Bir silahlı yapıya ‘imtiyaz’ niteliğinde özel bir infaz/şartlı af düzenlemesi getiren yasa, -eşitlik ilkesi başta olmak üzere- hukuka uygunluk açısından mutlaka AYM’ye götürülmelidir.
AY 150’ye göre bunu @yenipartiyiz yapabilir, yapmalıdır.
@KararHaber’de bugün yazdım.
Silahlı eylemcileri salıp silahla ilgisi olmayan nice siyasi hükümlüyü içerde tutmayı öngören yasayı eşitlik açısından irdelenmesi için AYM’ye götürme süresi doluyor.
AY’ya aykırı ama diyerek oy verenlerin, mühürsüz oylara itiraz etmeyenlerin ismi değişse de tavrı değişmiyor.
“Bugün Anayasa Mahkemesi Başkanı olsaydım ve önüme yeniden AK Parti’nin kapatılma davası gelseydi, yine aynı kararı verirdim.”
“Seçim yapmıyoruz, önümüze konanları onaylıyoruz.”
“Bir ülkede güç adalette değilse, orada gücün adaleti devrededir.”
“Kuvvetler ayrılığı yoksa istibdat vardır.”
“Siyasal ahlakın ilkesi, önce adalettir.”
Toplum demokrasi istiyor!
#DemokrasiPlatformu #ÖnceSiyasetDeğişmeli
🟥 Demokrasiyi gerçek ve sürekli kılmak için TBMM’yi, yeni yasama döneminin başında sonuçsuz anayasa tartışmalarıyla tıkamak yerine;
🟥 Bütün kişileri ve kurumları Anayasanın üstünlüğünü tanımaya, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına uymaya çağırıyoruz.
➡️ https://t.co/jFE8OtSpGF
“Filistin Devleti” kuruldu ve çok sayıda devlet tarafından “devlet” olarak tanındı ise de, Güvenlik Konseyi’nin onayı olmadığı için, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’na üye olarak değil, gözlemci sıfatıyla katılabilmektedir. Keza, Filistin Devletinin bir ordusu bulunmamaktadır. Daha da önemlisi, Filistin Devletinin ülke toprakları üzerinde hakimiyeti henüz tesis edilememiştir. İsrail, “güvenlik” mülahazasıyla bu topraklara “destursuzca” girebilmekte ve bu toprakları işgal edebilmektedir; hatta bu toprak tecavüzü ve işgali sürecinde savunmasız halka karşı başta soykırım olmak üzere, insanlığa karşı suçları işlemeye devam etmektedir.
İsrail’in bu işgal ve haydutlukları, başta Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi üyeleri olmak üzere, pek çok devlet tarafından himaye ve destek görmektedir.
Bu durum karşısında, İsrail’den ne yapmasını bekleme yerine, İsrail’in bu işgal ve haydutluklarının önüne geçilebilmesi için ne yapılması gerektiği üzerinde durulmalıdır.
Tecrübeler göstermiştir ki, uluslararası kuruluşlar nezdinde bulunulan girişimler, İsrail’in bu işgal ve haydutluklarını önleme bakımından bir sonuç vermemektedir. İsrail’in bu işgal ve haydutlukları karşısında çeşitli mülahazalarla milletlerarası alanda kurumsal işbirlikleri de sağlanamamaktadır.
Bu durumda, insan hakları bakımından hassasiyeti olan devletlerin münferiden harekete geçmesi beklenir. Ancak, devletlerden beklenen münferit girişimlerin milletlerarası hukuka uygun olması gerekir. Bu çerçevede yapılması gereken ilk iş, başta Gazze olmak üzere İsrail’in işgali altındaki topraklarda hayata tutunmaya çalışan, soykırım ve insanlığa karşı sair suçlara maruz bırakılan savunmasız halka İNSANÎ YARDIM AMACIYLA, usulüne uygun olarak asker görevlendirilmesinin sağlanmasıdır.
Sivil inisiyatifler, ancak insan hakları bakımından hassasiyeti olan devletlerin bu amaca yönelik olarak harekete geçmesini sağlama bakımından önem taşımaktadır.
