قائم پناه: اگر قرار باشد هرچه رهبر میگه اجرا کنیم دیگر نهادی نباید وجود داشته باشد!
رهبری نظر میدهد، نظرش کارشناسی میشود و [ساختار] یا میپذیرد یا نمیپذیرد!
پ.ن: آقایون امر ولایت رو در حد یه مشورت میدونن. نه #فصلالخطاب لازم الاجرا. فهم خودشونو از فقیه جامع الشرایط بالاتر میدونن.
اگر دشمن خیال کند که ما از جنگ میترسیم، درست همانجا دست میگذارد و جنگهای پیدرپی را به ما تحمیل میکند.
امنیت و اقتدار در منفعل بودن نیست؛ طرف مقابل تنها زمانی عقب مینشیند که بداند هر قدمی بردارد، باید مکافاتش را پس بدهد.
با کدام ابزار قدرت قراراست اسرائیل را به عقبنشینی مجبور کنیم؟ وقتی شلیک متوقف شود، پشت میز مذاکره چه برگی رو خواهیم کرد؟»
چالش بزرگ توافقات اخیر این است که حاکمیت و تمامیت ارضی لبنان در نهایت تضمین خواهد شد یا وارد یک روند فرسایشی میشویم؟
ج/ن،گ تموم شده، تفاهمنامه امضا شده، اما آمریکا دوباره تجاوز کرده! چرا؟
چون ما رو «محاسبهپذیر» فرض کرده.
فکر میکنه یه دکل بزنه، ما هم تهش یه رادار میزنیم و تمام!
پاسخهای حداقلی و تکراری، یعنی دشمن زمین بازی رو برات میچینه.
برای توقفِ این روند، به یه پاسخ غیرقابلپیشبینی نیاز داریم.
اگر ۴۰۰ کیلو اورانیوم بازدارندگی دارد، پس چرا جنگ شد؟
ایزدی: آمریکاییها میخواهند در جنگ سوم با بمب اتمی تاکتیکی به شهرهای موشکی ایران حمله کنند، زیرا با بمبهای متعارف این سایتها آسیب نمیبینند.
ابتدا باید با رقیق کردن #اورانیوم ایران، خیالشان از پاسخ ایران راحت شود.
تا زمانی که جدول زمانبندی دقیق برای خروج از جنوب لبنان وجود نداشته باشه، تفاهمنامه (MOU) و وعدهی پایان جنگ فقط یه ادعای بی اساس هست .
نمیشه تو مذاکره اهرمهای قدرتمون رو رها کنیم به امید اینکه دشمن به تعهداتش عمل کنه؛ اونا بدون فشار نه تنها عقب نمیرن، بلکه جلوتر هم میان.
دیپلماسیِ بدون ضمانتِ اجرایی و قدرتِ میدانی، یعنی خسارتِ محض!
«۳۰۰ سال است به هیچ کشوری حمله نکردهایم!»
آیا این جمله واقعاً جای افتخار دارد یا سیگنال ضعف است؟
وقتی در برابر دشمنی قرار داریم که فقط زبان «قدرت» و «تهاجم» را میفهمد، ژستِ "پسر خوب نظام بینالملل بودن" چیزی جز یک دعوتنامه برای ضربه خوردن نیست!
#به_وقت_ایران
متن توافق جدید انقدر به نفع ماست که بوی خطر میده!
آمریکا با دادن یک امتیازات رویایی و ساختن یک «دام عسل» ، دنبال اینه که گارد امنیتی ایران رو پایین بیاره تا در شرایط غافلگیری، عملیات نظامی و هدف قرار دادن مقامات رو پیش ببره.
حتی با امضای پیشنویس هم نباید فریب خورد؛ تحرکات میدان چیز دیگری میگوید...
@A_Samadzadeh
#به_وقت_ایران
به این عکسها با دقت نگاه کنید! با دقت!
موشکهایی اسراییلی وقتی داشت اصابت میکرد، ازشون نپرسید که شما طرفدار نظامید یا پهلوی!
بیش از دهها شهید در حملات اخیر اسراییل به تهران.
جنگ ارادهها؛ وقتی اراده بر قدرت غلبه کرد
عملیات آزادسازی بوکمال، نقطه پایانی نبرد محور مقاومت با خلافت داع/ش و نمونهای عملی از مفهوم «جنگ ارادهها» بود. نیروهای مقاومت با هماهنگی سردار ، مسیر خود را به سمت بوکمال ادامه دادند، علیرغم آنکه آمریکا منطقه پایگاه «تنف» را بهعنوان
(استعاره معروف توماس شلینگ برای پیروزی در بازی بزدل). وقتی طرف مقابل میفهمد که شما گزینه «توقف» را از روی میز خود حذف کردهاید و آماده ش/هادت (بالاترین هزینه ممکن) هستید، محاسباتش به هم میریزد.آمریکا نهایتاً کوتاه آمد، مسیر آزاد شد، بوکمال آزاد شد و کریدور بغداد–دمشق برقرار شد
یقین دارم که این منطقه را میزند، برو ببینیم میزند یا نه! اگر زد که سلام من را به باکری برسان، اگر نزد که میآیم و میبینمت.» این جمله، فراتر از یک تعارف نظامی، یک دکترین عملیاتی بود. در این لحظه، فرمانده مقاومت عملاً «فرمان خودرو» را از پنجره بیرون انداخت.