جبهه آزادی میگوید که در نبرد نورستان با طالبان هیچیک از نیروهایش اسیر نشده است.
منابع در جبهه آزادی در گفتوگو با من تاکید میکنند که رزمندگان این جبهه کنترول کامل مناطق آزادشده را در اختیار دارند.
منبع میافزاید:«درست است که طالبان تبلیغات رسانهای گسترده بهراه انداختهاند؛ اما مبارزان ما نه اسیر شدهاند و نه متحمل زیانِ جانی.»
گفتنی است که طالبان با نشر ویدیوهایی که زمان و مکان ضبط مشخص نیست، ادعا کردهاند که گروهی از مبارزان جبهه آزادی را بازداشت کردهاند.
فروردین خراسانی، فعال سیاسی تاجیک، میگوید که حفیظ منصور خودرأی، لجوج و کینهای است که این اوصاف برای یک سیاستمدا به مراتب مهلکتر از فساد مالی است.
خراسانی با اشاره به پیشینه تفرقهافکنی منصور یادآور شد که او در حساسترین برهه سقوط جمهوریت نیز با انشعاب در حزب جمعیت اسلامی، صدمه مهلکی به صفوف ضد طالبان زد و مرتکب خیانت سیاسی شد.
این فعال سیاسی مدعی شد که در حرکت نابخردانه اخیر منصور علیه احمد مسعود نیز نشانههای جدی از دست داشتن چهرههایی چون عطا محمد نور و امرالله صالح به چشم میخورد که هدفشان ایجاد هرجومرج در جریان مقاومت است.
خراسانی تاکید کرد در شرایطی که مردم درگیر نبرد با طالبان هستند، کسانی که نمیدانند در چه زمانی چه بگویند و اقدامی میکنند که مستقیما�� به سود دشمن تمام میشود، دیگر «دوست» محسوب نمیشوند بلکه عامل تفرقه و شکست هستند.
صدیقالله توحیدی، روزنامهنگار ارشد، در ارزیابیِ گزارشهای مربوط به پیشروی کماندوهای «جبهه آزادی» در شهرستان کامدیش، نورستان را منطقهای فوقالعاده استراتژیک برای سرنگونی و عقبراندن طالبان در حوزه شرق کشور خواند.
آقای توحیدی با اشاره به پیشینه تاریخی نورستان یادآور شد که پس از تجاوز شوروی، نورستان نخستین استانی بود که بهطور کامل از تسلط نیروهای سرخ آزاد گردید؛ امری که نشاندهنده روحیهٔ تسلیمناپذیری مردم این جغرافیا است.
این روزنامهنگار ارشد، به ریشههای فکری و اجتماعی این منطقه اشاره کرد و افزود که پیروان جریان سلفی در نورستان حضور پررنگی دارند و اختلاف شدید قرائت آنها با ایدیولوژی دیوبندی طالبان سبب شده تا این گروه نفوذ اجتماعی بسیار ناچیزی در میان مردم داشته باشد.
او تاکید کرد که در صورت تثبیت آزادسازی کامدیش، دومینوی سقوط طالبان میتواند فوراً به استانهای همجوار مانند کنر، لغمان و در نهایت پنجشیر سرایت کرده و معادلات نظامی در شمالشرق کشور را بهکلی تغییر دهد.
درگیریهای شدید میان کماندوهای جبهه آزادی و نیروهای طالبان در استانهای نورستان و کنر، به شکست سنگین جنگجویان طالب و سقوط چندین پاسگاه این گروه انجامید.
نبردهای سنگین از صبح امروز، پس از آن آغاز شد که طالبان با نیروهای پیاده و پهپادهای انتحـ،اری بر مواضع جبهه آزادی در شهرستان کامدیش نورستان حمله کردند، اما با مقاومت و ضدحمله سریع کماندوها مواجه شدند.
در جریان این ضدحمله، بخشهایی از شهرستان کامدیش در نورستان و شهرستان ناری در کنر از کنترل طالبان خارج شده و چندین پاسگاه مهم این گروه به تصرف نیروهای جبهه آزادی درآمده است.
