Ben artık televizyonu açtığımda şehit olan gencecik delikanlıları görmek istemiyorum, yoksulluktan canına kıyan anne babaları görmek istemiyorum, şiddete uğrayan katledilen tecavüz edilen insanlar görmek istemiyorum. Huzur istiyorum, lütfen. Bir parça huzur.
24 yıllık hayatımda (hayat denirse) o kadar fazla hem kendim için hem de bu topraktaki diğer vatandaşlar için üzüldüm ki, tarifi yok. Tabi ki güldüğüm eğlendiğim de oldu, fakat bu kadar acı 24 yaşına göre çok fazla. Ben artık herkesi güldüğü, huzurlu bir ülke istiyorum.
Kimi aldatıyor kimi aldatılıyor kimi seviyor kimi sevilmiyor kimi yaşıyor kimi ölüyor yani arası yok ne bu dünyada ne de ötekinde en iyisimi mutlu olun herşey düzelir..