Ferhat Ali Büyükdağ, Koç Üniversitesi mezunu ve diyor ki: "Türkiye'de villa yanlış yerden inşa ediliyor." Bilen adamın hali başka oluyor. Anlattığı ayrıntılara bakın. Türkiye'de ne villalar ne de diğer evler yapılırken bu önemli noktalara dikkat edilmiyor.
🔴#Altın için görüşümü sizlerle paylaşayım.
Ons altın 5.500 $ seviyesine yükselirken esas hareketini 3.500 $ seviyesini geçtikten sonra yapmıştı.Yani 3.500 $ gerçekten önemli bir teknik seviye.
Biz halen 8-10 gün içerisinde 4.500 $ seviyesinden 5.500 $ seviyesine yükselen fiyatlamanın düzeltmesini yaşıyoruz.
Bence bu düzeltme 3.500 $ seviyesine kadar devam edecektir.
Savaş öncesinde altın konusunda daha iyimser bir tarafa ağırlık verirken savaşla birlikte stratejimi kısmen değiştirdim.
Tahvil fiyatlamaları,petroldeki kalıcı yükseliş,dolar endeksinin yükselmesi ve güçlü duruşunu koruması,en önemlisi de #FED tarafındaki faiz artışları altın fiyatlarını baskıladı.
Özellikle Waller’in 50 baz puanlık faiz artışı çağrısı, hisse senedi tarafındaki satış baskısının artması ve altın teminatlarındaki değişiklikler gibi gelişmeler altın fiyatını baskı altına altı ve etkiledi.
50 baz puanlık bir artış olur mu,orasını bilemem. Ancak 2027-2028 döneminde FED’in spektaküler bir şekilde faiz artıracağını düşünmüyorum.Yani arka arkaya faiz artırımlarının geleceği bir patikaya gireceklerini sanmıyorum.
🟢Peki,altın fiyatlarını yukarı taşıyacak faktör veya faktörler yok mu?
Bence kralı var!
Şunu hiç unutmayın:
🟢BÜYÜK KRİZLER ÇIKMADAN ÖNCE ALTIN HEP BASKILANIR VE FİYATI DÜŞER.
SONRASINDA NE OLDUĞUNU GEÇMİŞ GRAFİKLERDEN OKUYABİLİRSİNİZ.
Son çeyrekte #Çin agresif şekilde altın alımına devam ediyor. Çıkarma maliyetleri de halen yüksek seviyede.
Özellikle artırılan faizlerin her bir geri dönüşü,2x büyüklüğünde bir hikayeye sebep olacaktır.
Şahsen 3.500 $ seviyesinde yeni bir pozisyon açmayı düşünüyor ve buna göre planlama yapıyorum.
🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨
Bir de her zaman olduğu gibi yalan yanlış bir sürü algı oluşturuluyor.
Ne için?
Tabii ki etkileşim için!
Neymiş,altın dönüş yapmadan alınmazmış!
Bunu yazanlara iki çift lafım var.
Ekim 2023’te altın 1.800 $ seviyesinden yukarı yönlü tarihi dönüşünü yaptığında,her 200 $’lık yükselişte “ALTIN ÇOK PAHALI” yorumunu yapanlar şimdi tam tersini söylüyor.
O zaman dönmüştü,peki neden almadınız?
Bu şaklabanlar,40-50 senelik tarihi yükselişi kaçırıp odalarda hisse alın,fon alın dediler.
Ne oldu sonra⁉️⁉️⁉️
Üzerine bir de dolandırıldılar.
ℹ️Kulağınızı kapatın.Hiç altınınız yoksa en kötü ihtimalle portföyünüzün %20-30’unu altına ayırın ve kenarda tutun.
1 yıldır Seçim kasım 2027 diyorum.
Tüm planlamamı bu tarihe göre yaptım
uzun süredir hazırlık aşamasındayım
peki ne yapıyorum
-Kredi notumu yükselttim ve yüksek tutuyorum
-Kredi kartı limitlerimi yükseltiyorum
-KMH limitlerimi yükseltiyorum
-Banka kredi limitlerimi yükseltiyorum
-10 farklı bankadan kredi kartı çıkartım ve aktif kullanıyorum
-Tüm bankalarda belirli miktarın üzerinde yatırım tutuyorum, hepsiyle aramı iyi tutuyorum
-kasım 2027'de satmak üzere hisse stokluyorum
Şunu unutmayın
Türkiyede her seçim dönemi para dağıtılır
bu parayı da kredi sicili ve notu düzgün kişiler alabilir
Ne yaparsanız yapın, kredi notunuzu yükseltin.
Özellikle eviniz yoksa
kasım 2027'de bana çok dua edersiniz.
Tıp öğrencisi ya da genç bir hekimsen ve ilk bilimsel makaleni yazmaya hazırlanıyorsan, en çok zaman kaybettiren şey çoğu zaman veri değil, yazım ve yayın sürecinin bilinmeyen kurallarıdır. Bu kısa seride, uluslararası kılavuzlara dayanarak bilmen gereken dört temel konuyu kaynaklarıyla paylaşıyorum.
#TıpÖğrencileri #GençHekimler #BilimselAraştırma
Erkeğin daha çok sevdiği evlilikler, çoğu zaman kadının kendisini daha emniyette, kıymetli ve arzulanan hissetmesine imkân tanıyor. Çünkü sevildiğinden emin olan kadın, sevgisini ispatlamak için çırpınmak yerine muhabbetin içinde kendiliğinden var olabiliyor.
Niye herkesin memur olmak istediğini şimdi daha iyi anladım.
Esnaf olursanız kendi sermayenizle gönüllü olarak Mehmet Şimşek’e çalışıyorsunuz.
Sermayenizle malı alıyorsunuz:
%20 KDV
% Bilmem kaç Geçici Vergi
% Bilmem kaç Muhtasar
- Damga vergisi
- Kira ödüyorsunuz diye 3 ayda bir 1 kira bedeli kadar da stopaj veriyorsunuz.
-Bağ-Kur
Yetti mi?
Yetmedi..
Hayır! Yaptığınız çük kadar kârınızdan da gelir vergisi ödüyorsunuz.
