I would like to formally apologize to every adult I silently judged as a child for saying they were tired all the time.
I honestly didn’t have all the information.
Hiç okurken ağladığınız bir kitap oldu mu? Benimki Fareler ve İnsanlar’dı. “Bir insanın yanında kimse yoksa, insan delirir.” cümlesinde durup kaldım. Çünkü insan yalnızlığını en çok canı yandığında değil, güzel bir şey olduğunda kime anlatacağını bilemediğinde fark ediyor.