به نظرم همینکه وقتی میگیم برا موارد غیراورژانسی نصف شب نرین اورژانس و شما در جوابش سریعا میگین “پس اگه درد قفسه سینه داشتم دیگه میشینمخونه”یا “اگه خانم باردار دردش گرفت نریم اورژانس” “اگه پام قطع شده بود نرم” نشون میده که اتفاقا دقیقا متوجه هستین که چیا اورژانس هستن.
خدمت عزیزان پهلویستیز عرض کنم حالا که آخوندا برنده شدن، دیگه لازم نیست با پهلوی بجنگین. آخه اگر پهلوی برنده میشد استبداد میومد ولی الان آخوندای کتشلواری برنده شدن، از این به بعد فقط دموکراسی دموکراسی دموکراسی.
#پرستوـاحمدی و #پژمانـجمشیدی هر دو محکوم به ضربه شلاق شدن.
چقدر باید وحشتناک باشه که در جمهوری اسلامی خوانندگی زنان همون حکمی رو داره که تجاوز به زنان.
الان هم کره داره اعتراض میکنه هم آلبانیا کل تیک تاک پر شده اونوقت ما کیر هیچکی نبودیم،امیدوارم همه دموکراسی های دنیا تبدیل به دیکتاتوری بشه بفهمید ما چی میکشیم.
تمام کابوسم اینکه پارتنرم آدمی باشه که هویت خودش رو تا این حد با شغلش گره زده باشه!!
منظورم این نیست که شغل هیچ تأثیری روی هویت ما نداره! قطعاً هر شغلی سالها زمان، انرژی و توجه میگیره و روی شخصیتمون اثر میذاره!
اما مسئله دقیقاً همینجاست که منبع ارزشمندی و تعریفمون از خودمون کجاست؟!!
من تمااام زندگیم سعی کردم هویتم رو با شغلم گره نزنم، و دقیقا قابلیتهام رو از نقشم بیرون بکشم و وارد هویتم کنم، که اگه یه روزی نقشم رو ازم گرفتن، هویتم رو از دست ندم!