Yetti mi? Yetmedi şimdi kendi giderleriniz var:
Maliye sizi soyup soğana çevirdikten sonra kiranızı, elektrik suyunuzu, internetinizi, pos komisyonu ve pos bakım ücreti, (buna çok gülüyorum. Posu kendiniz de alsanız banka bu ücreti sizden kesiyor) ve muhasebeci ücretini ödüyorsunuz.
Yetti mi? Hayır.
Belediye öpmeye geliyor :D
-Tabela vergisi
-Katı atık ve çevre temizlik vergisi :D
Yetti mi? Hayır
Hiç bir işe yaramayan esnaf odalarına her sene aidat yatırıyorsunuz. Zorundasınız bu arada :) oda başkanları Audi A8 ile gezerken ödediğiniz onbinlerce liranın karşılığı yoktur. Sadece verirsiniz.
E yetti mi? Hayır.
E online platformlarda da satışınızdan %20 komisyon veriyorsunuz. Artık pandemiden sonra herkes her şeyi eve söylüyor. Dükkana gelip alışveriş yapan da yok.
Sonra Maliye’ye o vergiyi bir aksatın bakalım neler oluyor! E-haciz, banka hesap blokeleri, aracınız varsa bağlanıyor. Sistem batmanız üzere kurulmuş.
Neyse bak
Bu kadar şeyden sonra kalanını da (artık bir şey kaldıysa) geçineceksiniz ona göre şükretmeyi öğrenin . :D :D
Her ay, ay sonunu getirebilmek için kartlara abanıp hesap kitap işleriyle uğraşmak yerine bir devlet dairesinde Solitaire oynayıp 9-5 çalışmak varken tabii ki herkes memur olmak ister (işini hakkıyla yapanlar tenzih edilmiştir)
Kısacası sevgili kardeşlerim esnaf olmayın bu ülkede. Esnaf olmak sermayenizle gönüllü memur beslemektir bu ülkede . Memur siyaset yapamaz. Memur muhalif olamaz. O yüzden herkesi memur yaptılar. Memurların yükünü de esnaf çekiyor.
Esnaf da geçinebilmek için bu fiyatları müşterisine yansıtmak zorunda. Millet de esnafa küfrediyor kazıkçı diye.
Millet de kendince haklı. Bilmiyor ki kendisinden alınan paranın içinde bu kadar kalem var.! Ödediği fahiş fiyatın içindeki çok küçük bir miktar esnafın cebine girebiliyor. Gerisi tekrar malı alabilmek için kenara koyulan ana para ve diğerleri de saydığım kalemler. Üstüne de kar ederse dışarda çay içebilecek parası kalıyor. (Kahve değil yanlış anlamayın lüks o)
Otomotivdeki meslektaşlarımla elektrifikasyon konuşurken karşılaştığım (ve nereden geldiğini çok iyi anladığım) inkârdan yorulduğum oldu ama sıkıldığım hiç olmadı. Öyle ilginç bir geçişe şahitlik ediyoruz ki bu sektörün içinde yetişmiş, ömrünü ve kariyerinin tamamını bu sektöre adamış bir profesyonel için kolay kabullenilir şey değil elektrifikasyon dönüşümü. Diğer taraftan artık 2020 öncesinde de değiliz; yani konu sadece öngörü olmaktan çıktı. Artık en tutucu bakış açısına göre bile "görünen köy kılavuz istemez" aşamasındayız. Bu konuda yaklaşık 10 yıldır içten ve dıştan gözlem yapan biri (ve eski bir çalışanı) olarak Ford'un yaklaşımını beğeniyorum: Hatayı (gecikmeyi) çoktan kabul etti, var olan iş modeliniyse bir gecede yıkmaya kalkışmadan kalıcı adımlar atmaya çalışıyor.
Bunun en somut örneğini birkaç sene önce elektrikli araç (EA) ürün gamının finansallarını açıkça paylaşmaya başladığı dönemde görmüştük (https://t.co/7Asu7ilTHT). Bu şeffaflık, bu ölçekte bir OEM için ciddi bir olgunluk seviyesi.
Aynı bağlamda, yakın geçmişte EA üretmek için kendi süreçlerine radikal biçimde el atması adımı geldi. Üniversal bir platform yaratma ve böylece yepyeni bir maliyet yapısına geçme çabası dikkate değer: Ford'un Universal EV Platformu adını verdiği yeni mimari ve onu tamamlayan üretim sistemi, sadece daha ucuz elektrikli otomobil yapma girişimi değil. Şirket otomobili nasıl tasarladığını, kaç parçadan ürettiğini, bu parçaları nasıl birleştirdiğini, üretim hattını nasıl organize ettiğini ve nihayetinde bir otomobili üretmek için ne kadar işçilik, malzeme ve sermaye kullandığını yeniden sorguluyor.
Örneğin (bkz ekteki makale) yeni elektrikli pickup modeli Fathom için geliştirilen üretim yaklaşımında, daha önce 146 ayrı parçadan oluşan ön ve arka yapısal bileşenler yalnızca iki büyük alüminyum döküm parçaya indirgeniyor. Geleneksel, birbirini takip eden montaj operasyonlarının yerini ise üç ayrı alt montaj hattında eşzamanlı üretim ve son aşamada birleştirme esasına dayanan bir sistem alıyor. Ford buna "assembly tree" diyor (klasik assembly line mantığının ötesinde bir tabir bu). Amaç, toplam parça sayısını azaltmak, montaj işlemlerini basitleştirmek, üretim süresini kısaltmak ve maliyetleri düşürmek. Ford'un açıkladığı hedeflere göre yeni platformda geleneksel bir araca kıyasla %20 daha az parça ve %25 daha az bağlantı elemanı kullanılıyor. Şirket ayrıca üretim istasyonu sayısında %40 azalma öngörüyor.
Bunlar küçük iyileştirmeler değil. Otomotivde onlarca yıl boyunca optimize edilmiş üretim süreçlerini düşünürseniz, geleneksel üretim hattının mimarisine kadar uzanan bir değişimden söz ediyoruz. Üstelik söz konusu şirket, montaj hattı kavramını otomotiv sanayisinin temel üretim yöntemi haline getiren marka!