در این نب��دها دستکم ۵ طالب کشـ،ته شده، ۱�� تن زخم برداشتهاند و مقدار زیادی سلاح و تجهیزات به غنیمت گرفته شده است.
جبهه آزادی همچنان میگوید که دهها فروند پهپاد هدایتشونده طالبان، از سوی کماندوها منهدم شده است.
نیروهای جبهه آزادی اعلام کردهاند که تمامی تحرکات طالبان را در شهرستانهای زیباک بدخشان، کامدیش نورستان و ناری کنر زیر نظر دارند و آماده پاسخ به هرگونه تحرک دوباره هستند.
منابع محلی در ننگرهار میگویند که یک مرد در شهرستان درهنور، دختر ۱۲ ساله خود را در بدل دریافت ۳۵۰ هزار روپیه به عقد اجباری یک پیرمرد ۷۰ ساله درآورده است.
به گفته منابع، این دختر خردسال باشنده منطقه «دره شیمول» است و پیرمرد خریدار، در روستای «اتران» شهرستان درهنور سکونت دارد.
این معامله حدود یک هفته پیش انجام شده و دختر خردسال به خانه این م��د مسن فرستاده شده است.
پس از تسلط دوباره طالبان بر کشور، موج فقر مطلق، منع آموزش دختران و انزوای اجتماعی زنان سبب شده تا آمار فروش دختران خردسال و کودکهمسری به شکلی بیپیشینه در استانهای مختلف افزایش یابد.
طالبان وقوع درگیری در شهرستان کامدیش استان نورستان را تایید کردند؛ اما مدعی شدهاند که این درگیری میان آنان و «افراد داعـ،ش» به وقوع پیوسته است.
رسانههای وابسته به طالبان گزارش دادهاند که این درگیری پس از آن به وقوع پیوسته که «افراد داعـ،ش میخواستند از مرز کامدیش وارد افغانستان شوند.»
طالبان مدعی کـ،شته شدن «دهها» تن از این نیروها و عقبنشینی آنان به سمت پاکستان خبر دادهاند.
پیشتر جبهه آزادی از وقوع درگیری میان جنگجویان طالب و کماندوهایش در شهرستان کامدیش استان نورستان خبر ��اده بود.
جبهه آزادی گفته بود که در یک ضد حمله از قبل برنامهریزی شده، طالبان را از مناطقی در شهرستان کامدیش بیرون رانده و پاسگاههای آنان را فتح کردهاند.
طالبان میکوشند تا با انکار حضور رزمندگان جبهه آزادی در افغانستان، اوضاع را در کنترول خود نگهدارند و از پیوستن مردم به کماندوهای آزادیخواه جلوگیری کنند. به همین دلیل، در بسیاری موارد، درگیری با جبهههای ضد شان را، «درگیری با داعـ،ش» میخوانند.
منابع در شهرستان آبشار استان پنجشیر میگویند که جنگجویان طالبِ مستقر در این شهرستان، شبانگاه از زمینهای مردم کچالو دزدی کرده و به پاسگاههای خود انتقال میدهند.
یکی از کشاورزان این شهرستان در گفتوگو با رسانهها گفته که «سه کُرد کچالوی زمینش» در یک شب دزدیده شده و شب بعد هنگام نگهبانی، افراد طالبان را هنگام دزدی محصولاتاش دیده است.
پیش از این نیز گزارشهای از دزدی میوههای باغداران در برخی مناطق پنجشیر منتشر شده بود.
فرمانده هارون مبارز، فرمانده پیشین پولیس پروان و عضو جبهه مقاومت ملی در واکنش به موضعگیری جدید حفیظ منصور میگوید جبهه مقاومت، جبهه شوراهای چند نفره نیست و مربوط به تمام مردم است.
وی میافزاید که در برابر افرادی چون حفیظ منصور که سودای محلیسازی و محدودسازی جبهه مقاومت را دارند، قاطعانه در کنار رهبری جبهه مقاومت خواهند ایستاد.
