Κάθε φορά που ένα κορυφαίο στέλεχος της ΕΛ.Α.Σ. εξειδικεύει κάποιες προγραμματικές θέσεις της, γίνεται εμφανές πως το συγκεκριμένο σχήμα έχει πάρει διαζύγιο από τις αρχές, τις θέσεις & τις αξίες της Αριστεράς, και ευθυγραμμίζεται με τις προτεραιότητες της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
1/
Ο Ανδρουλάκης στα Λιπάσματα χθες φαινόταν σαν να του βρωμάει κάτι... Είναι η ρυπογόνα Oil One, που ο σημερινός ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Μανιάτης, ως υπουργός "Περιβάλλοντος" της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έκανε φωτογραφικό πολεοδομικό για να εγκατασταθεί εκεί η βρώμα του Μελισσανίδη!
Γιώργος Λυκοπάντης ,εκπρόσωπος τύπου της Νέας Αριστεράς σε Καραγκούνη απλά και σταράτα 👇
"Τολμάτε και μιλάτε για τους 69 νεκρούς που δε γύρισαν στις οικογένειές τους και για τα 13ωρα;69 νεκρούς έχετε στο χαρτοφυλάκιό σας σε 5 μήνες"
Η πρόσφατη επίθεση δεν έγινε εν κενώ. Είναι σε μεγάλο βαθμό απότοκο της αντιδικαιωματικής ατζέντας του τραμπισμού, που ως φαίνεται ακολουθεί και η κυβέρνηση της ΝΔ σε όλα τα επίπεδα.
Η #ΝέαΑριστερά στέκεται στο πλευρό της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, των τρανς ανθρώπων,
1/2
Δύο εβδομάδες μετά ξαναπέτυχα το συγκεκριμένο τρόλεϊ. Η κατάσταση παραμένει η ίδια. @kyranakis θες να δεις αν έχουμε αντισώματα στη χολέρα; #κυβέρνηση_Μητσοτάκη
Αυτή είναι η εικόνα των καθισμάτων σε τρόλεϊ στο κέντρο της Αθήνας που χρησιμοποιούμε καθημερινά χιλιάδες για τις μετακινήσεις μας. @kyranakis#κυβέρνηση_μητσοτάκη
Άκουσα που είπατε @KBakoyannis τι θα γίνει εάν βρείτε στον δρόμο σας εσείς ή τα παιδιά σας τον Γιωτόπουλο .
Φανταστείτε τι μπορώ να κάνω εγώ εάν βρω στον δρόμο μου τον @karamanlis_k ή τον @CTriantopoulos
Ο Γιωτόπουλος έκανε και 24 χρόνια φυλακή οι δύο προαναφερθέντες ούτε μια !!!
Αυτό θα πονάει του νεοδημοκράτες για καιρό!!! Μπράβο Γιώργο.
Υγ. Επειδή πολλοί ρωτάτε, είναι ο νέος εκπρόσωπος τύπου της Νέας Αριστεράς Γιώργος Λυκοπάντης.
Αυτή είναι η εικόνα των καθισμάτων σε τρόλεϊ στο κέντρο της Αθήνας που χρησιμοποιούμε καθημερινά χιλιάδες για τις μετακινήσεις μας. @kyranakis#κυβέρνηση_μητσοτάκη
Ανακοίνωση Νέας Αριστεράς: Καμία αθώωση δεν μπορεί να επιστρέψει τον χρόνο που χάθηκε
Ο Νίκος Ρωμανός κρίθηκε σήμερα αθώος, ύστερα από την πρόταση της εισαγγελέως, η οποία είχε ζητήσει την απαλλαγή του λόγω «σοβαρότατων αμφιβολιών».
Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή δεν μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι ο Νίκος Ρωμανός πλήρωσε με 18 μήνες στέρησης της ελευθερίας του την ιδεολογική του τοποθέτηση, μέσα σε ένα κλίμα ηθικού πανικού που καλλιεργήθηκε συστηματικά από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία στο πρόσωπο του Ρωμανού εξάντλησε την εκδικητικότητα της.
Η συγκεκριμένη υπόθεση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση και οι θιασώτες της αντιλαμβάνονται το κράτος δικαίου, καθώς είναι αδιανόητο να προφυλακίζεται κάποιος χωρίς επαρκή στοιχεία και με κριτήριο την ιδεολογική του ταυτότητα.
