Millions of people in #Afghanistan need humanitarian assistance for food, healthcare, and basic necessities. #UN and #international support should not be reduced, but increased. The lives of the Afghan people must not become victims of political disagreements
در افغانستان میلیونها نفر به کمکهای بشردوستانه برای غذا، صحت و نیازهای اولیه زندگی نیاز دارند. کمکهای سازمان ملل متحد و جامعه جهانی نباید کاهش یابد، بلکه باید افزایش پیدا کند. زندگی مردم افغانستان نباید قربانی اختلافات سیاسی شود!
Leaving #Afghanistan in isolation will benefit no one. If Afghanistan needs international assistance and support, the world also needs constructive engagement and relations with Afghanistan. Mutual engagement can pave the way for a more peaceful, stable, and brighter future for both Afghanistan and the world!
به انزوا کشاندن افغانستان به نفع هیچکس نیست. اگر افغانستان به کمک و حمایت جهان نیاز دارد، جهان نیز به روابط و تعامل سازنده با افغانستان نیازمند است. تعامل متقابل میتواند زمینهساز آیندهای صلحآمیز، باثبات و روشن برای افغانستان و جهان باشد!
دوران بیستسالهٔ جمهوری تنها با آمدن و رفتن خارجیها به پایان نرسید.خارجیها در اینجا سرمایهگذاریهای بزرگ سیاسی، امنیتی و اقتصادی کردند؛اما در نهایت نظامی را به جا گذاشتند که از درون ضعیف،بهشدت وابسته به کمکهای خارجی و از اعتماد گستردهٔ مردم بیبهره بود. در ۱۵ آگست ۲۰۲۱، دولت جمهوری سقوط کرد و بخش بزرگی از ساختارهای دولتی و نهادهای امنیتی در مدت بسیار کوتاهی از هم فروپاشید.ما باید تاریخ را نه با احساسات، بلکه با صداقت بخوانیم.اگر خارجیها منافع خود را دنبال میکردند، سیاستمداران افغان نیز نتوانستند در برابر آیندهٔ ملت خود مسئولیت و حسابدهی لازم را داشته باشند.افغانستان تنها میدان جنگ نبود؛اینجا امیدهای یک نسل، آموزش، نهادهای دولتی، نیروهای امنیتی و آرزوی ساختن یک دولت باثبات نیز شکل گرفته بود.امروز مهمترین پرسش این نیست که ،چه کسی افغانستان را باخت؟بلکه این است که چرا اجازه دادیم سرنوشت افغانستان همواره تابع تصمیمهای دیگران باشد؟
افغانستان دیگر نباید میدان رقابتهای بیگانگان باشد؛ بلکه باید خانهٔ ارادهٔ افغانها، حاکمیت ملی، عدالت، پاسخگویی و آیندهٔ مشترک آنان باشد. تاریخ از همه حساب خواهد گرفت؛ اما نسل آینده باید از اشتباهات گذشتهٔ ما بیاموزد،نه اینکه دوباره آنها را تکرار کند!
.
د جمهوریت شل کلن فصل یوازې د بهرنیانو په راتګ او وتلو نه ختمېږي. بهرنیانو دلته سترې سیاسي، امنیتي او اقتصادي پانګونې وکړې؛ خو په پای کې داسې نظام پرېښودل شو چې له دننه کمزورۍ،له بهرنیو مرستو سخت متکي او د خلکو له پراخ باور څخه بېبرخې و. د ۲۰۲۱ کال د اګست پر ۱۵مه جمهوریت سقوط وکړ او د دولت ډېری جوړښتونه او امنیتي بنسټونه په ډېر لنډ وخت کې وپاشل شول.
موږ باید تاریخ نه په احساساتو،بلکې په صداقت ولولو.که بهرنیانو خپلې ګټې تعقیب کړې،افغان سیاستوالو هم د خپل ملت د راتلونکي لپاره لازم حساب ورنه کړ. افغانستان یوازې د جګړې ډګر نه و؛ دلته د یوه نسل هیلې،زده کړې، ادارې،امنیتي بنسټونه او د یوه باثباته دولت ارمان هم جوړېده.نن تر ټولو مهمه پوښتنه دا نه ده چې ،چا افغانستان وبایله؟،بلکې دا ده چې ولې موږ اجازه ورکړه چې د افغانستان برخلیک تل د نورو د پرېکړو تابع وي؟
افغانستان باید نور د پردیو د سیالیو میدان نه، بلکې د افغانانو د ارادې، ملي حاکمیت، عدالت، حساب ورکونې او ګډ راتلونکي کور وي. تاریخ به له ټولو حساب اخلي؛ خو راتلونکی نسل باید زموږ له تېرو تېروتنو زده کړه وکړي، نه دا چې بیا یې تکرار کړي!
سازمان ملل متحد هشدار داده است که یک میلیون کودک در افغانستان با سوءتغذیهٔ تهدیدکنندهٔ زندگی مواجهاند و بحران تغذیه در سراسر کشور همچنان رو به وخامت است!
The United Nations has warned that one million children in Afghanistan are suffering from life-threatening malnutrition, while the nutrition crisis continues to worsen across the country.
Political differences should never be used as a tool for personal gain. Politicians must not burden ordinary people with their conflicts, exploit the poverty and vulnerability of citizens, or drag people into their personal and political disputes. People have the right to live with dignity, peace, and freedom from political games. Let the people breathe, live, and experience a better life!
مخالفت سیاسی نباید وسیلهای برای تأمین منافع شخصی باشد. سیاستمداران نباید اختلافات سیاسی خود را بر دوش مردم بگذارند، از ناداری و مجبوریت مردم سوءاستفاده کنند و شهروندان را وارد منازعات شخصی و سیاسی خود سازند. مردم حق دارند بدون فشار، جنگ و بازیهای سیاسی، با عزت و آرامش زندگی کنند. بگذارید مردم نفس راحت بکشند و طعم یک زندگی خوب را بچشند!
سیاسي مخالفت باید د شخصي ګټو وسیله نه وي. سیاستوال دې خپل اختلافات د ولس پر اوږو نه باروي، د بېوزلو او بېوسه خلکو له مجبوریتونو دې ناوړه ګټه نه اخلي او ولس دې په خپلو سیاسي شخړو کې نه ښکېلوي. ولس حق لري چې له جګړو، فشارونو او سیاسي لوبو پرته، په عزت او آرام ژوند وکړي. پرېږدئ ولس د ښه ژوند ساه واخلي!
#جامعهٔ#جهانی باید روابط خود را با #افغانستان عادی و گسترده سازد تا سفارتها فعالیتهای خود را از سر بگیرند و خدمات قونسلی و ویزه را برای افغانها بهگونهٔ آسان فراهم کنند. افغانها، بهویژه تاجران، برای درخواست ویزه مجبور به سفر به اسلامآباد میشوند که این امر هزینهها و مشکلات زیادی را به همراه دارد. روند صدور ویزه باید برای افغانها آسانتر شود، نه دشوارتر.