคุณลุงอีกคนมาช่วยจับ ทั้งสองบอกเราว่า "วิ่งหนีไปลูก รีบหนีไป"

จังหวะนั้นคือวิ่งหนีสุดแรงจนหนีมาไกลละ แล้วคุณลุงคุณป้าคงคิดว่าเราน่าจะหนีพ้นแล้วเลยปล่อยน้อง แต่น้องวิ่งตามมาแบบสุดแรงกว่าแล้วเราก็โดนเด้าขาต่อ แล้วตรงนั้นไม่มีคนเลยเครียดจัด

หลังจากนั้นก็มีวินมอไซต์ขับมาพอดีเลยตะโดนบอกว่า "พี่คะช่วยด้วย ช่วยหนูที หมามันเด้าขาหนูไม่ปล่อยเลย" พอพี่เขาจะไปจับน้องออกน้องดันขู่เหมือนทำท่าจะกัดพี่เขา

เราเลยบอกพี่วินว่างั้นไปทั้งแบบนี้เลยค่ะพี่ เราเอาขาอีกข้างขึ้นมอไซต์แล้วให้เขาขับออกไปทั้งแบบนั้นเลย มือน้องหมาก็ขูดขาเราแล้วขับออกไป

หลังจากนั้นน้องก็วิ่งตามมาสุดแรงเหมือนเดิม แต่ตามมอไซต์ไม่ทันเลยหลุดพ้น

หลังจากนั้นเราเลยไม่ได้ไปวิ่งสวนสาธารณะนั้นอีกเลยเพราะกลัวโดนหมาพยายามข่มขืนอีก แล้วทำตัวเฟรนลี่กับหมาจรน้อยลงด้วย

พอเอาเรื่องนี้ให้พี่ๆผู้หญิงที่อยู่ระแวกเดียวกันฟังพี่เขาก็บอกว่าโดนหมาตัวนี้พยายามข่มขืนเหมือนกัน จะบ้า หมาอะไร ภัยสังคมมาก

[Karn 🦄✨ @Kunkarn]

เหตุการณ์คือ
: คริสพอลล่าอินเลิฟกันอยู่
: เตโดนพลอยหอสั่งห้ามกินเหล้า
: เต ขออนุญาตพี่คริส

คริสหอ : ต้องมาขออนุญาตกุเหรอ?

เอออ เมียไม่ให้กิน ลองขอพี่เมียดู เพราะพี่พลอยเกรงใจพี่คริส ถ้าพี่คริสให้กินอาจจะรอด เตนำหนึ่งก้าวมาก แต่ลืมไปว่าเป็นพี่แบบคริสหอ สรุปโดนด่ากลับมา 555555

[หลุงหลุง 🔅 @Kyokooong]

เกลียดจริตแบบ ฝากถือแปปนึงค่า แล้วค่อยถีบมาก กุจะรั่ว55555555555555555555555555

[𓂀 Imfromthemoon @fromthemoonbabe]

คนญี่ปุ่นที่ทำงาน นางเรียนภาษาไทยถึงระดับ ป.6 นางพูดว่าชอบกินสุกร 🥹

[I'll believe in this & that @4ckingmad]

นี่ก้เลยบอกอะ ไม่ต้องหน้าห้อง อธิบายให้เพื่อนคนนี้ฟังก่อนว่าเปนใคร เลือกเพราะไร นรชายบอกโห่ ครูก้รู้ว่าเค้าคือใคร นี่บอกครูรู้ แต่คนอื่นไม่รู้ ถ้า proud to present มากก้ทำให้เต็มที่ ก้หน้างอคอหักไปตามเสตป สุดท้ายตอนพรีเซนต์ก็เลือกคนอื่นมา (คืออีแอนดรูว เทต) นี่เดรสสสสสส

[I'll believe in this & that @4ckingmad]

ส่วนตัวเคยใช้ละเวิคแต่เปนกับนักเรียนที่มันอยากกวนเรา มีงานคือพรีเซนต์ไอดอลใน❤️(ดารานักร้องอะไรได้หมด) นรชายคนนึงบอก*นสดหนังผู้ใหญ่*ได้มั้ยครู ละขำ นี่ทำหน้าเฉยๆละบอกได้หมด แต่พรีเซนต์ต้องมั่นใจนะ พูดได้ใช่มั้ยว่ารู้จักจากไหน ชอบอะไร ทำไมเลือกคนนี้ นรผญถามว่าคนที่นรชายเลือกคือใคร

