Abdollah Ramezanzadeh

استادیار بازنشسته دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران.
مسئولیتی در قبال نظراتی که کاربران زیر توییت‌هایم می‌نویسند ندارم.
Retweet is not endorsement

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

پاشنه در را عوض و گفتگوی ملی را آغاز کنید.
فرصت‌ها چون ابر بهاری گذرا هستند.

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

حصر مهندس میرحسین موسوی با هیچ معیار اخلاقی، شرعی و قانونی سازگار نیست. حصر را پایان دهید

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

حصر با ��یچ معیار اخلاقی شرعی و قانونی سازگار نیست.
حصر را پایان دهید!

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

وقتی ما نبودیم
وطن‌فروش‌ها در شبکه‌های اجتماعی جولان می‌دادند!
قابل توجه آنانی که فیلتر کردند!

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

ورود به مذاکره نشانه اعتماد به نفس است.
با اعتماد به نفس کامل ناشی از دفاع قهرمانانه میهنی در پی توافق باشید.

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

@SanaMoeinni @AriaMehrban مجلس منتخب تعیین میکنه که نیاز به مجلس موسسان هست یا نه،

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

اولین‌ قدم برای نشان دادن درک دلایل اعتراض مردم و حسن نیت در پاسخگویی به اعتراضات، اعلام دو برنامه مشخص و شروع به انجام آنهاست :
۱-انحلال مجلس و اعلام انتخابات آزاد در موعد معین
۲-واگذاری دارایی‌‌های ستاد اجرایی و بنیادهای مستضعفان، علوی و پانزده خرداد به دولت منتخب مجلس آزاد

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

@AriaMehrban @SanaMoeinni سلام
فرقی نمی‌کنه نظام ریاستی یا پارلمانی باشه،
مجلس منتخب ادامه یا عدم ادامه کار دولت را مشخص میکنه

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

@SanaMoeinni سلام
تکلیف دولت را مجلس منتخب روشن می‌کند

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

تاریخ بخوانیم!

[Bahar A @Baharalmasi1]

