Kızmıyorum artık sakinleştim, olanı olduğu gibi kabullendim.
Kendimle olan kavgamı bıraktım.
Anlamayana anlatmıyorum ve herkesin her şeyi anlamasınıda beklemiyorum…
Öyle çok inanıyorum ki her şeyin en güzeli olacağına, her zorluğun ardında bir kolaylık olduğuna, nasip olmadıysa daha güzelinin benim için saklandığına ve nasip olan her şeyin de benim için en güzeli olduğuna… O kadar çok inanıyorum ki bu inanç içimi kıpır kıpır ediyor.
İmtihan böyledir; Allah alır da verir de. Verirken şükretmek, alırken sabretmek lazımdır. Çünkü O, ne imtihan verdiyse mutlaka rahmetini de içinde gizlemiştir. Sabredelim.