Έκοψα το μεσαίο δάχτυλο μου με γυαλί από ένα μπουκάλι. 3 γιατροί παρόντες στο γάμο μου είπαν πως είναι βαθύ και μπορεί να έπιασε τένοντα και πρότειναν να πάω για ράμματα.
Πήγα στα επείγοντα του νοσοκομείου Βόλου νωρίς το πρωί. 6 στους 10 στην αναμονή ήταν μέλη της ευάλωτης κοινωνικής ομάδας των Ρομά. Ένας από αυτούς ωρυόταν ο άνθρωπος για κάποιο λόγο στο διάδρομο. Μια ηλικιωμένη κυρία έτρεξε στην γραμματεία να πει πως κάποιος μέσα ουρλιάζει. Η γραμματεία ατάραχη σαν να συμβαίνει συχνά κάτι τέτοιο "μην αγχώνεστε έχει άνθρωπο σεκιουριτι που θα αναλάβει". Μια κυρία ήταν τουρίστρια (τη βοήθησα με μετάφραση). Οι υπόλοιποι περιμένουμε τη σειρά μας.
Η αναμονή για το χειρουργικό μικρή. Περνάω μέσα σε μισή ώρα. Φτάνω σε ένα διάδρομο με αίθουσες που κρύβονται με μισόανοιγμένα παραβάν. Άθελα μου βλεπω περπατώντας ασθενείς σε κάθε δωμάτιο. Σκύβω το κεφάλι και κοιταω μπροστά μέχρι να φτάσω στο χειρουργικό. Κατά μήκος του διαδρόμου ανεμιστήρες εδάφους κάνουν αέρα. Φτανω στο χειρουργικό. Μια ευγενέστατη γιατρος με υποδέχεται, εξετάζει και φροντίζει το τραύμα με τη βοήθεια συναδέλφων. Καθώς μου γράφει μια συνταγή βράζει ο τόπος βράζει και η γιατρός κάνει αέρα με το χέρι. "Ειστε ήρωες όλοι όσοι εργάζεστε σε τέτοιες συνθήκες" της λέω. "Κύριε μου εμείς αντέχουμε χωρίς κλιματισμό. Οι χειρουργημένοι επάνω όμως; "
Σε ένα κράτος που ο υπουργός Υγείας ζητάει από διευθυντές φαρμακευτικων διαφημίσεις για ιδιώτες μήπως να ζητούσε και ένα κλιματιστικό για κανά νοσοκομείο;
Λέω εγώ τώρα.
Υπέροχη η φυσική ομορφιά της πατρίδας μας. Κατάντια σκέτη το κράτος της.
Ευχαριστώ το ευγενέστατο προσωπικό του Νοσοκομείου Βόλου για την φροντίδα που προσέφερε. Όπως τους είπα και από κοντά, είναι ήρωες που εργάζονται σε τέτοιες συνθήκες.
Υ.γ. όλα τα παραπάνω τα έχω σε βίντεο.
#νοσοκομείο #Βόλος
Αποφοίτησα με αριστείο από κάθε τάξη του σχολείου.
Πέρασα 9ος στη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών.
Υπηρέτησα στις Ειδικές Δυνάμεις Αλεξιπτωτιστών.
Αποφοίτησα με διάκριση από το μεταπτυχιακό μου στη Μηχανική Πετρελαίου. Έχω τερματήσει 9 μαραθωνίους σε 5 χώρες και 1 Ironman.
Μιλάω Αγγλικά, Ιταλικά, Ολλανδικά και λίγα Γερμανικά.
Δούλεψα σε διάφορες εργασίες μέχρι να πατήσω στα πόδια μου. Σερβιτόρος, πωλητής καρτοκινητής στο δρόμο με 40 βαθμούς, δάσκαλος μαθηματικών σε ιδιαίτερα, εργάτης στην αεροπορική βιομηχανία και σε εργοστάσιο μεταλλικών κατασκευών.
Σήμερα, εργάζομαι ως μηχανικός σε μια υπερσύγχρονη εταιρεία. Ασκώ μετά από αγώνα το επάγγελμα που σπούδασα και κάποτε ήταν το όνειρό μου.
Για όλα τα παραπάνω, δεν με ξέρει ούτε η μάνα μου.
Σήμερα όμως φοράω ακόμα ένα παράσημο. Έγινα βίντεο του Λούμπεν ως "ο τικτόκερ"
Φαντάζομαι τώρα καταξιώθηκα.... ως νέος που προσπαθεί για ένα καλύτερο αύριο.