Ben sana kırmızı kiremitli bir çatı
Begonviller ve bir mavi kapı
Ve illa amansız bir avlu getirsem.
Dünya soğur, akşam serinlerken,
Benim sensiz sevinecek bir şeyim yok.
Kılı kırk yardım, altını üstüne getirdim,
Ve işte en gümüş cümlem:
İçimi açtım sana.
İçini açmak için.
her şeyi tek başına halletmiş olma güçlülüğü, insanı bazen bir bankta hüngür hüngür ağlatıyor. ardından, bir kedinin başını okşarken bile mahzun bakıyorsun etrafa. çok güçlü olmak da yenilmektir bazen. insan bazen, en dik yokuşları aşıp bir düzlükte yere yıkılabilir.