Allah'ım kalbi katılaşmış insanlarla imtihan ederken beni: 'üslubumu yumuşat, tahammülümü artır.' Sabırsız ve şükürsüz biri olmaktan sana sığınırım. Sen merhamet edensin, kalan ömrümü sana hakkıyla kulluk yapabileceğimiz ve değer vermekten mahrum olmayan insanlara denk getir.
Gidelim hadi.
Nereye?
Kimsenin kimseyi üzmeyeceği bir yere.
Üzüntünün tedavülden kalktığı bir yere.
İnsanların ağızlarından çıkan her sözün doğru olduğu,sevmenin gerçekten sevmek anlamına geldiği bir yere...
Bedir’de 300 kişiyle, 1000 kişiyi yendik…
Yermük’de 40.000 kişiyle 140.000 kişiyi yendik…
Malazgirt’de 50.000 kişiyle 200.000 kişiyi yendik…
Onlarca belki yüzlerce kez kendimizden kat be kat fazla ve güçlü orduları yendik, yine yeneceğiz İnşallah…