İsrail, çok sayıda devlet tarafından tanınmış ve başta Birleşmiş Milletler Teşkilatı olmak üzere çok sayıda uluslararası örgüte üye olarak kabul edilmiş, çok sayıda milletlerarası anlaşmanın tarafı olan bir “devlet” hüviyetini kazanmıştır. Ancak, bu duruma rağmen, söz konusu ”devlet”in sınırları milletlerarası hukuk çerçevesinde belirlenmiş değildir. İsrail, sürekli olarak “sınırları”nı İŞGALle genişletme yönünde bir çaba içindedir. İsrail’in bu işgalleri, başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi üyesi olan Birleşik Krallık, Fransa ve hatta Rusya Federasyonu tarafından sağlanan himaye ile mümkün olmuştur ve olmaya da devam etmektedir.
Bu itibarla, GAZZE ve BATI ŞERİA, başta Golan Tepeleri olmak üzere Suriye’nin güneyinde işgal ettiği topraklar gibi, İsrail toprağı değildir. Keza, Gazze sahilleri de İsrail’e ait karasuları değildir. İsrail, Gazze’yi işgal ettiği gibi, denizden de abluka altına almış durumdadır. Bu fiili ablukanın alanı, karasuları sınırları aşılarak, milletlerarası hukuka göre herkesin serbestçe girebileceği açık denize de teşmil edilmiştir.
Bu ablukayı İsrail’in gücü kırılmadan, sivil inisiyatiflerle delmek mümkün değildir. Çeşitli devletler tarafından GÖRÜNTÜDE “destek” sağlansa bile, bu sivil inisiyatiflerin başarılı olma şansı bulunmamaktadır.
İsrail’in milletlerarası hukuku hiçe sayan ve özellikle BM Güvenlik Konseyi üyesi devletler tarafından himaye gören bu haydutlukları, ancak milletlerarası hukuk çerçevesinde Devlet gücü kullanılarak önlenebilir. Bu değerlendirme ve tespit, İsrail’e karşı savaşa girişilmesi anlamına gelmemektedir. İsrail’le savaşa girmek, başta Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık, Fransa ve Rusya Federasyonu ile karşı karşıya gelmek demektir.
Gazze ablukası ve işgali, maruz kaldıkları soykırım dolayısıyla her gün onlarca kişinin acımasızca öldürüldüğü savunmasız bölge halkına İNSANİ YARDIM ulaştırılmasını sağlamak amacıyla ASKER GÖREVLENDİRİLMESİyle kırılabilir.
Türkiye Büyük Millet Meclisi’nden beklentimiz budur.
"İsrail'de çok önemli bağlantıları olan arkadaşlarımız var. Yani, eyvallah, İsrail'in Gazze'de müslümanlara soykırımını, bebek katliamını kınıyoruz, eyvallah, ama İsrail ile ticaret anlaşmamız var. 6 satıp 1 alıyoruz."
@ZeybekciNihat (Erdoğan'ın ekonomiden sorumlu yardımcısı)
Lahey’de 100 bin kişilik kırmızı çizgi…
Uluslararası Adalet Divanı’nın bulunduğu Hollanda'nın Lahey kentinde biraraya gelen 100 bini protestocu, Gazze için kırmızı çizgi oluşturdu. (18 Mayıs 2025)
Doksanlı yılların zorlu koşullarında, Bosna Savaşı sırasında, Türkiye'den, bir kısmı örtülü olarak, silah ve savaşçı desteği olmak üzere, birçok yardım yapıldı.
Dindarların 20 yıldan fazladır tek başına iktidar olduğu 2020'li yılların Türkiye'sinde, vahşi bir soykırımın 6. ayında, hâlâ İsrail'e giden ticari gemilerini konuşuyoruz. Üstelik 40 yıldır dilden hiç düşürülmeyen o "umudu olduğumuz" Gazze yok edilmek üzereyken. Ve İsrail'e giden ticaret gemilerine usanmadan türlü kılıflar uyduran yeni nesil bir dindar kitlenin her yeni günde türettikleri bir meşrulaştırma argümanı eşliğinde. Bu ticareti eleştirenler terörist, ajan, şer odağı olmakla bile itham edilmeye başlandı.
Bütün bu hikâyeden hangi dersleri çıkarmamız lazım?
