مانوک خدابخشیان درست میگفت:
«خرافات پدرمان را درآورده!»
همه ما درجاتی از خرافات داریم که در مسیر انقلاب شیروخورشید باید خودمان را شرشان خلاص کنیم. باید در این راه، خرد را جایگزین خرافات کنیم. راهی که رضا شاه اول آغاز کرد؛ رضا شاه دوم ادامه خواهد داد.
#پهلوی_شاه_ما
ویدئویی دردناک از مادر جاویدنام پژمان نوروز رجبی در مراسم زادروز فرزند قهرمانش
فرزند ایران و جانفدای میهن، جاویدنام #پژمان_نوروز_رجبی جوان میهنپرست بیستوهفت ساله، هجدهم دیماه با شلیک مستقیم تروریستهای جمهوری اسلامی در #شهسوار به قتل رسید.
Honor, memory, and awareness in Hamburg: Iranian activists set up a tent featuring portraits of fallen heroes from January national uprising to educate local citizens on the regime’s atrocities in Iran.
We will not let their stories be forgotten.
سایهای که ماند، کینهای که ثمر داد
امروز سالروز درگذشت امیرهوشنگ ابتهاج، متخلص به سایه، است. او یکی از بزرگترین شعرای معاصر بود و غزلهای درخشان و ماندگاری سرود.
سایه از شاگردان و مریدان شهریار بود و به گفته خودش، عصرها تا شب، هنگامی که شهریار مشغول چسباندن حقه وافور بود، به حضورش میرسید تا تلمذ کند.
ابتهاج در عمر طولانیاش هیچگاه منظم کار نکرد. زمانی، به واسطه پسرعمویش، ابوالحسن ابتهاج، که رئیس سازمان برنامه بود، کاری به دست آورد، ولی بر سر کار درست حاضر نمیشد. زمانی هم که در رادیو مسئول شد، حضور مستمری نداشت. در گفتوگویی که با میلاد عظیمی با عنوان پیر پرنیاناندیش انجام داده ــ که صدالبته بیشتر مجیزنامهای از طرف عظیمی است ــ مفصل به لاابالیگری خویش پرداخته و بدان مباهات کرده است!
او از تودهایهای بنام و از رفقای مرتضی کیوان بود. زمانی که برنامه «گلهای تازه» به وی سپرده شد، به دلیل تنگنظریهای ایدئولوژیکش و همچنین نداشتن سواد موسیقیایی و مدیریت ناسالم، باعث رنجش، قهر و قطع همکاری هنرمندان بسیاری با برنامه گلها شد؛ از جمله فرهنگ شریف و اکبر گلپایگانی.
امیرهوشنگ در سال ۵۷، پس از ۱۷ شهریور، به همراه لطفی، شجریان و علیزاده از رادیو استعفا داد. به هنگام ورود آقای خمینی به ایران نیز شعری برای ایشان سرود، به این مضمون:
«در بگشایید
شمع بیارید
عود بسوزید
پرده به یکسو زنید از رخ مهتاب
شاید این از غبار راه رسیده
آن سفری همنشین گمشده باشد.»
اگرچه ابتهاج تا لحظات آخر رژیم پهلوی از آن منتفع شد و در رادیو و تلویزیون پست گرفت و به قلع و قمع منتقدینش پرداخت، ولی انقلاب ۵۷ برایش به مثابه ضیافت و سورچرانی بود که به عیش و نوش در آن میپرداخت؛ و صدالبته بساط این عیش و نوش، حمله به گذشته و ستیز با غرب بود.
ابتهاج، در جهت برپا کردن هرچه باشکوهتر ضیافت انقلابی، پس از انقلاب به همراه شجریان و لطفی گروه چاووش را تأسیس نمود و برای انقلاب، با سرودن آثار گوناگون، سنگ تمام گذاشت. همچنین در دفاع از حکومت وقت میداندار شد و سیاستهای حزب توده را نعل به نعل پیش میبرد. همین رفتار باعث اخراج او و بهآذین، کسرایی، تنکابنی و برومند شد.
ولی ماهعسل وی با دولت انقلابی دیری نپایید و به دلیل حمایت از حزب توده دستگیر و روانه زندان شد. برای آزادیاش، شهریار پادرمیانی کرد و به رئیسجمهور وقت نامه نوشت.
