@turkmenteberi Araplar kendi topraklarında Türk hakimiyeti diyor
Türkler arablaşıyoruz diyor
İkiside boş
Seyf (kılıç) Türkün ilim Arabın dil ve fikir Farsın demişler
Tarihte teyid etmiş
Baybars ve Kutuz’a rahmet olsun
@mfatihkutan Hazret, Konya kökenli Üsküdar’da medfun bir Halveti şeyhidir onun iki yöndende hemşehrilik olması muhyi efendiye olan muhabbetime ayrıca sebep olsa gerek
Kabri pûr nur himmeti âli olsun 🤲
Haftasonu Erzurum’daydım. Şehir merkezindeki gelişim, değişim beni bahtiyar etti. Ancak Doğu Anadolu ve serhad bölgesinden batıya göçün durmamasına üzüldüm. Bir dönem Türkiye’nin ahır hayvanı merkezi olan bir bölgede (5-6 il ) köy besiciliği hızla yok olmaya doğru gidiyor, göç durmuyor, köyler hızla boşalıyor.
Anadolu’daki varlığımızın garantisi ve devamında en müessir konu, göçü yönetmek bugün.
Akşam sıcak yatağınıza girdiğinizde veya sıcak bir duş aldığınızda Gazze’de çadırlarını su basmış, aç ve titreyen o şerefli insanlar aklınıza geliyorsa ve bundan utanıyorsanız hala insanlığınızı koruyorsunuz demektir.
If slipping into a warm bed or taking a hot shower makes you think of Gaza’s hundreds of thousands—flooded, shivering, and with no way to keep warm or wash—and that thought fills you with shame, it means you have managed to preserve your humanity.
Son paylaşımımla İsmail Gaspıralı gündemimi kapatırken merhumun en önemli faaliyetini de en sona bıraktım. O mühim faaliyet, çıkardığı Tercüman Gazetesiydi.
Malumdur Türk topluluklarının Türk dili üzerinden ortak bir mutabakatı tarih boyunca olmadığından, özellikle de büyük devletler yıkılıp küçük devletlere veya hanlıklara dönüştüğünde, bölgesel farklılıklar adeta bir şiveye dönüşmüş ve yeni bir isim almıştır.
İsmail Gaspıralı, yaptığı seyahatlerde bu meseleyi çok net görmüştü. Müslüman Türklerin ortak bir edebî ve ilmî dil üzerinde birleşmesinin, emperyal güçlere karşı benliklerini koruyarak varlıklarını devam ettirebilmelerinde nasıl önemli bir güç olabileceğini farketmişti.
Yazılı ortak dil konusunda Tercüman Gazetesi'ni adeta ortak bir elifba olarak kullanmıştı.
Ne İstanbul'un ağdalı yazı dilini ne de Türkistan'ın veya Kafkasların yerel Türkçesini esas almıştı. Ortak ve yalın kelimeleri özellikle seçerek bir dil oluşturmuştu. Bu şekilde basılan gazeteyi çok geniş bir coğrafyaya yayarak Türk aydın ve mütefekkirlerinde ciddi bir farkındalık oluşturmuştu.
Adeta bugünkü ortak dil, ortak elifba düşüncesinin ilk öncüsü olmuştu. Bu konuda daha önce ne Türkistan Ceditçileri ne de Osmanlı Türkleri bu kadar değerli ve başarılı bir adım atamamışlardı.
Tercüman Gazetesi; edebiyat, kültürel hayat, dinî hayat dâhil pek çok konuyu haftalık olarak işlemiş ve farklı coğrafyalardaki insanların birbirlerinin meselelerinden haberdar olmasını sağlamıştı.
Benim Gaspıralı'da en çok sevdiğim ve hayran olduğum taraf, sözüyle icraatının eşgüdümlü bir şekilde devam etmesidir.
Genellikle mütefekkirler ortaya bir fikir atarlar ancak onun icrasında çok geç kalırlar.
Rahmetli Gaspıralı hem konuşmuş hem de konuştuğunu hayata ve fiiliyata bizzat dökmüştü.
Bugün hâlâ onun yeterince anlaşıldığı ve ondan yeterince feyz alındığı kanaatinde değilim.