Mesele gerçekten yeterince güçlenmek mi? İsrail sadece güçten mi anlıyor? Ve bizim tek sorunumuz bugün güçsüz olmak mı? Ayağımıza o Kudüs gücü ne zaman gelecek? Yoksa sadece dilimizde mi o güç?
Ya da tek derdimiz imaj mı? Tam olarak ne yapacağız bu imaj ile? Mesela soykırıma engel mi olacağız?
Yeterince güçlendiğimizde tam duyarlı mı olacağız? Dünyaya adalet mi dağıtacağız? İslam coğrafyasının umudu mu olacağız?
Peki, yeterince güçlü olana kadar bizden geriye ne kalacak?
Müslüman ülkeler eski hallerine göre bu kadar güçlendiler, sonuçları neler oldu? "Onların hepsi kukla" deyip topu taca mı atacağız? Bu kadar kukla 2 milyar insanı nasıl yönetebiliyor? Ya da kim kukla, kim değil, buna nasıl karar vereceğiz? Bu konuda en günahsız olanımız kim?
Ne zamana kadar bizim hikâyemiz henüz yazılmadı sözüyle avunacağız? Bizim hikâyemiz nereye doğru gidiyor? Bu hikâyeyi kimler yazıyor? Bu hikâyenin açık yüreklilikle eleştirisini yapabiliyor muyuz? Bugüne kadar yazılan kıssadan ne hisse aldık?
Mesele sadece askeri güç ve savunma sanayini güçlendirmek mi? Ya da dünyanın en büyük ekonomileri arasına girmek mi? Ya da bütün medya gücünü ele geçirmek mi? Ya da kamuda üst düzey yöneticilerin "bizden" olması mı?
Sonra ne oldu? Sonra ne olacak?
O gün geldiğinde bu ülkeye, bu coğrafyaya ve bizden olmayan öteki dünyaya gerçekten söyleyeceğimiz ne sözümüz kalmış olacak?
O gün imar ettiğimiz, bir hikâyesi olmayan betondan şehirlerle birlikte, bir dert taşıyan ihya edilmiş nesiller olacak mı?
Savunma sanayisi gelişme hızımız, nesillerin ihyasıyla paralel bir düzeyde mi ilerliyor? Bu kadar yılda nesiller giderek "dindar" hale mi geldi?
Bugün sahip olduğumuz hukuk, ahlâk, eğitim sistemleri bizim hikayemizin bir parçası mı?
Ya bütün bunlar "bizim hikâyemiz" değil de, kendi kendimizi avuttuğumuz bir masaldan ibaretse?
Önceki gün
‘Çocuk Hakları Günü’nüydü.
Gazze’de ve dünyanın
çok yerinde çocuklar, büyüklerin kavgasının bedelini ödüyor; ana babalarından yoksunluğa, yoksulluğa, ölüme terk ediliyor.
Yazıklar olsun!
Çocukları düşmanlıkların acımasızlığına, kinine kurban edenlere lanet olsun!
7 Ekim sonrası İsrail’in, aşırı sağcı, fanatik Netenyahu yönetiminin misillemesi acımasız, orantısız, insafsız, vicdansız bir katliama, soykırıma dönüştü.
Bir ay doldu; dünya bebeklerin, çocukların katledildiği bu vahşeti seyrediyor.
Ey dünya! Yazık sana!
Yazık insanlığımıza!
Gazze’de soykırım yapılıyor. Soykırım yapan İsrail hükümeti dünya durdukça lanetle anılacak ve hesabını yargı önünde vermeleri için elimizden geleni yapacağız.
Kuzey İrlanda parlamentosunun en büyük partisi Sinn Féin, ateşkes sağlanana kadar İrlanda'yı İsrail Büyükelçisi’ni sınır dışı etmeye çağırdı.
Parti lideri Mary Lou McDonald: "İsrail sadece meşru müdafaa amacıyla hareket etmiyor, masum sivil halkı toplu biçimde cezalandırıyor."
@dr_korayates Benim meslektaşları yanlış yönlendirme imkanım yok, ama sizin doğru yönlendirme potansiyeliniz var. Lütfen, önce 497 sayılı tebliğin 5. Maddesini sonra geçici 30. Maddenin TAMAMINI okuyarak paylaşımlarınızı tekrar değerlendirin. Ben yanlışım varsa geri dönerim, ya siz?