پس از آزادی نیز، اگرچه دلشکسته بود، ولی همواره از سیاستهای ضدغرب سیستم حاکم حمایت مینمود. اواخر عمرش، در گفتوگویی با مهرنامه، هنوز از شوروی سابق حمایت میکرد و در دفاع از سوسیالیسم گفت: «من به سلامت تئوریک سوسیالیسم باور دارم؛ هنوز باور دارم که هیچ راهی جز سوسیالیسم پیش پای بشر نیست!»
ابتهاج اگرچه شاعری فوقالعاده بود، ولی فردی کینتوز و مستبد نیز بود. بیژن فرهودی عنوان کرده که استاد گلپایگانی در صحبتی خصوصی به وی گفته است: «یکی از مهمترین کسانی که پس از انقلاب در خانهنشینیاش تأثیرگذار بوده، سایه است!»
او هم از اندیشه چپ حمایت میکرد و هم در رژیم منبعث از انقلاب، مورد توجه رسانهها بود. هرچقدر با حاکمیت انقلابی بر سر مهر بود، با رژیم پهلوی و مظاهر مدرنیته بر سر ستیز. زمانی که در همان رژیم مسئولیتی دولتی داشت و از بیتالمال کشور ارتزاق مینمود، اینچنین سرود:
«بشنو ای جلاد
میرسد آخر
روز دگرگون:
روز کیفر
روز کینخواهی
روز بارآوردن این شورهزار خون
زیر این باران خونین
سبز خواهد گشت بذر کین
وین کویر خشک
بارور خواهد شد از گلهای نفرین.
آه، هنگامی که خون از خشم سرکش
در تنور قلبها میگیرد آتش
برق سرنیزه چه ناچیز است!
و خروش خلق
هنگامی که میپیچد
چون طنین رعد از آفاق تا آفاق
چه دلاویز است!
بشنو ای جلاد!
میخروشد خشم در شیپور
میکوبد غضب بر طبل
هر طرف سر میکشد عصیان
و درون بستر خونین خشم خلق
زاده میشود طوفان...»
البته بذر کینهای که سایه و رفقایش کاشتند، ثمر داد و نتیجهاش را همگان دیدند.
سایه رفت؛ شعرش ماند. اما سایه دیگری نیز بر بخشی از تاریخ معاصر ایران افتاد؛ سایهای که نمیتوان با زیبایی غزلهایش پاکش کرد!
While the Islamic Republic pours billions into propaganda, Iran's Generation Z is responding with an act of defiance.
Across TikTok, young Iranians are singing along to "Pahlavi," using the song to express hope, resistance, and their vision for a free future.
More than a viral trend, these videos reflect a generation's determination to reject fear, reclaim hope, and express its belief that Iran can rise again, free and prosperous.
Hitler’s socialism wasn’t just an internal economic policy – it was the cause of the war.
Socialism was at the origin of the war. Not as a coincidence. As a necessity. The socialist economic model generates contradictions it cannot resolve internally – the calculation problem, the misallocation, the stagnation, the mounting failure. War is the exit. It provides the external enemy that explains the internal failure. It justifies the total mobilization the system always wanted. It consumes the surplus population the economy cannot employ. It redirects the resentment outward.
Does this remind you of anything?
The evidence is not subtle. The NSDAP program of 1920 reads like a standard socialist manifesto. The economic reality confirmed it – price controls, industrial planning, state allocation of raw materials, entrepreneurs reduced to government functionaries. Private property in name only. Mises called it Zwangswirtschaft – coercive economy. Hayek dedicated a chapter of The Road to Serfdom to the socialist roots of Nazism. Both writing from observation, not retrospect.
After 1945 the Soviet victors imposed their version and attached the capitalist label to every rival. Western textbooks followed. The lie became the curriculum.
The real divide has never been left versus right. It is collective control versus individual freedom. Once you place National Socialism correctly within the family of collectivisms, the political spectrum becomes legible – and the war becomes explicable.
When the system fails — and it always fails — it needs an enemy. The bigger the failure, the bigger the enemy required.
Imagine being Poland. Squeezed between two socialist systems, both searching for their enemy.
We were it.
به شاه خیانت نکنید، به شاه پشت نکنید، از سرنوشت نسل تباه و پلید ۵۷ بیاموزید.
اجازه ندهید مشتی شارلاتان و تروریست قاسمشهری در لباس مشروطه خواهی گولتان بزند.
به بهانه انتقاد و رویایی با تیم اطراف پادشاه، به شاه حمله نکنید و جنایات جمهوری اسلامی را به گردن شاه نیندازید.
