خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را میدید، میفهمید جایی بیگناهی را کشتهاند.
شاهرخ مسکوب | سوگ سیاوش
کنسرتو آرانخوئز یکی از آن قطعات است که چند نفر بعد از شروعش، احساس میکند یک خاطرهی قدیمی را وارد میکند. حتی اگر برای اولین بار آن را بشنود. این اثر را خواکین رودریگو آهنگساز اسپانیایی، در سال ۱۹۳۹ برای گیتار کلاسیک و ارکستر نوشت. این مشهورترین اثر رودریگو و یکی از شناختهشدهترین آثار قرن بیستم برای گیتار است. این ملودی حالت عجیبی دارد، نه کاملاً غمگین است، نه کاملاً آرام. بیشتر شبیه دلتنگیهای است که هنوز امید به آن زنده است. به نظرم راز ماندگاری آرانخوئز همین تضاد است گیتاری کوچک و انسانی در برابر یک ارکستر بزرگ؛ اما هیچ وقت گیتار در ارکستر گم نمیشود و موومان دوم انگار یک گفتوگوی بیکلام است بین انسان، خاطره و چیزی که دیگر نمیتواند به گذشته برگردد
این صدا تلخترین آوازیه که از طبیعت ضبط شده!😢
این فایل صوتی آخرین آواز یه پرنده «کاوای اوئو» در سال ۱۹۸۷ه 🐦
پرنده نر در حال خوندن آوازی دوصدایی برای جلب مادهست، در حالی که اصلاً نمیدونه خودش آخرین فرد از گونه خودشه و هیچکس دیگه هرگز به آوازش پاسخ نخواهد داد.💔/۱
#حیات_وحش
حماسهای دیگر از مادربزرگ ۸۹ ساله
فکر که میکنم با اون انگشتهای فرتوتش چطور بادنجانها را خالی کرده قلبم تیر میکشه.
از مزهسازیش هم حیرانم. نه ادویه زیاد زده و نه رب و چاشنی خاصی اما مزه بهشت میده.
یه روزی میام این توییت رو پیدا میکنم و به نوهام میگم:
این عکس رو میبینی، این برای ما فقط یک عکس نیست!
ما چندین سال چشامون درد گرفت از بس بهش زل زدیم و چیزی که میخواستیم رو پیدا نکردیم.