بنظرم یکی از underratedترین نشونههای هوش اینه که آدم بتونه وسط بحث بگه اوکی این اطلاعات جدید نظرم رو عوض کرد. خیلیا برای فکر کردن بحث نمیکنن، برای محافظت از نسخهای که قبلا از خودشون ساختهن بحث میکنن.
یه چیزی که خیلی بهش پی بردم اینه که واقعا هرچی که به زبون بیاری در مسیر همون پیش میری و واقعا ممکنه اونقد جدی نباشه اما کاملا توش عمیق بشی، خیلی مهمه که مدام از نداشته هامون، نشدن ها، نتونستن ها، نرسیدن ها نگیم.. قطعا ادمها نیاز به تعامل و همدلی دارن، اما نباید تو دامش بیوفتیم.