Özellikle bugün sık sık gündeme gelen İslamsız bir Türklük veya bir dönem revaçta olan Türklüğün yok sayıldığı bir İslam anlayışı, gerçeklikten çok fazla uzaktır.
Gaspıralı, yaşadığı yüzyılda Türk kelimesinin bütün dünyada, özellikle de Hristiyanlarda Müslüman tanımıyla eşit olduğunu çok iyi biliyor ve ona göre çalışıyordu.
Mekânı cennet, ruhu şad olsun. El Fatiha.
Arapça dergi çıkartan bir Türk milliyetçisi…
İsmail Gaspralı'yı diğer mütefekkir Türklerden(milliyetçi) farklı kılan husus, Müslümanların ve Türklerin batıya karşı geri kalmışlıklarıyla alakalı mücadelesinde inandığı her yolu deneme gayretiydi.
Bu gayretlerin en önemli neticelerinden biri de 1907 ve 1908'de Mısır'da Dünya Müslümanlar Kongresi'ni tertip etmesi ve onun vesilesi ile de bir iletişim aracı olarak en-nahda isimli bir Arapça dergi çıkarma çalışmasıydı.
O günün şartlarında, özellikle de Osmanlı'daki meşrutiyet çalkantıları içerisinde, istediği şekilde olmasa da yine de böyle bir organizasyonu gerçekleştirmesi dönemin genel havası göz önüne alındığında, gerçekten mühim bir işti. Üç sayı da olsa uyanış veya kurtuluş gibi çağrışımlar içeren nahda isimli dergisini çıkartması, zamanını aşan ne kadar büyük bir ufka sahip olduğunu gösteriyor. Onun bakışında Müslümanların ağırlıklı olarak İngiliz ve Fransız sömürgesi altındaki topraklarında büyük bir maden, cevher ve değer vardı. Fakat Müslümanlar, kendi aralarında fikren bölündüğü için bu sömürge sistemi devam ediyordu. O, bu makus süreci nasıl kırabilirim, tersine çevirebilirimin mücadelesini veriyor ve bir uyanış hareketi başlatmak istiyordu. Ömrü de bu çaba içerisinde geçti…
Türk dünyası zirvesi, dilde, fikirde, işte birlik şiarıyla kapandı. Peki bu şiarın, bu sözün sahibi kim? Kırım Tatarı aydın, entelektüel, mütefekkir, halkının deyimiyle başmuallim İsmail Bey Gaspıralı.
Peki İsmail Gaspıralı kim? İşte bu sorunun cevabı çok uzun.
Çünkü farklı farklı görüşlerdeki insanlar İsmail Gaspıralı'da kendilerine ait bir şeyler buluyorlar. Ancak ben Türkiye'de doğru anlaşılmayan şahsiyetlerden biri olduğu kanaatindeyim. Çok yönlü bir insan. Çarla ilişkisinden Kahire'de Arapça dergi çıkarmak için uğraşmasına, Türkistan Türkleri ile Balkan Türklerini buluşturmak için çabalamasına kadar çok geniş ufku, coğrafyası ve gayretleriyle yüzyıl öncenin en ilginç şahsiyetlerinden birisi. Özellikle Çarlık Rusya’sında yürütmeye çalıştığı eğitim faaliyetleri ve Kırım’dan Türkistan’a kadar aşılamaya çalıştığı milli şuur, onu bugün de kapısı çalınacak önemli bir isim yapıyor.
Gaspıralı, ilim, fikir, kültür ve medeniyet kodlarımıza ilgisi ve behresi olan herkesin muhakkak detaylıca okuyup araştırması gereken kıymetli bir şahsiyettir.
Konuyu iyi bilenlerin katkılarını da beklerim.
Hayatını ana hatlarıyla merak edenler şurdan okuyabilirler:
https://t.co/8HvM7AtTuO
Yine Gaspıralı ve Kırım Tatar milli hareketine dair şöyle güzel bir doktora tezi de var, meraklısı yöktezden bakabilir:
Pınarer, A. K, İsmail Gaspıralı ve Kırım Tatar Millî Hareketi (Tez No. 356530)
Selam ve muhabbetlerimle…
Gündemde Azerbaycan varken bir de tasavvuf dünyasından bakalım.