Ekim 2026 itibarıyla ilk araçlar gerçek üretim hattında imal edilmiş, validasyon testlerinin yaklaşık %90'ı tamamlanmış durumda. Ford, 2027'de piyasaya sunmayı planladığı Fathom ile 30 bin doların altında bir başlangıç fiyatını hedefliyor.
Elbette bunların hiçbiri henüz ticari başarıyı garanti etmez. Seri üretimde kalite, tedarik zinciri, yatırımın geri dönüşü ve üretim hacimleri konusunda ciddi sınavlar var. Zaten prototip geliştirmekle, yüz binlerce aracı sürdürülebilir bir maliyet ve kalite seviyesinde üretmek arasında büyük fark var. Ford'un önümüzdeki dönemde gerçekten başarabileceklerini belirleyecek olan da bu.
Ancak dikkat çekmek istediğim başka bir konu var: Ford, mevcut organizasyonun ve üretim kültürünün kendisini geleceğe taşımaya yetmeyebileceğini kabul etmiş görünüyor. Bugünün kârlı faaliyetlerinden tamamen vazgeçmeden, yarının rekabet koşullarına uygun yeni bir üretim ekonomisi yaratmaya çalışıyor. Ve bunun için kendi geliştirdiği, yüz yılı aşkın süredir mükemmelleştirdiği yöntemleri bile değiştirmeye hazır. Eğer Tesla değilseniz, yani herşeyi sıfırdan kurmuyorsanız bu tür dönüşüm için benim bildiğim bundan başka makul yol da yok...
Benzer bir yaklaşımı BMW'de de var. Neue Klasse, yalnızca yeni bir elektrikli otomobil platformu değil; batarya mimarisinden güç elektroniğine, yazılımdan üretim süreçlerine kadar bütüncül bir yeniden tasarım girişimi. Macaristan'daki Debrecen fabrikasında 2025 sonunda seri üretimine başlanan yeni iX3 bunun ilk ürünü. BMW'nin yeni nesil elektrikli tahrik sisteminde üretim maliyetlerini düşürme, enerji kayıplarını azaltma ve verimliliği artırma hedefleri, sadece ürün özelliklerine değil üretimin ekonomisine de odaklandığını gösteriyor.
Peki bütün bunlar Çin karşısında yeterli olacak mı?
Bilmiyoruz.
Çünkü Çin'in otomotivdeki yükselişini yalnızca ucuz işgücüne veya devlet desteklerine bağlamak artık durumu açıklamıyor. Batarya üretiminden hammadde işleme kapasitesine, tedarik zincirinin entegrasyonundan ürün geliştirme hızına ve ölçek ekonomisine kadar uzanan çok katmanlı bir üstünlük var. BYD gibi şirketlerin rekabet avantajı, yalnızca daha düşük maliyetle otomobil üretmelerinden değil, otomobili farklı bir endüstriyel organizasyon içinde geliştirebilmelerinden kaynaklanıyor.
Bu nedenle Batılı üreticilerin sadece daha iyi otomobiller tasarlayarak veya mevcut modellerini elektriklendirerek rekabeti sürdürebileceklerini düşünmüyorum. Rakiplerinizin maliyet yapısı sizinkinden temelden farklıysa, aynı ürünleri biraz daha iyi yapmanız sorunu çözmüyor. Ürünün nasıl geliştirildiğini, üretildiğini, dağıtıldığını ve müşteriye sunulduğunu kapsayan bütün ekonomik modeli sorgulamanız gerekiyor.
Ama buradan geleneksel OEM'lerin kaçınılmaz biçimde kaybedecekleri sonucunu çıkarmak da bana doğru gelmiyor.
Ford, BMW, Mercedes-Benz, Volkswagen, Toyota ve benzeri büyük üreticilerden söz ediyoruz. Bunlar yalnızca dev fabrikalara ve yüz milyarlarca dolarlık sermayeye sahip şirketler değil. Arkalarında on yıllar boyunca birikmiş mühendislik bilgisi, üretim disiplini, küresel organizasyon yeteneği, marka değeri ve müşteri ilişkileri bulunuyor. Bunların kolayca ikame edilemeyecek rekabet avantajları olduğunu unutmamak gerek.
Sadece geçmişte kazanılmış bu avantajların gelecekte de aynı değeri taşıyacağını varsaymamak gerekiyor. Hatta bir kısmı, değişime direnildiğinde rekabet avantajından çıkıp maliyet yüküne dönüşebiliyor. On yıllardır başarıyla çalışan üretim tesisleri, karmaşık tedarik zincirleri ve devasa organizasyonlar, onları değiştirmek istemediğiniz sürece sizi geçmişe fazla bağlayan, değişmenizi engelleyen unsurlar haline gelebiliyor.
Bence büyük OEM'lerin geleceğini belirleyecek olan, sahip oldukları bu birikimi ne ölçüde koruyabileceklerinden çok, onu yeni bir rekabet düzeninde ne kadar hızlı ve etkili biçimde yeniden kullanabilecekleri.
Çinli üreticiler çok büyük bir avantajla geliyorlar, evet. Ama otomotivin küresel rekabeti henüz sonuçlanmış bir yarış değil. Üstelik oyunun kuralları hâlâ değişiyor. Batarya teknolojisi, yazılım, üretim otomasyonu, enerji verimliliği, ticaret politikaları ve tüketici tercihleri yeni dengeler yaratmaya devam edecek.
Geçmiş hatalarla barışan, mühendislik yaklaşımını yeniden kuran, gerektiğinde kendi geçmiş başarılarını sorgulayabilen büyük üreticilerin bu yarışta hâlâ ciddi şansları olduğunu düşünüyorum.
Dönüşümün zorluğunu kabul etmek, dönüşüme direnmemekten öte bir davranış biçimi. Geleneksel OEM'lerin birçoğu için bu geçiş gerçekten çok pahalı, çok karmaşık ve son derece riskli. Yüz binlerce çalışanın, devasa üretim tesislerinin, tedarikçilerin ve satış ağlarının aynı anda dönüşmesinden söz ediyoruz. Bu sürecin sancılı ve maliyetli olması şaşırtıcı değil.
