Hayatta sadece kendi derdini en büyük dert, kendi hayatını en zor hayat sanan birisiyle dertleşemezsin. Yaşadığı tek bir sorunu dağ yapıp pazarlamasıyla da yarışamazsın zaten. Kendisine acıyan birisini gördüğünde, en fazla oturup sen daha çok acıyacaksın. İstediği bu çünkü.
Hata yapılmasından çok telafi edilmeye çalışılmamasına üzülüyorum. Hata yapılabilir ama değer verdiğin kişi için telafi fırsatın vardır. Bunu değerlendirmeye lüzum dahi görmüyorsan zaten yaptığın hata değil seçimdir. Ortada da değerden çok değersizlik vardır.
Güneş doğana kadar sana tavanı izlettiren o gece nasıl geride kaldıysa, nasıl gün doğduysa, nasıl yavaş yavaş azaldıysa
ızdırabın, bu gecenin de sabahi olacak inan. Acı geçmese bile acıya da alışırsın. Hayat böyledir. Gün gelir bağıra bağıra
ağladığın yaranın kabuğunu soyarsın.
“Sevgin artabilir, azalabilir, bazen de bitebilir. Hayatına giren kimseyi kutsallaştırma, kimseye mecbur olmadığını hep aklında tut. Hayat ilerleyiştir; bazılarıyla yolun ayrılabilir, bazılarıyla kesişebilir. Hayat da değişir insanlar da. Akışına direnme.”
#2023denöğrendiğim