Bir anı defterini de acısıyla tatlısıyla bitirdik. Son cümlesi biraz sert olsa da bazen böyle olması gerekiyordur. Artık mutluluk ve huzur için yeni tertemiz bir deftere başlıyorum.
Lafının arkasında duramayıp beni bu duruma sokan kaypağa da, beni kendisi gibi sanıp Tw’da, orda burda arkamdan sallayan, yafta yapıştırmaya çalışan kişilere de o kadar çok söylemek istediğim şey var ki zor susuyorum
Yalan dünyanızı da, çocukça oyunlarınızı da benden uzak yaşayın
Anne ve Babanın arkadaslarıyla yan oda da sohbet ederken cocukların diğer odada oynadıgı hayatı yaşamak yerine bu sacma sapan entrikalarla dolu hayatı bana yaşamayı reva gören dünya seni de yazdım bi kenara...
Sigarayı bırakmakla, bırakıyorum demek arasında cok fark var. Bugün itibariyle sigarayi bıraktım. Sigara da beni biraksın.Çok keyifli anılarım oldu onları özlüyeceğim ama hem benim saglıgıma hem cevremdekilerin sağlığına zarar veriyor.
Not: Konunun sigarayla, çayla alakası yok.
Küçük Prens'i her okuduğumda içimi burkan şu cümle:
"Ben onu anlıyordum. Yanlış yaptığında bile anlıyordum. Onu sevdiğim için anlayacak bir sebep buluyordum. O da öyle yapar sanmıştım.."