Ateş durmuş, susmuş, sönmüş aşkıyla. İşte o zamandan beridir ki: Ateş sudan, su ateşden kaçar olmuş… Ateşin yüreğini sadece su, suyun yüreğini sadece ateş alır olmuş…
|Can Yücel
Ateş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında sevdalanmış onun deli dalgalarına. Demişki suya: Gel sevdalımol, hayatıma anlam veren mucizem ol.
Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa al demiş:
Yüreğim sana armağan…
Sarılmış ateşle su birbirlerine sıkıca, kopmamacasına
Bir gün gelmiş, suya varmış yolu, bakmış o duru gözlerine suyun, biraz kırgın, biraz hırçın. Ve o an anlamış aşkın bazen gitmek olduğunu. Ama gitmenin yitirmek olmadığını…