Asıl mesele, geleneksel markaların, bu sancıları değişimin gereksiz olduğuna dair bir kanıt olarak mı görecekleri, yoksa değişimin kaçınılmaz maliyeti olarak mı kabul edecekleri. Bana göre otomotivde önümüzdeki 10 yılın kazananlarını yalnızca yeni teknolojileri kimin daha hızlı geliştirdiği değil, kimin değişimi kendi kurumsal yapısına daha iyi uygulayabildiği belirleyecek.
Büyük ve köklü bir şirket olmak artık tek başına rekabet avantajı değil. Ama değişebilen büyük ve köklü bir şirket olmak, hâlâ çok ciddi bir avantaj.
https://t.co/NT8sAR8nqD
Tüm ülke Tıp fakültelerine yöneliyor,
Tıp kazanmak hiç olmadığı kadar zor olacak,
İş bulamayan 25 yada 26 ceng ve diğer müh mezunlarından branş sıralamasında atanacak sıralamayı tutturamayan herkes yks çalışıyor.
Yine son senelerde mezun olan iş bulamayan bulsa da mühendisler gibi çok düşük ücretler alan diş hekimleri ve eczacılar tekrar yks çalışıyor.
Hukuk mezunlarından bile bu sene tıp deneyecekler var,
En absürt gördüğüm örnek ise layoff yemis +35 yaşında zamanında istanbul üni ceng mezunu abi bile iş ararken boş durmayayım belki tıp kazanırız diye yks seti siparis cekmis.
Tıp'a yatay atmaya puanı yetmeyen ucundan tıp puanını kacırmıs ceng öğrencileri vize finalleri sallayıp yks calısıyor, kırık obpli olsalar bile.
10k ile ceng okuyan ağustos'da tıp'a yatay atıcam sınıftan çok fazla atacak var, girdiğim sene 20k ile kapatan tıpa kadar yazıcam boşta kalmamak icin diyor.
18k ile ceng okuyan dönem sonu stajını yapan staj sonrası tam zamanlı teklif gelmez boşta kalırım korkusu yasayan mühendislik öğrencisi, bölümüm itü-odtü'de değil savunma sanayii'de almaz boşta kalırsam diyip 4. sınıfken tıp'a yatay atacağım diyor.
Tüm ülke tıp'a zorluyor gerçekten, özel sektörün acil toparlanması lazım.
Dün okuduğum bir bültende BMW'nin yeni nesil elektrikli otomobillerinde LFP bataryalara da yer vereceğini gördüm.
İlk bakışta biraz şaşırtıcı bir karar olduğunu düşündüm: Çünkü LFP (lityum demir fosfat) bataryalar bugüne kadar daha çok maliyet avantajlarıyla, NMC (nikel manganez kobalt) bataryalar ise yüksek enerji yoğunlukları ve performans odaklı uygulamalarla öne çıktı. Sürüş dinamikleri ve performans üzerine marka kimliği inşa etmiş BMW'nin daha ekonomik bir batarya kimyasına yönelmesi bu nedenle pek beklenen bir gelişme değil.
Peki LFP gerçekten performanstan ödün vermek anlamına mı geliyor? BMW neden böyle bir tercih yapıyor? Daha önemlisi, bu karar premium otomobil kavramının değiştiğine dair bir işaret olabilir mi?
Uzun okumak istemeyenler için özet: BMW, NMC bataryaları terk edip tamamen LFP'ye geçmiyor. İki farklı kimyayı farklı ürün ve müşteri ihtiyaçları için kullanacağı bir stratejiye yöneliyor. Bu kararın arkasında yalnızca maliyetler değil, gelişen batarya teknolojisi, özellikle Çin'deki rekabet ve elektrikli otomobillerde premium değer önerisinin değişmesi de var.
--> 1. BMW tam olarak ne yapıyor?
Önce kararın kapsamını netleştirelim. BMW'nin Neue Klasse platformu için geliştirdiği altıncı nesil batarya mimarisi tek bir hücre kimyasına bağlı değil. NMC, uzun menzil ve yüksek enerji yoğunluğunun öncelikli olduğu modellerde kullanılmaya devam edecek. LFP ise maliyetin, dayanıklılığın ve yeterli günlük performansın ön planda olduğu versiyonlarda yer bulacak.
Çin pazarı için açıklanan iX3 versiyonları bunun örneği. Giriş modeli iX3 30L'de 77 kWh LFP batarya ve 630 km CLTC menzil bulunuyor. Bir üstteki iX3 40L, 86,9 kWh NMC batarya ile 702 km; iX3 50L ise 113,4 kWh NMC batarya ile 919 km menzil iddiasında (Çin'in CLTC test standardı, WLTP değil)
İlginç olan, üç versiyonun da 800 volt mimariye sahip olması ve %10-80 hızlı şarj sürelerinin 21-22 dakika civarında olması. Yani BMW, daha ekonomik batarya kullandığı otomobilin müşterisine belirgin biçimde daha kötü (yavaş) şarj deneyimi sunmuyor. En azından açıklanan veriler bunu gösteriyor.
Bu noktada asıl tartışmaya gelebiliriz: LFP'nin teknik dezavantajları ne kadar ciddi?
--> 2. LFP'de Performans handikapı gerçekten var mı?
Var. Anlık olarak NMC kadar yüksek güç çekemez. Ancak bu durum genellikle yanlış anlaşılıyor.
Bir bataryanın enerji yoğunluğuyla güç yoğunluğu aynı şey değil. Enerji yoğunluğu, belirli ağırlık veya hacimde ne kadar enerji depolanabildiğini; güç yoğunluğu bu enerjinin ne kadar hızlı kullanılabildiğini ifade ediyor.
LFP'nin en belirgin dezavantajı enerji yoğunluğu. IEA'nın 2025 verilerine göre LFP batarya paketlerinin enerji yoğunluğu, NMC paketlerine kıyasla ağırlık bazında yaklaşık %20, hacim bazında ise yaklaşık %33 daha düşük. Başka bir ifadeyle, aynı enerjiyi depolamak için genellikle daha ağır ve daha büyük bir bataryaya ihtiyaç duyuluyor.