Η Νέα Αριστερά υπογραμμίζει ότι η Δικαιοσύνη οφείλει να λειτουργεί με εγγυήσεις, τεκμήριο αθωότητας και σεβασμό στα δικαιώματα όλων.
Γιατί, τελικά, καμία αθώωση δεν μπορεί να επιστρέψει τον χρόνο που χάθηκε.
Ανακοίνωση Νέας Αριστεράς: Η αστεγία δεν «εξαφανίζεται» με απαγορεύσεις ούτε με επιχειρήσεις «εκκαθάρισης» - Άμεση ενίσχυση των δομών φιλοξενίας με επαρκείς πόρους και προσωπικό
Στην Ελλάδα του 2026, ένας άνθρωπος στη Θεσσαλονίκη βρέθηκε να κοιμάται μέσα σε κάδο απορριμμάτων και παραλίγο να χάσει τη ζωή του από την πρέσα απορριμματοφόρου. Το ερώτημα είναι γιατί βρέθηκε ένας άνθρωπος να κοιμάται μέσα σε έναν κάδο;
Η αστεγία είναι ένα χρόνιο και βαθύ κοινωνικό πρόβλημα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της FEANTSA (2023), οι άστεγοι στη χώρα μας υπολογίζονται περίπου στους 40.000 με την επισήμανση ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος, καθώς ένα σημαντικό μέρος δεν έχει καταγραφεί.
Και η πολιτική που ακολουθεί η διοίκηση Αγγελούδη στον Δήμο Θεσσαλονίκης όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα, αλλά είναι επιθετική και κινείται σε μια λογική καταστολής. Από τη στάση της στο ζήτημα της ΔΕΘ έως την κανονιστική απόφαση που απαγορεύει την εγκατάσταση μικροφωνικής, την απομάκρυνση και διάλυση πρόχειρων καταλυμάτων αστέγων, αλλά και την προσφυγή στη Δικαιοσύνη, που συνιστά ευθεία ποινικοποίηση της αστεγίας, η διοίκηση Αγγελούδη φαίνεται να αντιλαμβάνεται την πόλη πρωτίστως ως ζήτημα «εικόνας».
Η αστεγία δεν «εξαφανίζεται» με απαγορεύσεις ούτε με επιχειρήσεις «εκκαθάρισης».
Η Νέα Αριστερά υποστηρίζει την άμεση ενίσχυση των δομών φιλοξενίας με επαρκείς πόρους και προσωπικό, ώστε να μπορούν να εξυπηρετηθούν περισσότεροι συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη.
Μια κοινωνία κρίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους πιο ευάλωτους. Και η σημερινή εικόνα είναι τουλάχιστον απογοητευτική.
Ο σκηνοθέτης Σμαραγδής, με τελευταίο του μεγαλούργημα την ταινία “Καποδίστριας”, εμφανίστηκε στην τηλεόραση με έναν αντάξιό του συνομιλητή (τον Λιάγκα) και ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του δεύτερου να εξηγήσει γιατί δεν αρέσει η ταινία του στην… “αριστερίλα” (είπαμε, Λιάγκας είναι αυτός), ισχυρίστηκε ότι επειδή έπαψε να είναι αριστερός (συνεπώς, ο Σμαραγδής, κάποτε, στο μυαλό του, ήταν αριστερός…) έκτοτε οι αριστεροί τον εχθρεύονται καθότι εκείνος είναι πατριώτης και θρήσκος άνθρωπος ενώ “οι αριστεροί είναι ενάντια στην πατρίδα…” και γι’ αυτό τον πολεμούν.
Εχουμε και λέμε:
1. Φανταζόμαστε ο δημοκράτης Σμαραγδής αναγνωρίζει το δικαίωμα στους ανθρώπους (αριστερούς, δεξιούς, κεντρώους, απολίτικους και πολιτικοποιημένους) να τους αρέσει ή να μην τους αρέσει μια ταινία, μια θεατρική παράσταση, ένα τραγούδι ή ένας πίνακας. Επίσης, φανταζόμαστε, να τους αναγνωρίζει το δικαίωμα να λένε πότε τους αρέσει ή πότε δεν τους αρέσει το οτιδήποτε.