[méi梅 @meiforestx]

นึกถึงตัวเองกับเพื่อนตอนไปwat นายจ้างพาไปทะเลแล้วหยิบปูตัวเร้กๆมาให้จับ เพื่อนชั้นจะถามว่ามันจะหนีบมั้ย แต่ไม่รู้คำว่าหนีบ เลยพูดว่า is it gonna แก้บๆ นายจ้างขำละบอก โน it’s not gonna แก้บๆ you can touch it 555555555555555555555555

[ห้าวตีน @tenshi_P1107]

ไอเลิฟมาก
“อยากมีเมียเหมือนนางฟ้า
ก็ต้องมีสวรรค์ให้เขาอยู่ก่อน”
ให้เลยยย แห่งปี555555555666666666

[leveret 🐇 @krakraxt]

เมื่อวานนี้ฉันรับงานจ้างร้องไห้ในงานศพของคนแปลกหน้า ได้ค่าจ้างวันละ 300,000 วอน

ในประกาศรับสมัครเขียนไว้ตรงๆแบบนี้เลย

“ผู้ที่สามารถมาแสดงความไว้อาลัยเหมือนเป็นเพื่อนสนิทเก่าแก่ของผู้เสียชีวิต”

พอมาถึงงานศพ บรรยากาศมันแปลกๆ อยู่บ้าง

ถ้ารวมฉันด้วยจะมีแขกมางานแค่ 7 คนเท่านั้น

รูปผู้เสียชีวิตเป็นผู้หญิงอายุประมาณ 29 ปี

ทุกคนใส่ชุดดำ แต่แปลกที่ไม่มีใครร้องไห้เลย

ฉันรับงานมาแล้ว เลยพยายามทำหน้าเศร้าที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่พอจ้องรูปไปเรื่อยๆ ก็คิดถึงเพื่อนที่เสียไปเมื่อ 5 ปีก่อน

น้ำตาเลยไหลออกมาเอง

สุดท้ายฉันร้องไห้คนเดียวอยู่นาน

และงานศพก็จบลง ฉันเลยรอรับค่าจ้างอยู่ตรงนั้น

ตอนนั้นมีคนตบไหล่ฉันเบาๆ

หันไปดูแล้วขนลุกทั้งตัว

ผู้หญิงในรูปยืนอยู่ตรงหน้าฉันน่ะสิ

เธอยื่นกระดาษทิชชู่ให้แล้วพูดว่า

“เมื่อกี้ร้องไห้เพราะฉันใช่ไหมคะ?”

แล้วถามอย่างระมัดระวัง

“คราวหน้าถ้ามีโอกาส คุณช่วยมาร้องไห้ให้ฉันได้มั้ยคะ โดยไม่ต้องรับเงิน?”

ปรากฏว่าผู้หญิงคนนั้นยังมีชีวิตอยู่จริงๆ

เธอเป็นผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย แต่บอกว่าอยากลองจัดงานศพของตัวเองดูสักครั้งตอนยังมีชีวิตอยู่

ตอนแรกฉันไม่เข้าใจเลย

แต่พอได้ฟังคำพูดของเธอ ฉันก็พูดอะไรไม่ออก

“ฉันไม่มีครอบครัว และเพื่อนสนิทก็แทบไม่มีเลยค่ะ”

“กลัวว่าถ้าตายไปแล้วไม่มีใครมาร่วมงาน ฉันว่ามันคงเศร้ามาก”

ดังนั้นเธอจึงจัดงานศพด้วยเงินตัวเอง และยังจ้างพนักงานพาร์ทไทม์มาร่วมงานไว้อาลัยด้วย

ทั้ง 7 คนที่มาร่วมงานวันนี้ ล้วนแต่รับเงินค่าจ้างทั้งนั้น

แต่พอฉันร้องไห้จริงๆ เธอก็ซึ้งจนน้ำตาไหลตาม

ผู้หญิงคนนั้นขอร้องเป็นคำขอสุดท้าย

“ถ้างานศพจริงๆ จัดขึ้นทีหลัง ช่วยมาร่วมงานให้ฉันหน่อยนะคะ”