این عضو جبهه مقاومت، در واکنش به شایعه
سازی برخی صفحههای وابسته به استخبارات طالبان مبنی بر «بر��ناری احمد مسعود از سوی حفیظ منصور»، از مردم خواسته است که به شایعات باور نکنند؛ زیرا حفیظ منصور نه توانایی برکناری کسی را دارد و نه صلاحیت آن را.
در ح��لی که درگیری شدید میان رزمندگان آزادی و طالبان در نورستان ادامه دارد، جبهه آزادی از تصرف چندین پاسگاه طالبان در بخشهایی از نورستان و کنر خبر میدهد.
جبهه آزادی میگوید که مبارزان این جبهه موفق شدهاند تا در یک «ضدحمله برنامهریزی شده»، طالبان را از مناطق«ارندو» در کامدیش نورستان و شهرستان ناری استان کنر ناگزیر به فرار بسازند.
جبهه آزادی اما از تلفات احتمالی طالبان و نیروهای این جبهه در این درگیریها چیزی نگفته است.
درگیری شدید میان کماندوهای جبهه آزادی و جنگجویان طالب در شهرستان کامدیش استان نورستان جریان دارد.
جبهه آزادی در خبرنامهای میگوید که جنگجویان طالب، بامداد امروز آغاز شده و تا اکنون ادامه دارد.
بر بنیاد خبرنامه این جبهه، این درگیری پس از آن آغاز شده که طالبان بالای سنگرهای کماندوهای آزادی از طریق زمین و به وسیله پهپاد هجوم آوردهاند.
خبرنامه میافزاید که رزمندگان جبهه آزادی سرسختانه از مواضع خود دفاع کرده و سپس در یک ضد حمله شدید، طالبان را متواری ساختهاند.
از تلفات و زیانهای احتمالی برخاسته از این درگیری تا هنوز جزییاتی در دست نیست.
مولوی حبیبالله حسام، رییس شورای علمای جبهه مقاومت ملی میگوید که رهبر طالبان در حالی که زنان کشور را سرکوب میکند، از حملههای پاکستان بیم دارد.
آقای حسام افزود که رژیم طالبان در داخل کشور زنان مومن و مسلمان را با هجوم، اهانت و تحقیر به بند و زنجیر میکشد، اما در برابر بمبارانهای تجاوزکارانه پاکستان سکوتِ زبونانهای اختیار کرده است.
این عالم برجسته دینی تاکید کرد که طالبان افغانستان را به لانهای برای پرورش گروههای افراطی و «خوارج تکفیری نیابتی» تبدیل کردهاند تا از آنها به عنوان ابزار جنگهای منطقهای استفاده ��نند.
رییس شورای علمای مقاومت هشدار داد که ادامه این سیاستهای فاشیـ،ستی و تـ،روریستی از سوی طالبان، فرجامی خونین و سوزناک برای مردم افغانستان و کشورهای منطقه به همراه خواهد داشت.
گزارشها و تصویرهای دریافتی از شهر مزارشریف نشان میدهند که یادواره ابوالقاسم فردوسی، شاعر نامدار زبان فارسی، در یکی از چهارراههای اصلی این شهر از بنیاد تخریب شده و نام او نیز از این مکان حذف گردیده است.
بر اساس تصاویر و اطلاعات ارسالشده از سوی فعالان فرهنگی بلخ، سازه فرهنگی چهارراه «فردوسی» که در دوره جمهوریت ساخته شده بود، بهطور کامل ویران شده و اکنون سازهای جدید با نام یک شرکت تجاری به نام «سلطانزاده» جایگزین آن شده است.
این اقدامِ هویتزدایانه با حمایت و تمویل شرکت تجارتی «سلطانزاده» و در سایه بیتفاوتی و خشنودی طالبان انجام گرفته تا یکی دیگر از نمادهای زبان و تمدن فارسی در شمال کشور نابود شود.
طالبان از زمان تسلط دوباره بر کشور، با تغییر نامها، حذف واژههای فارسی از لوحههای رسمی و تخریب یادمانهای فرهنگی، سیاستِ آشکاری را برای تضعیف حافظهٔ تاریخی و هویت فرهنگی جامعه روی دست گرفتهاند.
