zaman akıp gidecek, geriye yalnızca dingin anlar kalacak. kendimi kanıtlama derdi taşımadığım insanların yanında, sade bir huzurla var olacağım. yüzümdeki sakinlik, hiçbir şeyin zorlanmadığı her şeyin yerli yerinde olduğu bir hâli anlatacak.
‘marifetsiz muhabbet mümkün değildir. insan ancak aşina olduğunu sever’ der imam gazali. demek ki her sevgi, bir emek ve tanışıklığın ustalığıdır. insan, derinine inmediği hiçbir güzelliğe sahiden bağlanamaz. hayata ve dünyaya açılan o gerçek bağ, sadece yaşanarak sabırla örülür.
isterdim ki, insanlarla kurduğumuz bağlar bir akşamüstü rüzgarı gibi hafif olsun. tereddütsüz, hesapsız ve berrak. birbirimize güvendiğimizde içimizde kırgınlıklar değil, yeşil bir bahçenin ferahlığı filizlensin ve geriye sadece güzel bir tebessüm kalsın.