Uzun zamandır her şeyi değiştirmeye, düzeltmeye, iyileştirmeye ve elimde tutmaya çalışmaktan Yorulduğumu farkettim.
Boşluğa uzun uzun baktıran bir yorgunluk bu..
Artık ne olacaksa olsun.
Halledemedim çünkü...
Şöyle bir şey var ;
"Mücadele ediyorsun, çırpınıyorsun,
Deniyorsun ama böyle varya
Kelebeğin ayağına taş bağlayıp
Uç demişler gibisin."
Kanat var ama yükün çok ağır
"Ne yasanirsa yasansin her zaman dimdik durmak zorundayim..çünkü hayat, durup beklemeyi bilmez.
2024 benim için zorlu bir yolculuktu, ama inaniyorum ki 2025, yildizimin parladigi yil olacak."
Sanki hayat başıma yıkıldı da ben oturup kendi enkazımı izliyorum. Sadece gölgem kalmış gibi hissediyorum. Açık havada bile boğuluyorum sanki. Saptığım her yol dikenlerle ve can kırıklarıyla dolu.