Basit bir hesap yapalım. Enerji yoğunluğu 250 Wh/kg olan NMC hücrelerle 80 kWh enerji depolamak için 320 kg hücre gerekirken, 200 Wh/kg yoğunluğa sahip LFP hücrelerde bu rakam 400 kg'a çıkıyor. Arada 80 kg fark var.
Ama özellikle bir performans otomobili için 80 kg küçümsenecek bir ağırlık değil. Hızlanmayı, frenlemeyi, viraj performansını, enerji tüketimini ciddi etkiler. Üstelik daha ağır bir otomobilin tüketimi arttığında aynı menzili korumak için daha fazla bataryaya ihtiyaç duyulduğu için döngü haline gelen bir ağırlık problemi oluşuyor.
LFP'nin performans otomobilleri açısından en önemli handikapı bu kimyanın yüksek güç üretememesi değil, yüksek gücü düşük ağırlık ve kompakt boyutlarla birleştirmenin daha zor olması.
Daha zor ama imkansız da değil: Bunun oldukça çarpıcı bir örneğini BYD'nin Yangwang U9 Xtreme modelinde gördük bile. LFP Blade batarya kullanan otomobil, 503 km/sa hıza ulaşarak FIA tarafından doğrulanan bir hız rekoruna imza attı. Elbette sınırlı sayıda üretilen ve özel mühendislik çözümleri kullanan bu hiper otomobil, aynı performansın ekonomik bir seri üretim otomobiline aktarılabileceğini göstermiyor.
Yine de önemli bir gerçeği ortaya koyuyor: LFP ile yüksek performans birbirini tamamen dışlamaz.
--> 3. Peki gerçek performanslı kullanımda durum farklı mı?
Burada mesele biraz daha karmaşık.
Bir elektrikli otomobilin 0-100 km/sa hızlanmayı üç saniyede tamamlamasıyla, otobanda 20 dakika boyunca aynı performansı koruyabilmesi tamamen farklı mühendislik problemleri. Tek bir hızlanmada bataryanın kısa süreli yüksek güç vermesi yeterli. Gerçek hayatta ise sürekli hızlanma, frenleme, rejenerasyon ve tekrarlanan yüksek akımlar söz konusu. Bu koşullarda bataryanın sıcaklığı, iç direnci, soğutma sistemi ve şarj seviyesi kritik hâle geliyor. Yüksek güç üretmek kadar bunu sürdürebilmek de önemli.
LFP'nin burada mutlaka başarısız olacağını söyleyemeyiz. Doğru hücre ve termal yönetim tasarımıyla çok yüksek sürekli güç elde etmek mümkün. Ancak aynı ağırlık ve hacim kısıtları altında NMC'nin yüksek enerji yoğunluğu önemli bir mühendislik avantajı sağlayabilir.
BMW'nin elektrikli M modelleri için özel olarak optimize edilmiş hücreler, yüksek sürekli güç kapasitesi ve gelişmiş soğutma sistemleri üzerinde çalışması bu açıdan anlamlı. Gerçek bir BMW M otomobilinin ruhu yalnızca etkileyici hızlanma rakamlarından ibaret değil; direksiyon tepkileri, ağırlık transferi, fren ve sürüş performansı da bu kimliğin parçaları.
Bu nedenle LFP kullanmakla BMW M'nin geleceğinde LFP kullanmak aynı tartışma değil. İlki ekonomik ve teknik olarak oldukça mantıklı olabilirken, ikincisinin çok daha dikkatli değerlendirilmesi gerekiyor (yani kısaca M serisinde LFP batarya kullanılmasını beklemiyorum)
--> 4. LFP'nin önemli avantajlarını da unutmayalım
LFP'nin yüksek enerji yoğunluğu sunamaması, diğer bütün özelliklerde dezavantajlı olduğu anlamına gelmiyor. Daha uzun çevrim ömrü, yüksek ısıl kararlılık ve genellikle daha düşük maliyet önemli üstünlükleri arasında. Özellikle bataryanın yıllar içinde kapasitesini koruması ve dayanıklılığı, toplam sahip olma maliyeti açısından değerli.
Güvenlik tarafında da genellikle avantajlı. LFP hücrelerinin ısıl kaçak davranışı NMC'ye göre daha elverişli olabiliyor. Bu, LFP bataryaların yangın riski taşımadığı anlamına gelmez ama kimyasal kararlılık (ısı artışında kimyanın bozulmaması) önemli.
Diğer taraftan soğuk hava performansında LFP'nin önemli bir dezavantajı var. Düşük sıcaklıklarda güç üretimi, hızlı şarj ve rejenerasyon daha fazla sınırlanabiliyor.
Özellikle Çinli üreticilerin yeni nesil LFP bataryalarında çok yüksek şarj hızlarına ulaşması dikkat çekici; bu gelişmeyi izlemek lazım. Dolayısıyla birkaç yıl önce LFP için geçerli olan bütün teknik sınırların bugün aynı ölçüde geçerli olduğunu varsaymak doğru olmaz.
--> 5. BMW neden bu maliyet avantajını istiyor?
Burada konu artık batarya mühendisliğinden otomotiv ekonomisine geçiyor.
IEA'nın verilerine göre 2025'te LFP paketlerin küresel ortalama kWh fiyatı, NMC paketlerinden %40'ın üzerinde daha düşüktü. Bu genel bir pazar ortalaması; BMW'nin aynı performans özelliklerine sahip iki paket arasında mutlaka bu oranda tasarruf sağlayacağı anlamına gelmiyor. Ancak aradaki 'ekonomik potansiyel' çok büyük.
Basit bir varsayımla 77 kWh'lik bataryada kWh başına 25 avro tasarruf sağlandığını düşünelim. Araç başına 1.925 avro, 100 bin araçta yaklaşık 193 milyon avro brüt maliyet avantajı ortaya çıkıyor. Geliştirme ve entegrasyon maliyetlerini hesaba katmayan bu örnek bile konunun büyüklüğünü gösteriyor.
