İnsan bazı güzelliklerin kıymetini, hayatına yerleşince anlıyor.
Bir zamanlar alışmakta zorlandığım namaz, şimdi kaçırdığımda içimi sızlatıyor.
Meğer insan namaza değil, namazın kalbinde bıraktığı huzura alışıyormuş.
Az önce markette sırf çocuk ağlıyor diye boykot edilen markaların ürünlerini alan aileler gördüm. Çocuğun ağlamasına kıyamamak elbette anlaşılır ama sırf çocuk istiyor diye boykottan taviz vermek yanlış. Boykotun anlamı da biraz burada başlıyor, zor geldiğinde bile vazgeçmemekte.