💥“İSRAİL ÜZERİNDE BASKI KURMALIYIZ.”
🗣️Lewis Hamilton: “Bugün, Gazze’ye gönderilmek üzere hazırlanan yardım kolilerini yüklerken Mısır Kızılayı ile birlikteyim. Gönüllüler eşliğinde bugün Refah Sınır Kapısı’na gittiler. Mısır genelinde 70 binden fazla gönüllü bulunuyor. Burada ise her gün 2 binden fazla kişi, bu kolilerin mümkün olduğunca iyi hazırlanıp paketlenmesi için gönüllü olarak çalışıyor. Yardımların gönderilmeye hazır olduğunu söyleyebilirim.
Bu nedenle İsrail üzerinde baskı kurmamız ve sınır kapısının Filistin tarafının yeniden açılmasını sağlamamız gerekiyor. Çünkü her gün sınırdan yeterli sayıda yardım kamyonunun geçişine izin verilmiyor.
Gazze ve Filistin halkı öylesine acil bir ihtiyaç içerisinde ki bu yardımlara şu anda duydukları ihtiyaç bundan daha büyük olamaz. Bu yüzden gerçekten baskı oluşturmalı ve yardımların onlara ulaşmasını sağlamak için birlikte çalışmalıyız.
Burada çok büyük miktarda yardım malzemesi bulunuyor. Üstelik burası, aynı şekilde harika malzemelerin depolandığı birkaç farklı merkezden yalnızca biri. Bu yardımlar; Filistin’deki bireylerin ve ailelerin gerçekten ihtiyaç duyduğu gıda, ilaç ve çeşitli temel ihtiyaç malzemelerini içeriyor.”
Sizden ricam şu; videomu kaydırmadan önce bir çocuğunuzun sular altında kaldığını gözünüzde bir canladırın ve o an ne yapmanız gerektiğini bir düşünün…
«¿A dónde voy ahora? ¡¿A dónde voy?!»
DESGARRADOR: Un joven palestino rompe a llorar y se echa arena sobre la cabeza tras perder su tienda de campaña durante un intenso bombardeo israelí contra una instalación industrial al sur de la ciudad de Gaza.
Gazzeli Abu Salah:
“Yüce Allah’a yemin ederim ki, bir insan iki milyon hayvanı kuşatma altına alsa, onları yiyecekten ve sudan mahrum bıraksa, dondurucu soğukta ölmeleri ve sular altında boğulmaları için yırtık pırtık çadırların içinde kaderlerine terk etse ve 70 binden fazlasını öldürseydi, dünya bu felaket, vahşet ve terör karşısında yerinden oynardı.
Yaşananlar akıl alır gibi değil!
Hiçbir mantığa, hiçbir vicdana sığmıyor!
Oysa bunlar insan!
Hem de insanların en azizlerinden, en şereflilerinden!”
Niños temblando de frío, empapados, refugiándose en tiendas de campaña que se derrumban.
Y… ¿dónde está Dios cuando la infancia sufre de esta manera? ¿Ha muerto Dios o es que nosotros, los seres humanos, hemos aprendido a ser tan crueles que hemos terminado por desterrar cualquier rastro de humanidad?
Quizá el verdadero infierno no sea la ausencia de Dios, sino nuestra capacidad de contemplar el sufrimiento de otros y continuar viviendo como si nada sucediera.
Esos niños no son cifras. No son imágenes pasajeras. Son vidas que merecen calor, protección y futuro.
Si todavía nos queda humanidad, que al menos su dolor no nos resulte indiferente.
Que nunca nos acostumbremos a Gaza.