Üstelik BMW açısından maliyet baskısının giderek arttığı bir dönemden geçiyoruz. Özellikle Çin pazarı, premium otomobilin rekabet koşullarını önemli ölçüde değiştirdi.
BMW artık yalnızca Mercedes-Benz ve Audi ile değil, BYD, Tesla, Zeekr, Xiaomi ve diğer Çinli üreticiler de rakip oldular/oluyorlar. BU yeni oyuncular menzil, performans, şarj teknolojisi, yazılım ve konfor alanlarında çok güçlü seçenekler sunuyor. Geleneksel premium markaların teknolojik üstünlükleri giderek azalıyor.
Böyle bir ortamda BMW müşterisinin pek fark etmeyeceği özellikler için daha yüksek maliyetlere katlanması zorlaşıyor. Örneğin müşteri 600 km civarında menzil, yeterince hızlı şarj, iyi hızlanma, kaliteli bir iç mekân ve başarılı sürüş dinamikleri bekliyorsa, bunları LFP ile sağlayabilmek NMC kullanmaya kıyasla daha akılcı olabilir.
Burada önemli olan, ekonomik batarya kullanmanın müşteriye ne kadar yansıdığı. Eğer daha düşük maliyetli teknolojiyle aynı temel deneyim korunabiliyorsa, BMW bu avantajı daha rekabetçi fiyatlara, daha iyi donanıma veya daha yüksek kârlılığa dönüştürebilir.
--> 6. Premium otomobilin tanımı mı değişiyor?
Bence bu gelişmenin en ilginç tarafı burada.
Geleneksel otomobillerde premium markaları ayrıştıran şeylerin önemli bir kısmı mekanik mühendislikten geliyordu. BMW'nin sıralı altı silindirli motorları, arkadan itiş mimarisi, şanzımanları ve şasi ayarları markanın karakterinin temel unsurlarıydı.
Elektrikli otomobillerde ise ayrışma giderek farklı alanlara kayıyor. Elektrik motorlarının kontrolü, tork dağılımı, sürüş dinamikleri yazılımı, termal yönetim, dijital deneyim ve sistem entegrasyonu daha önemli hâle geliyor.
Bu değişim, üreticilerin bütün bileşenlerde en pahalı veya teknik açıdan en üstün çözümü kullanmasını gerektirmiyor. Önemli olan, bu bileşenleri bir araya getirerek nasıl bir otomobil deneyimi oluşturabildikleri.
Bir BMW'nin premium olması için mutlaka NMC batarya kullanması gerektiğini söylemek, geçmişte premium otomobilin mutlaka büyük hacimli bir motora sahip olması gerektiğini savunmaya benziyor. Bazen doğru olabilir ama genel bir kural değil.
Öte yandan bu yaklaşımın sınırları da var. BMW daha ekonomik bir batarya kullanırken ağırlığı belirgin biçimde artırıyor, menzilden ödün veriyor veya sürekli performansı düşürüyorsa bu tercih markanın değer önerisini zayıflatabilir.
Bu nedenle bütün BMW modellerinde aynı batarya kimyasının kullanılmasını beklememek gerekiyor. Gündelik kullanıma yönelik bir iX3 ile performans beklentisi yüksek bir elektrikli M otomobilinin mühendislik öncelikleri aynı değil.
--> 7. Bundan sonra ne olabilir?
Batarya teknolojisinin gelişim yönü de bu stratejiyi destekliyor. LFP, özellikle hızlı şarj, dayanıklılık ve maliyet konularında ilerlemeye devam ederken NMC yüksek enerji yoğunluğunun önemli olduğu uygulamalarda avantajını koruyor.
Bence LFP'nin gelecekte bugünkünden çok daha geniş bir ürün yelpazesinde kullanılabileceğini düşünmek için çok neden var. Yeni hücre mimarileri, gelişmiş anot teknolojileri ve hücre paket tasarımları iki kimya arasındaki farkı azaltabilir. Ancak enerji yoğunluğundaki yapısal farklılığın tamamen ortadan kalktığını söylemek için henüz erken.
BMW açısından bakıldığında en akılcı yaklaşım, tek bir batarya kimyasının geleceğine bütün ürün stratejisini bağlamak yerine alternatifleri açık tutmak olabilir. Şirketin bir taraftan NMC ve yüksek performanslı hücre geliştirmelerine devam etmesi, diğer taraftan LFP'yi ürünlerine dahil etmesi tam olarak bunu gösteriyor.
--> Kapanış
BMW'nin LFP kararını performanstan vazgeçmek veya premium markadan uzaklaşmak olarak okumuyorum. Daha çok, elektrikli otomobil pazarının olgunlaşmasıyla birlikte mühendislik önceliklerinin yeniden tanımlanması olarak görüyorum.
LFP'nin gerçek handikapları var. Özellikle ağırlık ve hacim açısından NMC'nin avantajı devam ediyor. Bunun yüksek performanslı otomobillerdeki önemi küçümsenmemeli. Ancak bütün otomobillerin aynı enerji yoğunluğuna, aynı sürekli güç kapasitesine veya aynı menzile ihtiyacı yok.
Bence BMW'nin burada yaptığı şey, her otomobiline mümkün olan en pahalı teknolojiyi koymak yerine, her müşteri grubunun gerçekten ihtiyaç duyduğu özellikleri belirlemek ve bunları en verimli biçimde sunmaya çalışmak.
Bu yaklaşımın başarılı olup olmayacağını araçların gerçek sürüş ve kullanım performansı gösterecek. Özellikle BMW gibi marka karakterinin önemli bir kısmını sürüş dinamikleri üzerine kurmuş bir üreticinin ne ölçüde taviz verebileceği dikkatle izlenmeli.
Ama daha geniş açıdan baktığımda bu tercihin önemli bir dönüşümün işareti olduğunu düşünüyorum.
Elektrikli otomobil rekabetinde soru artık yalnızca hangi üreticinin daha iyi bataryaya sahip olduğu değil. Hangi üreticinin, doğru otomobilde doğru bataryayı kullanarak daha iyi bir müşteri deneyimi sunabildiği.
Premium otomobilin geleceği de muhtemelen bu ayrımda şekillenecek.
