@serxiomaria Dende un punto de vista liberal-republicano non deixa de ser peculiar que o lider dunha igrexa realice unha alocución aos representantes eleitos democráticamente da nación. Por non entrar na cuestión da lexitimidade. A elección do foro paréceme discutible.
Que o Papa empregue como foro o parlamento, dende logo, é unha decisión con moitas aristas dende non poucos puntos de vista. Proba do mesmo é a súa excepcionalidade. ¿ Qué se pretende con tal decisión? ¿ Cui bono?
Eu non descartaría a Meritxell Batet, conta cun importante capital político, que pode facer valer, e non tería problemas en atopar valedores e valedoras. A espiniña de Chacón sigue aí.
Téndense a perder de vista o impacto das eleccións do 79, donde a UCD contén a forza emerxente do PSOE precisamente apelando ao marxismo e as súas contradiccións doutrinais. As eleccións foron en marzo e o famoso congreso extraordinario en setembro.
@CheCastelo1@Cristobo_Devesa A renuncia ao marxismo foi un dos maiores servizos que Felipe González lle prestou ao país. Onde había un partido populista e marxista emerxeu alo menos durante uns anos unha socialdemocracia homologable a Europa, que creou unha democracia liberal e un estado do benestar.
[DOSSIER] États-Unis, la formation du territoire
➡️ La carte du jour : La guerre contre les Sioux
Après 1865, les guerres indiennes s’intensifient. Malgré leur résistance, les Sioux perdent leurs terres et sont progressivement confinés dans des réserves.
A republica, pese ao que din algúns, non nace ex nihlo. É filla dunha tradición liberal que ve frustrada os seus desexos de reforma democrática dentro do marco monárquico.
O dramatismo destas biografías é increíble. Basilio Álvarez, un self made man propio do medio oeste norteamericano, acaba falecendo en Tampa.
Portela, masón grado 33, falece en Francia, sendo retidio durante a guerra pola Gestapo no Castelo de IF, como o conde de Montecristo.
Pero a historia dos últimos días de Federico Tapia e do seu enterro civil foi un acontecemento histórico singular. A atmósfera da Coruña do primeiro terzo serìa expresión de vangarda e dinamismo.Tamèn a de Basilio Álvarez, Portela Valladares ou Casares Quiroga son vidas narrables
Europa sigue ancorda no mito da tecnocracia. Claro que se pode montar maña, pero quen o dirixe? Ante quen responde? Que intereses protexe? O problema de Europa é político, mesmo teórico-político
[DOSSIER] Cette semaine, Histoire et géopolitique du pétrole
➡️ La carte du jour : Le pétrole au Moyen-Orient depuis 1908
Découvert en Perse en 1908, le pétrole devient central. Après 1945, il structure les États et devient un levier de puissance, notamment avec l’OPEP.
7 avril 1993
Le président de la République reçoit l'écrivain Ernst Jünger à l'Élysée.
En mai 1997, ce dernier relate, dans une interview accordée à Ulrich Raulff et publiée dans La Revue des Deux Mondes, ses rencontres avec François Mitterrand dans sa maison de Wilflingen :
A historia dun éxito. O triunfo dunha sociedade reivindicativo. Tamén o dunhas élites que puxeron o interese do país por riba das siglas e do confort persoal.
Manuel Fraga, ministro con Franco y fundador de Alianza Popular, fue uno de los primeros accionistas del diario El País. Como ministro de Arias Navarro autorizó la salida del primer ejemplar de El País.
Para estás situación os italianos teñen a curiosa expresión, "caporetto" della nazionale. Rememorando así o gran impacto da batalla de Caporetto na memoria colectiva do país cisalpino.
3 Mundiales sin Italia. 12 años. No clasificarse a un Mundial de 48 selecciones tras venir de dos debacles históricas debería hacer temblar los cimientos del fútbol italiano por completo. Urge una revolución. Sobre todo en un momento en el que su deporte, en general, va tan bien.
Whenever I begin to question Sensei Fukuyama’s thesis, I come across something, like this video, that reminds me just how total the cultural victory of liberalism was at the end of the Cold War.
Even explicitly anti-liberal movements now seek legitimacy through liberal concepts. Islamists may reject secularism, pluralism, and individual autonomy in substance, but they frame their struggle in the language of freedom, rights, citizenship, dignity, and popular sovereignty. In other words, they have abandoned the pre-modern Islamic world of ideas and its classical political vocabulary. They now operate, perhaps unknowingly, within a fully modern moral universe whose dominant legitimating language is unmistakably liberal.
There is no going back to a pre-modern, pre-liberal world. Liberal conceptions are now the yardstick by which all ideologies are measured, and Islamists know that if their project of “Islamic freedom” fails, the people - who also embrace this liberal vocabulary - will take to the streets and demand their “rights” as “citizens.” It would take a systemic collapse on the scale of the fall of the Roman Empire in Western Europe, or even the Bronze Age collapse, to allow the reinvention of an authentically Islamic political and moral order.
And this, my friends, is what a total Fukuyama victory looks like. His central argument, after all, was that liberalism represents an endpoint in political evolution, and that no rival philosophy or ideology would generate a more universally compelling language of political legitimacy. Time and again, he has been proven absolutely correct on that point.
😏 !الله، ليبرالية، فوكوياما، و بس
Comparemos los mensajes de Sánchez y Macron sobre lo que ha pasado en Jerusalén hoy.
A la izquierda alguien que sólo se preocupa por confrontar y por aparecer como superior moralmente. A la derecha un líder serio con un mensaje serio que va más allá de la polémica del día.