در حالی که دنیا تنگه هرمز را به عنوان یک شاهرگ استراتژیک مدرن میشناسد، نام آن سنگینیِ هزاران سال تمدن ایرانی را با خود به دوش میکشد. مدتها پیش از آنکه این منطقه یک مسیر کشتیرانی جهانی باشد، دروازه پادشاهان و طبیعت بود.
برجستهترین نظریه، این نام را به امپراتوری ساسانی پیوند میدهد؛ آخرین سلسله بزرگ ایرانی و رقیب قدرتمند روم باستان. «هرمز» (Hormuz) نام پنج امپراتور ساسانی بود و اسناد تاریخی نشان میدهند که نامگذاری این تنگه به دوران «فرایه هرمز، یکی از زنان نجیبزادهٔ ساسانی در سدهٔ چهارم میلادی، همسر هرمز دوم و مادر شاپور دوم بازمیگردد که شکوه پادشاهی باستان را با این آبها گره زده است.
اما این داستان یک جنبه محلی و شاعرانهتر نیز دارد. بر اساس باورها، در گویشهای باستانی جنوب ایران، این نام از واژه «هور-موغ» تکامل یافته است. در زبان محلی هرمزگان، «هور» به معنای گذرگاه آبی و «موغ/مغ» در گویش بومی استان هرمزگان به معنای نخل است. برای مردمی که هزاران سال در آنجا زندگی کردهاند، این منطقه تنها یک گلوگاه نظامی نبود؛ بلکه به سادگی «گذرگاه نخلستانها» بود.
با گذشت زمان، شباهت آوایی میان «هرمز» و «اهورامزدا» (خدای خرد در آیین زرتشت) منجر به شکلی از باور عامیانه به یک پیوند الهی شد. اگرچه زبانشناسان هنوز بر سر ریشهها بحث میکنند، اما این طنین معنوی باعث شده تا این نام در فرهنگ عامه ایرانی افسانهای باقی بماند.
درک این ریشهها به ما یادآوری میکند که تنگه هرمز فراتر از چند مختصات جغرافیایی روی نقشه است؛ اینجا پلی است که در آن شاهنشاهیهای باستان، اسطورههای مقدس و زیباییهای طبیعی خلیج فارس به هم میرسند.
Yes, the people of Iran are historically Persian, not Islamic, which is why Trump needs to free the people of Iran from the Islamic death cult that holds them hostage.
تصمیم فرانسه برای حذف اسرائیل از نمایشگاه تسلیحاتی EUROSATORY تبعیضآمیز و سیاسی است. کشوری که ادعای حمایت از آزادی و دموکراسی را دارد، نمیتواند به طور گزینشی اسرائیل را از این نمایشگاه حذف کند.
بار دیگر، فرانسه سیاست را بر اصول ترجیح داده است.