باورکنید خیلی به این چیزا نیس. شاید قبلا اینجوری بوده، ولی ارزش ها خیلی تغییرکردن. الان دیگه مهربونی، باشعور و فهمیده بودن، حامی بودن و... ارزش نیستن. همهمون زیاد دیدیم که دخترای خوب گاهی کنار پسرای بد حیف میشن، و برعکس! پسرای خیلی خوبم دیدم که اذیت شدن کنار دختر بی لیاقت.
هر دختری که میبینید دوس پسرش خوبه بخش مهمیش به خاطر خوب بودن و رفتار درست خودشه. پسری که واسه یه دختر بدترین پارتنر بوده میتونه واسه یه دختر دیگه بهترین پارتنر باشه.
@mohandesm1 دقیقا درست میگی. واقعا یه سری حرفا هیچ جوره قابل فراموش کردن یا نادیده گرفتن نیستن، اونم وقتی از طرف کسی باشه که انتظارشو نداری. برای بعضیا حتی تبدیل به تروما میشن گاهی، و اثرش معلوم نیس کی کامل پاک شه.
کاش موقع کات، انسانی رفتار کنیم و آدما و روحشونو قبلش انگولک نکنیم.
به خودمون فرصت و حقِ "اشتباه کردن" بدیم. خیلی سختهها، ولی اگه بتونیم، خیلی جلو میفتیم! بنظرم یکی از مهمترین دلایلی که خودمونو دوس نداریم، کمالگرایی افراطیه.
یکی از ریشههای کمالگرایی این باور پنهانه که «اگر بینقص باشم، آسیب نمیبینم.»
اما زندگی دقیقاً همون جایی شروع میشه که میفهمی هیچ عملکردی نمیتونه تو رو از رنج انسانی معاف کنه و خطا، محتملترین مولفهی این جهانه و تنها رسالتِ ممکنِ تو "تلاش برای بهبوده".
پسربچهی فامیل بهم گفت دفه بعدی که دیدمت واست گل میخرم، گل چه رنگی دوست داری؟🥹
موتور چی؟ دوس داری بخرم برات؟
پیرهن راه راه بپوشم؟
میخواستم بهش تافت بزنم همینجور جنتلمنطور رشد کنه، خودمم برم فریز بشم تا شااید درآیندهای نه چندان نزدیک، به هم برسیم🥹🥰