Bir insanın sağlığı yerindeyse, ailesi hayattaysa, geleceğe dair bir şeylerin hayalini kurabiliyorsa, dünyanın en zengin insanlarından biri olduğunu sık sık kendisine hatırlatması lazım.
her anı ilk defa yaşıyormuş gibi hayretle, son defa yaşıyormuş gibi kıymetle karşılayabildiğimizde zaman başka türlü akıyor. ilk defa, alışkanlığın körlüğünden sıyrılarak ve son defa, bir daha onu yaşayamayabileceğimizin bilinciyle.
yüzünü düşüren ve içine sinmeyen hiçbir şeye kollarını açmamanın rahatlığı. içtenlikle özen gösterdiğim halde tek bir dakika bile “acaba yetersiz miydim” diye düşündüren hiçbir yer yerim değil, o çocuk da artık yedi yaşında değil, çok mutluyum.
bir şeyleri kabullenmenin ferahlığı öylesine güzel ki. dostluklar biter. aşklar yeşerir, belki çiçek verir, sonra defterde kurutulur. sevdikçe incinirsin yahut fazlalışırsın. kötü insanların varlığı tokat gibi yüzüne çarpar. yaşamak senin kendinle el sıkışmanla güzelleşir.
Sadaka vermeyi, dua etmeyi, gülümsemeyi, yardım etmeyi, gerektiğinde yardım isteyebilmeyi, karşınızdakini anlamak için dinlemeyi, kabullenmeyi, vazgeçebilmeyi, sabredebilmeyi en önemlisi Allah’ın planına güvenmeyi alışkanlık haline getirdiğinizde her şey halloluyor..
hiç tanımadığım insanlar tebrik ediyor, en yakınımda olan insanlar görmezden geliyor bu sayede çok güzel bir aydınlanma yaşadım kendime söz bu insanlara hayatımda yer açmayacağım.