فعالان فرهنگی با هشدار نسبت به ��ین روند تاکید میکنند که فردوسی تنها یک نام نیست، بلکه ستون فقرات زبان و هویت فارسی است و سکوت در برابر تخریب نمادهای او، راه را برای نابودی کامل میراث تمدنی کشور هموارتر میکند.
انتشار ویدیویی در شبکههای اجتماعی از برخورد خشن و توهینآمیز نیروهای طالبان با یک جوان در تپه جنبش روشنایی در کابل، موجی از خشم کاربران را برانگیخته است.
در این ویدیو دیده میشود که جنگجویان طالب به دلیل تراشیدن ریش، چندین بار محکم به صورت جوانی سیلی میزنند و با لحنی زشت و تحقیرآمیز با او رفتار میکنند.
تاکنون هویت این جوان و تاریخ دقیق این رویداد مشخص نشده است، اما این رویداد نشاندهنده ادامه رفتارهای خودسرانه و سرکوبگرانه ماموران طالبان با ظاهر و زندگی روزمره مردم است.
طالبان از زمان تسلط دوباره بر کشور، با م��اخله در جزییترین مسایل شخصی شهروندان، محدودیتهای شدیدی را بر پوشش و ظاهر مردم، اعمال کردهاند.
سانگه صدیقی، کنشگر سیاسی پشتونتبار، با استناد به یک کتاب تاریخی چاپ سال ۱۸۶۷ میلادی د�� کتابخانه دیجیتال کنگره آمریکا، میگوید که در این کتاب، نام زبانی که در افغانستان صحبت میشد، فارسی بود و نه دری.
صدیقی میافزاید که در کتاب «حیات افغانی» اثر محمد حیات خان که حدود ۱۳ سال پیش از حکومت عبدالرحمنخان در لاهور به چاپ رسیده، از زبان رایج مردم افغانستان صراحتاً با نام «فارسی» یاد شده است.
این فعال سیاسی تاکید میکند که این سند تاریخی نشان میدهد که استفاده از واژه «فارسی» برای زبان مردم افغانستان ریشه در آرشیوها و اسناد کهن دارد و تفاوت قایل شدن میان «فارسی» و «دری» یک جنجال ساختگی است.
شورای عالی پنجشیر به رهبری عبدالحفیظ منصور با نشر اعلامیهای رسمی، از ساختار کنونی مدیریت «جبهه مقاومت ملی» بهشدت انتقاد کرد و خواستار پایان دادن به «اراده و تصامیم فردی» در این جبهه شده است.
این شورا در اعلامیهای زیر عنوان «شورای رهبری بهجای رهبر»، گفته که برای مدیریت جبهه مقاومت و بیرونرفت از وضعیت ناگوار کنونی، باید یک «شورای رهبری» تشکیل شود.
حفیظ منصور که اعلامیه را منتشر کرده، مشخص نساخته است که در «شورای عالی پنجشیر» چهکسانی به جز خودش عضویت دارند.
در این اعلامیه صریحاً آمده است که تصمیمهای کلان و سرنوشتساز کشور نباید منحصر به یک فرد باشد، بلکه باید از سوی جمعی از نخبگان و شخصیتهای شایسته گرفته شود تا از «تحمیل اراده شخصی» جلوگیری گردد.
شورای عالی پنجشیر تاکید کرده که طرحِ جایگزینی شورای رهبری به جای تکرهبری از مدتها پیش مطرح بود. این مصوبه اکنون جهت اجرا به «مراجع ذیربط» فرستاده شده است.
جبهه آزادی افغانستان میگوید که با حمله به طالبان در استان سرپل سه جنگجوی این گروه را کـ،شته و دو تن دیگر��ان را زخمی ساختهاندژ
بر بنیاد خبرنامه جبهه آزادی، این حمله حوالی ساعت ۱۰:۰۰ شب گذشته بالای حوزه اول امنیتی طالبان برای مرکز سرپل انجام شده است.
خبرنامه افزوده که این حمله بر یک تجمع افراد طالبان انجام شده است.
