Omnipotens et mitissime Deus, qui sitienti populo fontem viventis aquae de petra produxisti: educ de cordis nostri duritia lacrimas compunctionis; ut peccata nostra plangere valeamus, remissionemque eorum, te miserante, mereamur accipere
εν αρχη ην ο λογος και ο λογος ην προς τον θεον και θεος ην ο λογος
ουτος ην εν αρχη προς τον θεον
παντα δι αυτου εγενετο και χωρις αυτου
εγενετο ουδε εν ο γεγονεν
εν αυτω ζωη ην και η ζωη ην το φως των ανθρωπων
και το φως εν τη σκοτια φαινει και η σκοτια αυτο ου κατελαβεν