تا کی جان یک جوان ۲۱ساله، یک دختر ۱۴ساله، یک کارگردان، یا هر فرزند دیگری باید اینقدر ارزان تمام شود؟
این قوانین نه بازدارنده است، نه عدالت. فقط مجوز خاموشی است برای کسانی که میدانند میتوانند بکشند و بمانند. /۴
تا کی باید جان یک انسان اینقدر بیارزش شمرده شود؟
یاسین ۲۱ساله، زیر ضربات کلنگ پدرش در خواب جان داد. پدری که ماهها قبل با وقاحت تمام در جمع میگفت: «پسرم را میکشم و میدانم قانون با من کاری ندارد.» و دقیقاً همان کار را ک��د.
این فقط یاسین نیست.
رومینا اشرفی /۱
زندان میدهد و بعد آزاد میشود. قانونی که ریشه در فقه دارد و به صراحت میگوید پدر و جد پدری اگر فرزندشان را بکشند، قصاص نمیشوند.
تا کی باید شاهد این باشیم که یک مرد با آگاهی کامل از این حمایت قانونی، جان فرزندش را بگیرد و بعد با خیالی آسوده بگوید «قانون کاری با من ندارد»؟ /۳
را پدرش با داس سر برید.
بابک خرمدین را پدر و مادرش تکهتکه کردند.
فاطمه سلطانی را پدرش با ضربات متعدد چاقو از پا درآورد.
و دهها مورد دیگر که نامشان را هم دیگر به خاطر نمیآوریم.
هر بار همین داستان تکرار میشود: پدری که میداند قانون او را قصاص نمیکند، فقط چند سال /��