این ویدئوی شعار دادن فاشیستی برخی شرکت کنندگان در مراسم #خسرو_علیکردی آنقدر ناامید کنندهاس که ترجیح میدهم که نه.
سلطنتطلبها اتفاقا با ایدهای درهم شکستن هر شکلی از سازمانیابی و مصادرهی آن به این دست مراسمها وارد میشن.
پرویز کلهاش کیریه، هوا که سرد و بارونی میشه یه پیرمرد غرغرو میشه و تحویلم نگرفت ولی حنا به جاش اونقدر خودشو بهم چسبوند و لوس کرد که اینجوری بودم که باشه بچه من حالم خوب شد.
(پرویز گربه و حنا سگ، پتهای مامان بابامن)
احمقانه به نظر میاد اما هر روز ۱۲۰ کیلومتر رانندگی میکنم تا کاری که دوست دارمو انجام بدم، سخته، زمان زیادی تو مسیر رفت و برگشتم و درآمد قابل توجهی نداره برام.
پریشب تا صبح کابوس دیدم، سه مرتبه بیدار شدم و دوباره که به خواب میرفتم ادامهی کابوس.
پدرمو از دست داده بودم، مستأصلترین شکلی از خودم که تو خواب دیدم.
دو روز بعدش له و لوردهی این کابوس بد بودم.
همکار م تو مسیر با ماشینش چپ کرده امروز، بچهی اون یکی همکارم با آبجوش سوخته، نیروی جدیدی که امروز کارشو تو معدن شروع میکنه دیابت داره و مفصل زانوش درست خم و راست نمیشه و توالت فرنگیشو با خودش آورده سر کار.
و من هرآینه با رنجی از انسانهای همجوارم فرو میریزم.
۱. پرونده «جفری اپستین»، سرمایهگذار آمریکایی و تاجر، یکی از بحثبرانگیزترین پروندههای آزار و استثمار جنسی در دهههای اخیر است و واکنش جامعه به روایت بازماندگانش، دقیقا همان الگویی را تکرار کرد که در بسیاری از پروندههای خشونت جنسی دیده میشود: بیاعتنایی، تردید،سرزنش بازماندهو حتی تمسخر.
۲. روایت بازماندگان در ابتدا جدی گرفته نشد. نخستین بار که زنان نوجوان درباره سوءاستفادههای اپستین حرف زدند (اواخر دهه ۲۰۰۰)، پلیس محلی «پالمبیچ»، رسانهها و دادستانی همگی کمابیش روایت آنها را کوچک و کماهمیت جلوه دادند.
۳. روند پرونده در سال ۲۰۰۸ نقطه شروع بیاعتنایی بزرگ بود. وقتی اپستین در ۲۰۰۸ برای اولین بار تحت پیگرد قرار گرفت، با اینکه دهها زن نوجوان به عنوان «قربانی» شناسایی شده بودند، اما نتیجه یک توافق قضایی بسیار سبک و پنهانی بود: فقط ۱۳ ماه زندان نیمهوقت (روزها زندان نبود، شبها میرفت!). دادستان وقت بعدها گفت تحت فشار بوده، چون اپستین «ارتباطات سطح بالا» داشته.
۴. رسانهها هم با تاخیر باور کردند. تا پیش از ۲۰۱۵ رسانههای بزرگ خیلی جدی وارد ماجرا نشدند. در ۲۰۱۵ و ۲۰۱۸ روزنامهنگاران تحقیقی (بهویژه Miami Herald) مجبور شدند ماهها کار کنند تا روایت بازماندگان را بالا بکشند. بعضی مصاحبهشوندهها گفتند این تنها زمانی بود که جامعه شروع به باور کردنشان کرد.
۵. بازماندگان در سالهای اول مورد سرزنش و بیاحترامی و بسیاری از آنها نوجوان بودند (۱۴–۱۶ سال).