Anadolu ve Balkanlarda çok yaygın olan, kendisinden onlarca kol çıkmış olan halvetilik, Azerbaycan topraklarından neşet etmiş bir tarikattır.
Tarikatın banisi Ömer El-Halvetidir. Bugün Şirvan bölgesinde Şamahı şehrinde kabri bulunan bir pirdir. Ancak daha meşhur olan ise Yahya Şirvanî'dir. Onun da kabri Bakü'dedir. Yahya Baküvi olarak da bilinir. Gerçekten bu yolun nasibi çok geniş olmuş. Bugüne kadar devam etmiş. Bosna'ya kadar uzanmış, çok geniş bir coğrafyada aktif ve hala faal bir ocaktır.
Bakü’ye gidenlere tavsiyem “içeri şeheri” gezdiklerinde Şirvan Şahlar sarayının yanında Yahya Şirvani Hazretleri’nin kabri var muhakkak ziyaret edin.
Bir asrı aşan ömrünü, Kuran’ın hakikat ve hikmetini anlatmakla ve yaşatmakla geçiren Üsküdar’ın manevi çınarlarından Kemaleddin hocamız, Hüdayi hazretlerini çok severdi ve bu dünyada komşusuydu. Mahşer günü yeniden birlikte dirilinceye kadar da yine Hüdayi hazretlerine komşu oldu. Alınan özel bir izinle külliyeye hemen türbenin yanıbaşına defnedildi.
Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüzün müstesna bir misali oldu. İmrenilecek bir ömür, imrenilecek bir akibet.
Cumhurbaşkanı Erdoğan:
(Fon soruşturması) Konunun kendi tabanımız özellikle yıllardır bize yıllardır destek veren camiamız tarafından yakından takip edildiğini gayet iyi biliyoruz.
İnancımızın bir gereği olarak emri bil maruf nehyi anil münker çizgisini hatırlatan, her türlü teklif ve tenkidi elbette önemsiyoruz.
AK Parti sadece kadrolarıyla değil, aynı zamanda hakikati söyleyen çelik çekirdeğiyle de nevi şahsına münhasır bir harekettir.
Ne mutlu bize ki; soran, sorgulayan, eleştiren bir tabanımız var. Ne mutlu bize ki; yanlışa yanlış, doğruya doğru diyen bir seçmenimiz var.
Bizi bugünlere getiren önce Yüce Allah’ın yardımı, sonra aziz milletimizin desteği, daha sonra irşat ve ikaz görevlerini layıkıyla yapan gönül dostlarımızın varlığıdır.
Bunun için Rabbime her zaman hamdettim, bugün de hamdediyorum.
Üsküdar’ın manevi esintisinin ulu çınarı, 100 yaşı aşmış ömrünü Hakk’ın rızasına ve viran gönülleri mâmur etmeye vakfeden muhterem, hafız Kemaleddin Altuntaş hocamız, fâni kafesten azâd olup bâki âleme rücu eyledi.
Zâhirdeki yaşına inat, aşk ateşinde pervane olmakla yorulmak bilmeyen o taze derviş ruhu, Üsküdar'ın mânevi iklimine silinmez nakışlar işledi. Bu kesret âleminde gölgesi eksildi, serinliği çekildi belki; lâkin onun muhabbet nazarıyla gönül tarlamıza ektiği hakikat ve irfan tohumları, her daim yeşermeye devam edecek.
O, sadece ilmiyle ve irfanıyla değil; baştan aşağı büründüğü edep hırkasıyla da bizlere en güzel ve müstesna örnekti. "İlla edep, illa edep" sırrının dünyamızdaki tahassür duyulan canlı bir şahidiydi.
Sadece sözleriyle değil; sükûtuyla, tevazuuyla, incitmekten ve incinmekten arınmış o zarif duruşuyla, hâl dilinin sözden ne kadar üstün olduğunu gösteren kâmil bir edep âbidesiydi.
Ölüm, aşığı maşuğuna kavuşturan bir köprüdür; hocamız da En Sevgiliye vasıl oldu. Menzili mübârek, sırrı mukaddes olsun. Rabbim onu cemâl-i ilahisiyle müşerref eylesin, makamını âli kılsın. İnn�� lillâhi ve innâ ileyhi râciûn...
Ruhuna el-Fatiha, aşk ile Huu...