2. Κάνοντας χρήση αυτού μας του δικαιώματος δηλώνουμε ότι για τα γούστα μας, σε αντίθεση με τα γούστα όσων τις θεωρούν… αριστουργήματα, οι ταινίες του Σμαραγδή (κι εδώ αφήνουμε κατά μέρος τόσο το “ιστορικά” ανερμάτιστο όσο και το εμβατηριωδώς “εθνοσωτήριο” από το οποίο δεν ξεχωρίζει αν ό,τι βγαίνει στο πανί είναι μαυρίλα ή αφέλεια) είναι κινηματογραφικά γελοίες και παιδαριώδεις. Συνιστούν ένα δραματουργικό… δράμα.
Το μόνο “εκπληκτικό” που έχουν (από τον Ελ Γκρέκο και τον έρμο τον Καφάβη που ο Σμαραγδής τον… μούγκανε μέχρι τον Βαρβάκη – “δημιουργήματα” που υποβάλαμε τον εαυτό μας στην δοκιμασία να τα δούμε) είναι η σκηνοθετική και ενίοτε σεναριακή αταλαντοσύνη τους. Τόση αταλαντοσύνη που δεν “μοντάρεται” ακόμα κι αν υποκριτικά μαζεύονταν όλοι οι Μάρλον Μπράντο του κόσμου για να την γιατρέψουν. Δεν έχουμε καμια αμφιβολία, δε, ότι αυτά τα μόνιμα “χαρίσματα” του Σμαραγδή θα ξεχειλίζουν και στο νέο του πόνημα (που επειδή κι ο μαζοχισμός έχει όρια, δηλώνουμε ευθαρσώς ότι αποκλείεται να υποβληθούμε στο μαρτύριο να δούμε).
3. Ο Σμαραγδής με βάση όσα είπε στον τετραπέρατο συνομιλητή του αποδίδει αυτή μας την προσέγγιση όχι στην εκτρωματική ανεπάρκειά του, αλλά στην… απάτριδη “αριστερίλα” μας, που πάει κόντρα, για λόγους ιδεολογικούς και όχι αισθητικούς, σε έναν εμπνευσμένο άνθρωπο, όπως αυτός, επειδή είναι δεξιός πατριώτης…
Αφού, όμως, ο κατά δήλωσή του πρώην “αριστερός” μπήκε στη σφαίρα των… κοινωνικών φρονημάτων (!) για να απαντήσει σε κινηματογραφικές κριτικές (για τόσο πρώην “αριστερό” μιλάμε…), την επόμενη φορά που θα συναντηθεί με τον Λιάγκα του, θα πρέπει να εξηγήσουν:
- Γιατί (και) στους αριστερούς αρέσει ο Χατζιδάκις; Ηταν λιγότερο… πατριώτης ο Χατζιδάκις από τον Σμαραγδή, γι’ αυτό το ΚΚΕ γιόρτασε τα 90χρονά του το 2008 με συναυλία – αφιέρωμα στον Χατζιδάκι στη Ρωμαική Αγορά; Γι’ αυτό το ΚΚΕ τίμησε τον Χατζιδάκι με συναυλία στην έδρα της Κεντρικής Επιτροπής του τον Δεκέμβρη του 2024;
- Γιατί (και) στους αριστερούς αρέσει ο Ελύτης; Ο Σεφέρης; Γιατί (και) οι αριστεροί βρίσκουν στον ολιγαρχικό Μπαλζάκ μια συγγραφική μεγαλοφυία; Εδώ δεν πάσχουν από “αριστερίλα” οι αριστεροί ή μήπως εδώ μιλάμε για πραγματική Τέχνη;
- Γιατί (και) στους αριστερούς αρέσει η μουσική του Σπανουδάκη, γιατί αναγνωρίζουν το υποκριτικό μέγεθος του Παπαγιαννόπουλου, γιατί υποκλίνονται στον (και πρώην ευρωβουλευτή της ΝΔ) Ξαρχάκο με το ΚΚΕ να διοργανώνει συναυλία – αφιέρωμα στον μεγάλο μουσουργό στο ΣΕΦ;
- Γιατί ο πρώιμος “Κάλαχαν” δεν εμποδίζει τους αριστερούς να αναγνωρίζουν την σκηνοθετική μαεστρία του Κλιντ Ιστγουντ, γιατί ο ρόλος του ως καταδότης στην επιτροπή Μακαρθι δεν εμποδίζει τους αριστερούς να αναγνωρίζουν την σκηνοθετική αυθεντία του Καζάν;
4. Είναι φανερό, λοιπόν, ότι δεν φταίνε τα ανύπαρκτα “κριτήρια” που αποδίδει στους αριστερούς ο Σμαραγδής για να εξηγήσει γιατί δεν τους αρέσει η αταλαντοσύνη του. Είτε πρόκειται για αριστερούς, είτε πρόκειται για δεξιούς (λες κι αυτούς τους μέτρησε και τους βρήκε “λάτρεις” του), άλλο φταίει: Η αταλαντοσύνη του. Εκδήλωση της οποίας είναι και τα “επιχειρήματα” του Σμαραγδή, τα αντίστοιχης “ποίησης” με τις ταινίες του. Τόσο “ποιητικές” όσο εκείνη η μαντινάδα που ο Σμαραγδής είχε αφιερώσει το 2013 στον τότε πρωθυπουργό Σαμαρά: «Σαν ήλιος βγήκες φωτεινός / στς Αμερικής τ’ αλώνι / κι έλαμψες και ήρθες νικητής / και σ’ αγαπάμε όλοι».