بعضی مردم و حتی بعضی رسانهها میگفتند: «چرا رفتند خانهاش؟»، «چرا قبلا چیزی نگفتند؟»، «پول گرفتهاند، شاید خودشان هم خواستهاند.»
این همان الگوی همیشگی سرزنش بازمانده در پروندههای خشونت جنسی است.
۶. تنها پس از ۲۰۱۹ و بازداشت دوم اپستین، موج «باور کردن» شروع شد. وقتی مدارک بیشتر و شهادتهای متعدد منتشر و وقتی نامهای افراد قدرتمند در پرونده مطرح شد. اما چرا مردم حرفشان را اول باور نکردند؟ به دلیل قدرت، پول و شبکه نفوذ اپستین، کلیشههای جنسیتی و جوانسال بودن بازماندگان.
۷. پرونده اپستین نهتنها درباره یک فرد، بلکه درباره ساختار زنستیزی است که برای سالها به یک مرد ثروتمند اجازه داد از زنان نوجوان سوءاستفاده کند و کسی حرف بازماندگان را باور نکند. بازماندگانی که با بلند کردن صدایشان هزار و یک چیز را به جان میخرند و مقاومت و مبارزه میکنند، میخواهند جلوی همین سیستم بایستند، باور شده و جدی و محترم شمرده شوند.
تا روزی که هیچ قدرتی نتواند حقیقت را خاموش کند و هیچ بازماندهای در تنهایی و بیباوری رها نشود.
اولین روز ۳۷ سالگی، هنگاور با قهوهی سرد، درد معده و صدای دعوا سر جای پارک از تو خیابون آغاز شد.
گیاهی که هدیه گرفتم بهم لبخند زد، دود حبس شده تو ریههامو بیرون دادم و مشغول شستن ظرفهای تو سینک شدم و شادیهای کوچک دیرپای زندگی رو مرور کردم.
اشتراک فارسیزبانانی که به ممدانی میتازند فقط چون «بچه مسلمونه» و اونا که بهش مینازند فقط چون «بچه مسلمونه»: مخالف سیاست همهشمول شهری، بیایده از شکستن جایگاه قدرت در طبقه اقتصادی و نژادی، نامطمئن به هویت خودشون، و وقتش که برسه همجنسگرا هراس، زنستیز و مهاجرستیز و قلدر دینی
@paria_esm@oldcolonel_ چندسال پیش گربهی همسایهمون لا در گیر کرد و جان به جان آفرین تسلیم کرد، بعد خورده شدن رئیس جمهور توسط خرس، مردن به واسطه لای در گیر کردن میتونست طنز سقوط ج.ا باشه.
یکسری جعلیات را هر سال به بهانه روز #کورش تکرار میکنند تا شاید غرور ملی تحقیرشدهشان ترمیم شود. من فکر میکنم ما وقایع بهتری برای مغرور بودن داریم، و لازم نداریم به کشورگشاییهای پادشاهی در ۲۵۰۰ سال قبل که به آوارگی و اسیری مردم انجامید آویزان شویم.
در برنامه امروز #ولتاژ در اینباره صحبت کردهام و همینطور راجع به ارتقای مقام رضا پهلوی از پدر به جانشینی کورش در مراسم تورنتو، و اینکه چرا فرقه پهلوی به چنین مناسک و جعل تاریخی محتاج است:
https://t.co/Sb5mhObLQQ
این گزارش رو یک ماه پیش درباره وضعیت سودان جنگزده نوشته بودم. تو این گزارش با دو زن جنگزده، سه فعال زن و یکی از گردانندگان کمپ آوارگان سودانی در مرز سودان و چاد گفتگو شده.
درواقع شما ترجیح میدهید هیچ زنی ایرانی نباشد و تنها در نسبت با مردان ایرانی پدر/همسر ایرانی انگاشته شود و فرزندانش تنها در این صورت ایرانی باشند. فاشیسم شمارا بدل به هیولای عجیب و غریبی میکند که با دزدی جملات مترقی از فمینیستها نمیتوانید کثافت آن را پنهان کنید.