بعضی از دوست و رفیقا نقطه امنی توی زندگی هستن.کلی خاطرات خوب باهاشون میسازی.دوست داری تا همیشه اون رابطه همونجوری حقظ بشه....اما خوب زندگی قرار نیست روی آرزوهامون بچرخه...
@Vartannnn @_sandisseller_ من همیشه فقط میخونم کامنتم نمیذارم...ولی این دفعه نتونستم ننویسم.این خانم یکی از مهربون و خاکی ترینای توییتره...حرف مفت نزنید ل��فا
راستشو بگو کی اوردت؟؟؟تموم مسیرو که برگشتم یادمه...اینکه حتما بهم حسابی افتخار میکنن که مزاحمشون نشدم.اما نمی دونستم بهم چشم سفید میگن نه مایه افتخار...ولی خداییش چرا انقدر خر بودم؟؟؟😁😁
از اونجایی که مامان و بابام معلم بودن،روز اول مهر منو که به اصطلاح اون زمان آمادگی بودم گذاشتن توی مدرسه و رفتن سرکار.اسامی رو که خوندن ��همیدم من شیفت عصرم.پیاده مسیر خونه تا مدرسه مامانم رو رفتم.۶سالم بود.وقتی رسیدم مامان از ترس داشت سکته میکرد.هنوزم که هنوزه براشون سواله...
یه دکتر بیسواد پرادعا کنار داروخونه مون هست،هر بیماری میره پیشش فقط سرم می نویسه...از بس همینو می نویسه وقتی مریض واسه سوراخ کردن گوشم میره پیشش همیشه اول سرم می نویسه،بعد یه هو یادش می یاد ای بابا این داروی دیگه می خواد،کلا هم عقیده داره داروسازا هیچی نمیدونن