سارا آدامز، مامور پیشین سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، در واکنش به موج تازه بازداشت زنان توسط طالبان، وضعیت سلامت و امنیت زنان در افغانستان تحت کنترل این گروه را بحرانی خواند.
آدامز گفت که در افغانستانِ زیر اداره تـ،روریستان طالب، یک زن حتی نمی��واند برای تازه کردن هوا، دمِ درِ خانهاش بایستد بدون اینکه بازداشت شود.
او تاکید کرد که ویدیوهای دیدهشده از رفتار طالبان پس از بازداشت زنان، وحشتناک و غیرقابل توصیف است.
این مامور پیشین سیا با انتقاد شدید از بیتفاوتی و تناقضرفتاری برخی مردان افغانستانی در شبکههای اجتماعی، افزود: «در حالی که زنان قربانی سرکوب میشوند، گروهی از مردان در توییتر مظلومنمایی میکنند و برای هدف قرار گرفتن کمپهای انتحاری که حتی یک افغانستانی هم در آنها نیست، گریه سر دادهاند.
او در پایان نقد صریح خود نوشت: «زنان افغانستان شایسته مردان بسیار بهتری هستند.»
حسن خان، خبرنگار ارشد پاکستانی گزارش داده که ابراهیم کالین، رییس سازمان اطلاعات ترکیه، در سفر اخیرش به قندهار، نتوانسته با ملا هیبتالله، رهبر طالبان دید��ر مستقیم داشته باشد.
به گفته منابع این خبرنگار، دیداری میان رهبر طالبان و رییس استخبارات ترکیه اصلاً برنامهریزی نشده بود.
مقامات خارجی که برای انتقال پیام به قندهار میروند، معمولاً با چهار مشاور نزدیک هیبتالله صحبت میکنند.
در این میان، ملا شیرین، استاندار قندهار، نقش واسطه اصلی را بازی میکند؛ او پیام مقامهای خارجی را به ملا هیبتالله میبرد و پاسخ رهبر طالبان را دوباره به آنها تحویل میدهد.
بر بنیاد گزارش حسن خان، رییس استخبارات ترکیه نیز در قندهار با ملا شیرین و سه مشاور دیگر دیدار کرده است.
او پس از گرفتن پاسخِ غیرمستقیم ملا هیبتالله، فوراً به پاکستان رفته و این پیام را به رییس استخبارات پاکستان تحویل داده است.
حسن خان در مورد چگونگی پیام و چرایی تبادله آن میان رهبر طالبان و مقامهای استخباراتی پاکستان چیزی نگفته است.
پیش از این، شماری از منابع آگاه گزارش داده بودند که رییس استخبارات ترکیه برای میانجیگری میان پاکستان و طالبان به افغانستان رفته است.
سمیع یوسفزی، از لابیگران ��ارجنشین طالبان بهگونه کنایهآمیز به هزارههایی که در مورد نسلکشی هزارهها از سوی عبدالرحمان خان دادخواهی میکنند، میگوید که «غرب بدون ادعای نسلکشی نیز پناهندگی میدهد و طرح این مسایل به اجماع ملی آسیب میزند.»
یوسفزی با زیر سوال بردن جنایتهای تاریخی عبدالرحمنخان علیه هزارهها، مدعی شد که این رویدادها را نمیتوان از نظر حقوقی و تاریخی «نسلکشی» نامید.
او با توجیه سرکوبها و کشـ،تارهای دهه ۱۸۹۰ گفت که در آن زمان، مصادره زمینها و کوچ اجباری نه تنها علیه هزارهها، بلکه علیه پشتونها و اقوام دیگر هم به اتهام «جاسوسی برای انگلیس، روس و ایران» صورت گرفته است.
این لابیگر طالبان، با طعنه به فعالان هزاره ادعا کرد که کشورهای غربی بدون طرح این مسایل هم به هزارهها پناهندگی میدهند و نیازی به مطرح کردن این پروندههای تاریخی نیست.
او در نهایت مدعی شد که نبشقبر این جنایات تاریخی در شرایط کنونی، مانع ایجاد «اجماع ملی» در برابر طالبان میشود و به وحدت میان اقوام آسیب میزند.