Είναι κι αυτό ένα από τα χαριτωμένα γνωρίσματα της εθνικοφροσύνης. Να μην μπορεί να στερηθεί την γελοιότητά της σε καμία της έκφανση.
5. Για το αν στην Ελλάδα του ΕΑΜ και του Γοργοπόταμου, της Μακρονήσου, της Καισαριανής και του Γρηγόρη Λαμπράκη, για το αν στην Ελλάδα του “εξω το ΝΑΤΟ – Εξω αι ΗΠΑ” στις πύλες του Πολυτεχνείου, για το αν στην Ελλάδα της Γυάρου και της Μπουμπουλίνας, για το αν στην Ελλάδα του Θόδωρου Αγγελόπουλου και του Μάνου Κατράκη “οι αριστεροί είναι ενάντια στην πατρίδα…”, ισχύει ό,τι και με τον μαζοχισμό: Η ενασχόληση με την γελοιότητα της εθνικοφροσύνης έχει κι αυτή τα όριά της…
https://t.co/mUoDzNzWO0
Ανακοίνωση της Νέας Αριστεράς: Όταν ο κ. Μαρινάκης δεν μπορεί να απαντήσει, απειλεί δημοσιογράφους
Η σημερινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών απέδειξε για ακόμη μία φορά τι σημαίνει για την κυβέρνηση Μητσοτάκη «ελευθερία του Τύπου»: απειλές και απόπειρα εκφοβισμού.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ζηλεύοντας εμφανώς τις τακτικές Τραμπ, αντί να απαντήσει σε ένα απολύτως εύλογο δημοσιογραφικό ερώτημα του Χρήστου Αβραμίδη σχετικά με το αν το Λιμενικό στη Χίο πραγματοποίησε επιχείρηση διάσωσης ή αποτροπής, επέλεξε να καταφύγει σε απειλές για αγωγές τύπου SLAPP.
Φαίνεται ότι για τον κ. Μαρινάκη η δημοσιογραφία είναι αποδεκτή μόνο όταν δεν ενοχλεί την κυβέρνηση. Όταν όμως τίθενται ερωτήματα, τα οποία ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αδυνατεί να απαντήσει, τότε ενεργοποιεί τις απειλές: «να είστε προσεκτικός», «είστε σε εντεταλμένη υπηρεσία», «εκτός από θρασύς είστε και δειλός». Αντί να απειλεί δημοσιογράφους από το βήμα της ενημέρωσης, ο κ. Μαρινάκης οφείλει να θυμηθεί ότι ο ρόλος του είναι να δίνει απαντήσεις.
Να υπενθυμίσουμε στον κ. Μαρινάκη, που προφανώς το έχει ξεχάσει, ότι το Σύνταγμα, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και το Διεθνές Σύμφωνο Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων προστατεύουν ρητά τη δημοσιογραφική ελευθερία και το δικαίωμα κριτικής προς την πολιτική εξουσία.
Οι απειλές κατά δημοσιογράφων δεν έχουν καμία θέση σε ένα κράτος δικαίου.
Οι δημοσιογράφοι θα συνεχίσουν να ρωτούν. Και η κυβέρνηση, όσο κι αν δυσκολεύεται, θα πρέπει κάποτε να μάθει να απαντά.