اگر نفعی در تخریب شاه ندارید زنهار اسیر بازی روانی جماعتی پلشت نشوید. سردستگان این جریان بعد از مدتی سر از تلوزیون جمهوری اسلامی در میاورند و شما میمانید و دنیایی از پشیمانی بی حاصل ناشی از ننگ همراهی با مشتی کلاش و مجیز گوی قاسم سلیمانی و سپاه تروریست جمهوری اسلامی.
سرنوشت فرومایگانی چون امثال حسن اعتمادی و رامین پرهام در انتظار شما خواهد بود.
یک خط توییت ندامت و پشیمانی از شما چیزی کم نمیکند میتوانید با مهر و بخشش پادشاه هم بخشی از سربازان پادشاه باشید و هم خود را از منجلاب فرقه تروریستهای برون مرزی جمهوری اسلامی بیرون بکشید. برخی از شما را میشناسم خیر و صلاحتان را میگویم و بس!
من آنچه شرط بلاغست با تو میگویم / تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال
#جاويد_شاه
امروز، در سالگرد خاموشی مردی ایستادهایم که نامش برای میلیونها ایرانی با آبادانی، نوسازی و سربلندی ایران گره خورده است؛ زنده یاد محمدرضا شاه پهلوی.
او رفت، اما رؤیای ایرانِ بزرگ هرگز از میان نرفت. هنوز صدای گامهای توسعه، شکوه و امیدی که در آن سالها در سرزمینمان جریان داشت، در خاطره تاریخ زنده است.
محمدرضا شاه پهلوی، پادشاهی بود که ایران را نه برای خود، بلکه برای آیندهای قدرتمند، مدرن و سربلند میخواست. از دانشگاهها و کارخانهها تا جادهها، بنادر، نیروگاهها، ارتشی نیرومند و جایگاهی معتبر در جهان، همه گواه دورانی است که ایران با سرعتی کمنظیر در مسیر پیشرفت حرکت میکرد.
اما شاید بزرگترین فداکاری او، نه سالهای سلطنت، بلکه واپسین روزهای زندگیاش بود. او میتوانست برای حفظ قدرت، کشور را به میدان جنگ داخلی تبدیل کند، اما راه دیگری را برگزید؛ رفت تا ایران بماند، تا خون ایرانی بر زمین ایرانی کمتر ریخته شود. سرنوشت او، تبعید، بیماری و دوری از وطن بود، اما حتی در سختترین روزهای غربت نیز عشق به ایران را از دل بیرون نکرد.
امروز، سالگرد درگذشت مردی است که نماد ثبات، توسعه و عزت ملی ست. مردی که نامش همچنان در حافظه ایرانیان با امید به آیندهای آباد و آزاد پیوند خورده است.
یادش گرامی، نامش جاودان، و آرزویش برای ایرانی آزاد، آباد و سرافراز، همواره زنده باد.
کجای دنیا سرتیپ خلبان در عملیات رزمی شرکت میکند؟ معمولا درجه سرهنگ به بالا یا کار ستادی میکند یا آموزشی، ولی جمهوری اسلامی سرتیپ خلبان را با هواپیمای سوخو ۲۴ که اکثرا در دهه ۸۰ میلادی تولید میشدند (مال حدود ۴۰ سال قبل) را به راحتی آب خوردن به کشتن میدهد.
کار اراذل اربعه جمهوری اسلامی به ساخت فیک نیوزها آنهم فیک نیوزی با فالوورهای فیک و اکانتی تازه تاسیس از آفریقا رسیده.
داکتر نوربخش @MehdiNoorbaksh یکی از نویسندگان این اکانت اجاره ای ست.
خواستم قبل از اینکه سیاوش اردلان کل پروژه رو به اسم خودش ثبت کنه من نقش داکتر نوربخش را گفته باشم که باز هم مثل قضیه رویترز با جفت پا نپره وسط که خودش را لو بده.
دوستانی که بلاک نیستند محبت کنند این توییت را به دست داکتر محمد مرندی برسونند، پیشاپیش سپاسگزارم، @s_m_marandi
درسته منو بلاک کردی ولی یادت باشه پدر قورمساقت دکتر اطفالی بود که منو ختنه کرده، پس اینو فراموش نکن من سالها قبل ک….م رو دادم دست بابات!
پوزیده میگه در بچگی پنکه نداشته! بعدا میگه در دوران خدمت در زابل پنکه نداشته!
خدمت سربازی این کودن در روستای کلوخی در سال ۱۳۵۲ بوده. این مردک حتی وقتی خرس گنده شده و در دوران سربازی بوده خودش را بچه و کودک میدانسته.