Kaynaklar: BMW Group, IEA Global EV Outlook 2025–2026, FIA, Electrive.
Togg yasal teslim sürelerini aşıyor!
Eylülde sipariş, kasım sonunda teslimat?
Müşteriye ödeme için son gün veriliyor. Para gönderiliyor, Trumore’da kalan tutar 0 TL görünüyor. Ancak müşteri, “kampanya yoğunluğu” gerekçesiyle teslimatın kasımın son haftasına bırakıldığını söylüyor.
Ödeme takvimi netken, teslimat neden haftalar sonrasına kalıyor?
@zakirdenizz Zakir Deniz’in paylaştığı belgeler ve aktardığı bilgilere göre süreç şöyle. Gün hesapları 8 Kasım 2026 itibarıyla:
19 Eylül 2026 (50 gün geçti):
Trumore’da T10X sipariş tarihi 19 Eylül olarak görünüyor. Fiyat dökümünde 150.000 TL avans yer alıyor.
16 Ekim 2026 (23 gün geçti):
Zakir Bey, ödeme ekranının açıldığını ve kullandığı 600.000 TL kredinin aynı gün Togg hesabına aktarıldığını belirtiyor.
19 Ekim 2026 (20 gün geçti):
Banka dekontunda Togg’a 1.748.000 TL gönderildiği görülüyor. Zakir Bey, bu ödemeyle kalan bakiyesini kapattığını belirtiyor. Paylaştığı Trumore ekranında kalan tutar 0,00 TL
Uygulamada ödeme için verilen son tarih ise 21 Ekim
26 Ekim 2026 (13 gün geçti):
Zakir Bey’in aktardığına göre, ödeme sırasında 1–2 iş gününde düzenleneceği söylenen fatura, ödemeden bir hafta sonra kesiliyor.
6 Kasım 2026 (2 gün geçti):
Faturadan sonra en geç iki haftada teslimat sözü verildiğini belirten Zakir Bey, bu tarihteki telefon görüşmesinde kendisine “kampanya yoğunluğu” gerekçesiyle teslimatın kasımın son haftasında planlandığının bildirildiğini aktarıyor.
Peki Ticaret Bakanlığı’nın Motorlu Kara Taşıtlarının Ticareti Hakkında Yönetmeliği ne diyor?
Yönetmelik, yetkili satıcılar için şu kuralları düzenliyor:
Madde 13/2:
Araç, en fazla 45 gün içinde teslim edilmek zorunda. Süre, sipariş formunun düzenlendiği veya kısmi ödemenin yapıldığı tarihlerden hangisi önceyse o tarihten hesaplanıyor.
Madde 12/1-b:
Araç, alıcının vergileri ödediği tarihten itibaren 15 gün içinde teslim edilmek zorunda.
Madde 13/3:
Araç yedi gün içinde müşteriye teslim edilebilir duruma gelinceye kadar, nihai satış fiyatının %10’undan fazla kısmi ödeme alınamıyor.
Bu süreler iş günü değil, takvim günü
Bu hükümler söz konusu satışa uygulanıyorsa ve ilgili başlangıç tarihleri 19 Eylül ile 19 Ekim olarak doğrulanıyorsa, her iki sürenin sonu 3 Kasım’a geliyor.
Ticaret Bakanlığı @ticaret@bekir_kaplan Togg’un bu satışı, yönetmelikteki teslim ve ödeme kuralları bakımından nasıl değerlendiriliyor?
Aracı kasımın son haftasında teslim etmeyi planlıyorsanız, müşteriden neden ekim ortasında ödemesini tamamlamasını istiyorsunuz?
Teslimat 30 Kasım’ı bulursa, Trumore’daki sipariş tarihinin üzerinden 72 gün, 19 Ekim’deki banka transferinin üzerinden 42 gün geçmiş olacak.
@Togg2022@toggcare@iletisim
Tüm göstergeler, ABD'nin önümüzdeki birkaç gün içinde İran'a bir MOAB atacağını gösteriyor ve bu, Orta Doğu ile Avrupa arasındaki telekomünikasyon hatlarının kopmasına, ayrıca doğudaki bazı bölgelerin de etkilenmesine yol açacak. Ayrıca, önemli bir süre boyunca ticareti ve alışverişi de kesecek.
Orta Doğu'daki tüm ülkeler şu anda nükleer bir saldırıya hazırlanıyor.
Tucker Carlson'un bu mesajı hem içeriği hem de kendisinin Trump ile ilişkisinden dolayı önemli.
Carlson özetle, Netanyahu’nun baskısıyla ABD’nin Pickaxe Dağı’na nükleer saldırı yapmak üzere olduğunu söylüyor. Esasen Trump 16 Ekim’de nükleer silah kullanmayacağını söylemişti. Ama Carlson'a göre Netanyahu'nun Trump yönetimindeki müttefikleri Hegseth ve CENTCOM komutanı Cooper savaşın şiddetini artırarak devam etmesinden yana.
Şöyle bir bakarsak, İsrail, 12 Gün Savaşı’nda İran içinde yıllardır kurduğu istihbarat ağını ve "asset"lerini harcadı. Sonrasında bu yılki ikinci turda ABD ve İsrail stratejik bir kazanım sağlayamadı. Başka bir deyişle İran çok ağır kayıp vermesine rağmen başarılı bir şekilde direndi.
Netanyahu ve Trump yönetimindeki müttefikleri, "yaralı İran nükleer silah için daha kararlı olabilir" şeklinde bir hesap yapıyor olabilir. ABD ve İsrail'in, İran'ın nükleer programına dair yıllardır oluşturduğu istihbarat resmi de, savaşın yıkımı ve sisi ile bulanıklaştı. Bu da Netanyahu'yu gerçekten de nükleer ile vurma kararı için motive edebilir.
Bu da bizi bir dizi rahatsız edici soruya getiriyor:
• Trump nükleer saldırı için onay verirse ABD komuta zincirinde ne olur?
• Trump "hayır" derse İsrail tek başına nükleer silah kullanır mı?
• İran'ın füze ve sair teknolojilerde en önemli partneri Kuzey Kore "bazı" boşlukları çoktan doldurdurmuş olabilir mi?