از کریم سنجابی، شاپور بختیار و داریوش فروهر
این نامه که با عنوان نامه‌ی سه امضایی نیز شناخته می‌شود در تاریخ ۲۲ خرداد ۱۳۵۶ نوشته شده است.
پیشگاه اعلی‌حضرت همایون شاهنشاهی
فزایندگی تنگناها و نابسامانی‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشور چنان دورنمای خطرناکی را در برابر دیدگان هر ایرانی قرار داده که امضاکنندگان زیر بنا بر وظیفه ملی و دینی در برابر خلق و خدا با توجه به اینکه در مقامات پارلمانی و قضائی و دولتی کشور کسی را که صاحب تشخیص و تصمیم بوده و مسئولیت و مأموریتی غیر از پیروی از «منویات ملوکانه» داشته باشد نمیشناسیم و در حالیکه تمام امور مملکت از طریق صدور فرمانها انجام میشود و انتخاب نمایندگان ملّت و انشاء قوانین و تأسیس حزب و حتی ان��لاب در کف اقتدار شخص اعلیحضرت قرار دارد که همه اختیارات و افتخارها و سپاسها و بنابراین مسئولیتها را منحصر و م��وجه به خود فرموده‌اند، این مشروحه را علیرغم خطرات سنگین تقدیم حضور مینمائیم.
در زمانی مبادرت به چنین اقدامی میشود که مملکت از هر طرف در لبه‌های پرتگاه قرار گرفته، همه جریانها به بُن‌بست کشیده، نیازمندیهای عمومی بخصوص خواروبار و مسکن با قیمتهای تصاعدی بی‌نظیر دچار نایابی گشته، کشاورزی و دامداری رو به نیستی گذارده، صنایع نوپای ملی و نیروهای انسانی در بحران و تزلزل افتاده، تراز بازرگانی کشور و نابرابری صادرات و واردات وحشت‌آور گردیده، نفت این میراث گرانبهای خدادادی بشدّت تبذیر شده، برنامه‌های عنوان شده اصلاح و انقلاب ناکام مانده و از همه بدتر نادیده گرفتن حقوق انسانی و آزادیهای فردی و اجتماعی و نقض اصول قانون اساسی همراه با خشونتهای پلیسی به حداکثر رسیده و رواج فساد و فحشا و تملق فضیلت بشری و اخلاق ملی را به تباه�� کشانده‌است.
حاصل تمام این اوضاع، توأم با وعده‌ها و ادعاهای پایان ناپذیر و گزافه گوئیها و تبلیغات و تحمیل جشنها و تظاهرات، نارضائی و نومیدی عمومی و ترک وطن و خروج سرمایه‌ها و عصیان نسل جوان شده که عاشقانه داوطلب زندان و شکنجه و مرگ میگردند و دست بکارهائی میزنند که دستگاه حاکمه آنرا خرابکاری و خیانت و خود آنها فداکاری و شرافت مینامند.
این همه ناهنجاری در وضع زندگی ملی را ناگزیر باید مربوط به طرز مدیریت مملکت دانست، مدیریتی که بر خلاف نص صریح قانون اساسی و اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر جنبه فردی و استبدادی در آرایش نظام شاهنشاهی پیدا کرده‌است.
در حالیکه «نظام شاهنشاهی» خود برداشتی کلی از نهاد اجتماعی حکومت در پهنهٔ تاریخ ایران میباشد که با انقلاب مشروطیت دارای تعریف قانونی گردیده و در قانون اساسی و متمم آن حدود «حقوق سلطنت» بدون کوچکترین ابهامی تعیین و «قوای مملکت ناشی از ملّت» و «شخص پادشاه از مسئولیت مبری» شناخته شده‌است.
در روزگار کنونی و موقعیت جغرافیائی حساس کشور ما اداره امور چنان پیچیده گردیده که توفیق در آن تنها با استمداد از همکاری صمیمانه تمام نیروهای مردم در محیطی آزاد و قانونی و با احترام به شخصیت انسانها امکان‌پذیر میشود.
این مشروحه سرگشاده به مقامی تقدیم میگردد که چند سال پیش در دانشگاه هاروارد فرموده‌اند: «نتیجه تجاوز به آزادیهای فردی و عدم توجه به احتیاجات روحی انسانها ایجاد سرخوردگی است و افراد سرخورده راه منفی پیش میگیرند تا ارتباط خود را با همه مقررات و سنن اجتماعی قطع کنند و تنها وسیله رفع این سرخوردگیها احترام به شخصیت و آزادی افراد و ایمان به این حقیقت است که انسانها برده دولت نیستند و بلکه دولت خدمتگزار افراد مملکت است» و نیز به تازگی در مشهد مقدس اعلام فرموده‌اند: «رفع عیب به وسیله هفت‌تیر نمی‌شود و بلکه بوسیله جهاد اجتماعی میتوان علیه فساد مبارزه کرد».
بنابراین تنها راه باز گشت و رشد ایمان و شخصیت فردی و همکاری ملّی و خلاصی از تنگناها و دشواریهائی که ��ینده ایران را تهدید میکند ترک حکومت استبدادی، تمکین مطلق به اصول مشروطیت، احیای حقوق ملت، احترام واقعی به قانون اساسی و اعلامیه جهانی حقوق بشر، انصراف از حزب واحد، آزادی مطبوعات و اجتماعات، آزادی زندانیان و تبعید شدگان سیاسی و استقرار حکومتی است که متکی بر اکثریت نمایندگان منتخب از طرف ملّت باشد و خود را بر طبق قانون اساسی مسئول اداره مملکت بداند.
۲۲ خرداد ماه ۱۳۵۶
دکتر کریم #سنجابی دکتر شاپور #بختیار #داریوش_فروهر #پهلوی #استبداد

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

اصل مسئله این است!
https://t.co/rZv1Zw6WcY

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

ارز چند نرخی از بزرگترین عوامل رانت‌خواری و فساد است. دولت خاتمی با تک نرخی کردن ارز، که با مدیریت اقتصاددان برجسته محمد ستاریفر و مشارکت سای�� اعضا تیم اقتصادی دولت انجام شد، گام بزرگی جهت سالم سازی اقتصاد کشور برداشت. متاسفانه آنکه نظرش نزدیکتر بود در این موضوع هم فاجعه آفرید.

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

@hosseinebi1 سلام مطمئن هستید که من سیم کارت سفید داشتم؟

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

کمیته حقیقت‌یابی به ایلام بفرستید که در آن نمایندگان نهادهای مدنی مستقل هم حضور داشته باشند.

[Abdollah Ramezanzadeh @abdollahram]

این چه رسمی است که تا کسی خلاف میل سیاسی ما حرفی زد در پی خاکبرداری از گذشته او برمی آییم تا جمله‌ای خلاف آن بیابیم؟ انگار که گنجی یافته ایم!
دکتر شریفی زارچی جمله‌ای گفته که خوشایند ما نیست بر او می‌تازیم که چرا در گذشته نامه‌ای به رهبر نوشته!؟مگر امام خمینی از اول ضد شاه بود!