Bizi de üzdüler arkadaşlar ama sabah kalktık, giyindik, kuşandık işimize gücümüze baktık.
Çünkü kendimize olan saygımız her zaman üzüntümüzden daha ağır bastı. Kederimiz bizden çok şeyi alıp götürdü ama her şeye rağmen değişmeyi ve sabretmeyi öğrendik.
Hamd olsun.
@hiiilaaaallll 1 saniye sonra ölecek olma ihtimali aklıma geliyor. O an sorumluluğu ağır geliyor olsa bile namazın borcuyla bu dünyadan göçmemek için kalkıp varıyorum huzura. Sonuçta ruhumun çözümü elbet bulunur ama ölümün bir çözümü yok.
Bayramımız mübarek olaaa.
Sağlıkla, sıhhatle, afiyetle ve sevdiklerimizle nice hayırlı bayramlara kavuşmak nasip olsun. Ahiret alemine göçenlere de rahmet olsun.
Misafir gelince muhabbetlerin kalitesi çok iyi değil mi?
Önce biraraya gelen herkesin işi gücü konuşulup, dertlenildi. Biraz maç muhabbeti yapıp Çorum taraftarlığı yapıldı. Sonra hayvancılığa, bağ bahçe işlerine geçiş yapıldı. En son memleket meseleleri konuşulup kapanış yapıldı.
Her şeyi öğrendim ama biraz olsun gamsız olmayı öğrenemedim. Yorma işte kafanı olmayacak şeylere. Her şeyin arkasında güzel bir mânâ aramaya çalışma işte. Ne oluyor sonra, boşluğa bakarken buluyorsun kendini, boğazına bir şey oturuyor, gözlerin doluyor, içinde bir şey kopuyor...
Mesela sabah sabah tam toplu taşımaya binecekken niye sigara yakıyorsunuz? Hadi yaktınız son dumanınızı neden biz de soluyoruz? Tamam tiryakiliğine saygı duyuyorum ama azıcık özverili olmanızı temenni ediyorum.
Bir de saçları ipek gibi, özene bezene yapılmış kız çocuğu sempatim var. Onlarında sürekli saçlarıyla oynarım. Elimizde sevilecek yaşlarda bebe ve çocuk kalmayınca biz de azıcık büyümüş olanlarla uğraşıyoruz. Yani böyle rafine ihtiyaçlarımız mevcut. Yapacak bir şey yok. ;)
Bakınız şimdi bende hafif göbekli ve yanaklı çocuk sempatisi var. Gördüğüm yerde o yanakları sıkarım başka yolu yok. Yani benim minik çocuklar kaçıp kurtarırsa kendilerini iyi ama yakalarsam asla affetmem. Şimdi yarın bir tanesi var ki tüm stresi mi onunla atacağım.
Allah'tan daha küçük yaş tahmininde bulunuyorlarda seviniyorum.Yoksa bir de ona üzülürüm. E yaş aldık bir yerde insan küçükken büyümek istiyor büyüyünce de küçülmek. Ama bir de şu var ki lise zamanlarımın kız neşesini kaydetmediğim için çok mutluyum. :) Yoksa neşesiz napardım?
Azıcık gündeme sinirlendim ama bugün lise kademesi kız öğrencilerimle ders yaparken özel hayatlarını, tatlı kız sohbetlerini dinleyince kendi zamanlarıma gittim.Kaç yıl geçtiğini bir süre sorguladım. Bir yaşlandım muhabbeti oldu sonra yaşım ortaya çıktı.
Bir süre evlilik mevzusunu rafa kaldırmak gerek. Buranın gündemi bazen öyle bir hâl alıyor ki herkes fütursuzca ağzına geleni söylüyor. Okudukça içim karardı. Malum işleri olumsuz şeyler diye diye imkansız hâle getirdiniz. Son bir umudum kaldıysa o da böylece zedelendi.