En rahatsız edici olan ise nükleer silah kullanma olasılığının artmış olması mı yoksa Netanyahu ve Trump'ın aklî melekelerinin, bilişsel kapasitelerinin sakat olması mı, emin değilim.
Alandaki önemli bir Q1 dergide makalemiz 1 yıldır bekliyordu; ilk tur revizyon dahi gelmedi. Defalarca yazdık, hiçbir dönüş alamadık.
Son çare olarak yayıncıyı ve yayın kurulunu süreci şikayet edeceğimizi belirttik. Ertesi gün hemen dönüş yaptılar ancak asıl olay burada başladı.
Hala bilmeyenler varsa AppStore üzerinden aylık 23,99 TL ödeyerek Microsoft 365 Family üyeliği alabilirsiniz. Tüm masaüstü Office uygulamaları + 5 TB OneDrive aboneliğe dahil. Üstelik 5 kişiyle daha paylaşabilirsiniz aboneliği.
Uçağınız teknik ya da operasyonel bir sebepten 3 saatten fazla geç indiyse, iç hatta bile 100 Euro tazminat hakkınız var.
Bir dahaki rötarda telefonunuzda açık olsun, SHY-Yolcu Yönetmeliği'ne göre 10 hakkınız:
1.) 3 saat ve üzeri geç varışta tazminat: iç hat 100 €, dış hatta mesafeye göre 250 / 400 / 600 €. TL karşılığı ödeme günündeki kurla hesaplanır.
2.) Uçuşunuz 14 günden kısa süre önce iptal edildiyse aynı tazminat hakkı doğar (uygun bir alternatif uçuş sunulmadıysa).
3.) Uçak dolu diye uçağa alınmadıysanız: aynı tazminat, artı bilet iadesi ya da başka uçuş.
4.) 2 saati geçen beklemede ücretsiz içecek, 3 saati geçince yemek.
5.) Bekleme 5 saati geçerse bilet iadesi ya da ücretsiz dönüş hakkınız var. Gece kalmanız gerekirse otel ve ulaşım ücretsiz.
6.) Beklerken iki ücretsiz telefon görüşmesi ya da e-posta hakkınız var.
7.) Bilet aldığınız sınıftan daha düşük bir sınıfta uçtuysanız fiyat farkı artı bilet bedelinin %30–75'i iade edilir.
8.) Hasarlı bagajı 7 gün içinde yazılı olarak bildirin.
9.) Bagaj geç geldiyse 21 gün içinde yazılı bildirin. 21 günde gelmeyen bagaj kayıp sayılır.
10.) Dış hat uçuşlarında kayıp bagaj için tazminat üst sınırı 1.519 SDR (yaklaşık 94.500 TL).
Not: Hava muhalefeti gibi olağanüstü durumlarda tazminat ödenmez.
Kaydedin, tatile çıkacak birine gönderin.
Herkese teşekkür ederim. Şu şekilde bir plan yaptım. Çarşamba donüş. Listede bir şey olması oraya gideceğimiz veya yapacağımız anlamına gelmiyor bu arada. Sadece “ne yapilabilir” sorusuna cevap veriyor. Ben seviyorum önden planlamayı. Kendim gidince hep bire bir uyarim, çoçuklarla genellikle sapmalar oluyor 😅
Şuraya buraya değmez dediğiniz varsa paylaşabilirsiniz. Ben kebap çok severim, ama biraz da kültürel bir gezi olsun istiyorum. Dengeleyeceğiz bir şekilde.
Dün bir fizyoterapi merkezine gittim. Ayağımda Nike’ın koşu ayakkabılarından biri vardı.
Fizyoterapist Mısırlı çıktı, sohbet etmeye başladık. Konu rahat ayakkabılara geldi. Merkezdeki bütün terapistlerin Hoka giydiğini fark ettim. Bana şöyle dedi:
“Biz taban rahatlığı açısından Hoka ve New Balance tercih ediyoruz. Nike bizim için son seçenek bile değil.”
Deneyimlerinize göre en rahat bulduğunuz farkı hissettiğiniz ayakkabı modelleri var ise yorumlarda yazabilirsiniz.
Genelde asics kullanıyorum ve oldukça rahat olduğunu düşünüyorum.
Zor zamanlar güçlü insanları, güçlü insanlar kolay zamanları, kolay zamanlar ise zayıf insanları yetiştiriyor. Sonra dönüp aynı döngüyü tekrar yaşıyoruz.
Hani derler ya, para 30 yılda bir el değiştirir diye. Ben bunun ne anlama geldiğini 21 yıllık meslek hayatımda defalarca gördüm.
Babalarından satın alamadığım arsaları, arazileri yıllar sonra mirasçılarından çok daha uygun fiyatlara satın aldığım oldu.
Çünkü baba o toprağı alırken ne fedakârlıklar yaptığını, hangi şartlarda kazandığını, neye karşılık sabrettiğini biliyordu. Çocuk ise çoğu zaman yalnızca tapuyu devraldı. O tapunun arkasındaki emeği, hesabı ve sabrı değil.
İşte servetlerin el değiştirmesinin en önemli sebeplerinden biri de bu.
Anne babalara bir tavsiyem var:
Çocuklarınızın kişisel servetlerini büyütmeden önce kişisel gelişimlerine yatırım yapın. Para kazanmayı, parayı yönetmeyi, sabretmeyi ve gerektiğinde hayır demeyi öğretin.
Bir insanın sahip olduğu servet, onu yönetebilecek aklın ve karakterin önüne geçtiğinde o servet artık bir güvence olmaktan çıkar.
Milli Piyango’dan büyük ikramiye kazandığı hâlde yıllar sonra eski hayatına dönen insanları düşünün. Mesele paranın miktarı değil, o parayı taşıyabilecek birikime sahip olmak.
Evladınıza yüz dönüm toprak bırakabilirsiniz. Ama o yüz dönümü neden satmaması gerektiğini öğretemediyseniz, aslında ona yalnızca satabileceği bir miras bırakmışsınızdır.
Asıl miras, kazandığınızı bırakmak değil; kazandığınızı koruyabilecek ve üzerine koyabilecek insan yetiştirmektir.