هر وقت مراسم اسکاره یا مثلا المپیک و جام جهانی و غیره تو دنیا برگزار میشه حسم بیشتر از همیشه اینجوریه که عباس معروفی میگفت:
تمام مردم جهان زندگی میکردند و ما، فقط داشتیم زنده میماندیم.
به نظر من خیلی بده که ادم با سیاست عشق بورزه ، اشپزی نکنه که پررو نشه، قربون صدقه نره که هوا برش نداره؛ درستش اینه هرکاری دوس دارید بکنید یا طرف مقابل نشون میده جنبه اشو داره و باهم خوشحال زندگی میکنید یا نقابش میوفته و دور از یه ادم لوزر خوشحال زندگیتونو میکنید.
توییتر و اینستا رو باز میکنم همه لیلیوم به دست ، خوشگل ، خوشتیپ ، پولدار ، تحصیل کرده ، روابط خوب و در حال سفر بعد من زندگیم شبیه بازنشستههای تامین اجتماعیه.