“korkunç bir şeyi gören âdem, korku ve hayret içinde kalır. sonra firar etmeye meyl eder. aciz olduğu takdirde tevekkül eder. sonra teselli yollarını arar.”
güneşli bir günde bir söğüdün altında uzun uzun oturup, yaprakların arasından süzülen ışığı izleyerek, rüzgârın sessizliğini dinleyip, hiçbir yere yetişme telaşı olmadan sadece soluklanmak ve biraz kendime gelmek istiyorum.