ฉันสัญญาว่าจะไปแน่นอน

พอครบ 3 สัปดาห์หลังจากนั้น ฉันได้รับข่าวการเสียชีวิตของเธอ

พอมาถึงห้องจัดงานศพ ฉันก้าวเท้าไม่ออกเลย

เพราะพนักงานพาร์ทไทม์ 6 คนที่มาร่วมงานครั้งก่อน ทุกคนกลับมาร่วมงานอีกครั้ง

คราวนี้ไม่มีใครรับเงินค่าจ้างสักคน

เราไม่รู้จักชื่อซึ่งกันและกันด้วยซ้ำ แต่เรายืนเฝ้าห้องไว้ศพกันจนดึกดื่น

พอกลับถึงบ้าน มีข้อความหนึ่งฉบับส่งมา เป็นข้อความที่เธอตั้งเวลาส่งไว้ล่วงหน้า

“คุณมาจริงๆ ใช่ไหมคะ?”

“วันนี้ฉันไม่อยากอยู่คนเดียวเลยค่ะ”

พออ่านข้อความนั้น ฉันร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่นาน

ครั้งแรกฉันร้องไห้เพราะเรื่องเงิน

แต่ครั้งที่สอง ฉันร้องไห้เพราะอยากเจอคนคนนั้นจริงๆ

[กลุ่มดาววินาศนะ | V insane @ArchCarcer]

จริงครับ
ถ้าไม่เชื่อ ลองค้นคำว่า Medieval Elephants ใน google
ศิลปินยุคกลางไม่เคยไปแอฟริกา หรือ เอเชีย
วาดช้างตามคำบอกเล่าจากนักสำรวจ

ผลคือ.........

[nox @brandnewnox]

มีคนทำเกมชื่อ 1 in 8 Billion เป็นเกมจำลองชีวิตที่ให้เราสุ่มเกิดใหม่เป็นมนุษย์หนึ่งคนบนโลก โดยใช้ข้อมูลสถิติประชากรจริง ๆ เราเลือกไม่ได้ว่าจะเกิดประเทศไหน เป็นลูกใคร หรือมีฐานะยังไง ทุกอย่างขึ้นอยู่กับดวงล้วน ๆ

แล้วผมลองสุ่มดู ผมเกิดเป็น William Hill เด็กผู้ชายชาวแคนาดา เกิดที่เมืองมอนทรีออล ในเดือนสิงหาคม 2026

พ่ออายุ 36 แม่อายุ 33 เป็นลูกคนแรกของครอบครัว แถมฐานะทางบ้านยังอยู่ในกลุ่มรายได้สูงสุด 20% ของประเทศอีกด้วย 55555

โอกาสที่จะได้เกิดในแคนาดามีแค่ 0.27% ส่วนอายุขัยเฉลี่ยของผู้ชายอยู่ที่ 80.2 ปี

นี่แค่เริ่มต้นชีวิตก็ดูมีแต้มต่อกว่าคนอีกหลายพันล้านคนบนโลกละแห่ะ ๆ

หลังจากนั้นเกมก็ให้เราใช้ชีวิตต่อไปเรื่อย ๆ เจอเหตุการณ์ต่าง ๆ และตัดสินใจเลือกเส้นทางชีวิตด้วย

ใครอยากรู้ว่าถ้าได้เกิดใหม่อีกครั้ง ชีวิตตัวเองจะเป็นยังไง ลองเล่นดู

https://t.co/T58Tpr9e8O

[sunmoonlover @sunmoonlover_]

แล้วบลูมันไม่กินเหล้าสูบบุหรี่อะ ภาพรวมของสภาพแวดล้อมของเขาดีมากอ่ะ

งั้นให้ลองคิดว่าถ้าลิซ่ามันไปคบกับพวกแร็ปเปอร์ต่างชาติเสพยาจัดเหมือนกุ๊ย ใส่กางเกงโหลดต่ำ หรือจะนักแสดงไอดอลเกาหลีสภาพเหมือนชายแท้ตีเมียทุกตัว อืม นึกสภาพเอาเถอะอีติ่ง 🤡