👉Wyrok WSA w Warszawie z 5 lutego 2025 r., sygn. V SA/Wa 2364/24, ma bardzo praktyczne znaczenie dla rodziców objętych egzekucją administracyjną w sprawie szczepień. Sąd wskazał, że organ nie może działać automatycznie, lecz musi zbadać wymagalność konkretnych szczepień według aktualnego schematu szczepień. Oznacza to, że jeżeli termin wykonania danego szczepienia albo dawki, wynikający ze schematu szczepień, już minął, rodzice powinni domagać się umorzenia postępowania egzekucyjnego, powołując się właśnie na ten wyrok.
👉Jednocześnie w Trybunale Konstytucyjnym są rejestrowane kolejne skargi konstytucyjne dotyczące systemu obowiązkowych szczepień, w tym https://t.co/6vP9oYiaj6. sprawy SK 3/25 i SK 3/26. Łącznie oczekuje na rozpoznanie ponad 300 skarg konstytucyjnych dotyczących przymusu szczepień w Polsce. Rodzice domagają się stwierdzenia materialnej niezgodności systemu przymusowych szczepień z Konstytucją.
👉W 25 krajach Europy szczepienia dzieci są dobrowolne.
Bez systemu kar, grzywien i egzekucji administracyjnej.
👉Polska pozostaje jednym z nielicznych państw UE stosujących przymus i sankcje. W ochronie praw naszych dzieci jesteśmy dziś szczepionkowym skansenem Europy – za to prawdziwym eldorado dla big pharmy.
Kasprowy Wierch; wiatr zaczyna się wzmagać . KL Goryczkowa nieczynna , a KL Gąsienicowa może się zatrzymać w każdej chwili . Jutro wiatr będzie jeszcze mocniejszy
My żyjemy w głębokiej emocji, podpalanej społecznie, że albo SAFE europejski, albo śmierć. No tak nie jest.”
Wszyscy RT! Wbijamy zasięg!
Źródło: @prezydentpl ⤵️
Naukowcy odkryli właśnie coś w mózgach obserwatorów ptaków, co wyjaśnia, dlaczego my wszyscy czujemy się wiecznie wyczerpani, bez względu na to, jak dużo odpoczywamy. Twój mózg nigdy nie został zaprojektowany do życia w świecie, w którym obecnie żyjesz. Każde powiadomienie, każde przewijanie, każda otwarta karta, każda rozmowa tocząca się jednocześnie w pięciu różnych aplikacjach – Twój układ nerwowy przetwarza to wszystko jako zagrożenie niskiego poziomu. Nie w sposób drastyczny. Nie w sposób, który zauważyłbyś na pierwszy rzut oka. Ale pod Twoją świadomością, Twoja architektura wykrywania zagrożeń działa nieustannie, skanując w poszukiwaniu niebezpieczeństwa w środowisku, które generuje syntetyczną pilność w tempie, z jakim żaden ludzki układ nerwowy w historii nie musiał sobie poradzić. Rezultatem jest specyficzny rodzaj wyczerpania, którego sen nie leczy. Budzisz się zmęczony. Kończysz wakacje i czujesz, że potrzebujesz kolejnych. Siadasz, żeby zrobić jedną rzecz, a twoja uwaga załamuje się w ciągu kilku minut, mimo że na to nie pozwalasz. Problemem nie jest siła woli. Sprzęt jest naprawdę przeciążony. Obserwowanie ptaków okazuje się być jednym z najdokładniej skalibrowanych antidotów na to zjawisko w świecie przyrody. A zrozumienie, dlaczego tak się dzieje, wymaga zrozumienia czegoś, o czym większość ludzi nigdy nie słyszała: teorii przywracania uwagi (Attention Restoration Theory), opracowanej przez psychologów Rachel i Stephena Kaplanów w latach 80. XX wieku. Kaplanowie zidentyfikowali dwa zupełnie różne systemy uwagi w ludzkim mózgu. Pierwszym z nich jest uwaga ukierunkowana – ta, której używamy do pisania e-maili, rozwiązywania problemów, podejmowania decyzji, prowadzenia trudnych rozmów. Jest ona wysiłkowa, dobrowolna i ograniczona. Wyczerpuje się. Używaj jej wystarczająco długo bez odpoczynku, a doświadczysz tego, co Kaplanowie nazwali zmęczeniem uwagi ukierunkowanej: skrócony lont, błędne decyzje, niezdolność do koncentracji, dysregulacja emocjonalna. Brzmi znajomo? Drugim systemem jest uwaga mimowolna – taka, która aktywuje się, gdy coś w otoczeniu bez wysiłku przykuwa twoją uwagę, a ty nie decydujesz się na nią zwrócić. Mignięcie ruchu w polu widzenia peryferyjnego. Nieoczekiwany dźwięk. Wzór, który nie do końca pasuje do tła. Twój mózg automatycznie się na niego kieruje, poniżej poziomu świadomego wysiłku, a system uwagi kierowanej odpoczywa, podczas gdy system mimowolny przejmuje kontrolę. Naturalne środowiska są niemal w wyjątkowy sposób zaprojektowane tak, aby nieustannie wyzwalać mimowolną uwagę – i to z odpowiednią intensywnością. Ptak poruszający się po gałęziach aktywuje Twój system śledzenia wzrokowego. Jego odgłosy angażują korę słuchową w sposób stymulujący, ale nie alarmujący. Nieprzewidywalność tego, kiedy i gdzie pojawi się ponownie, utrzymuje Twoją uwagę, nie wymagając od Ciebie wysiłku w skupieniu. Nie próbujesz zwracać na to uwagi. Nic na to nie poradzisz. A podczas gdy to bezwysiłkowe zaangażowanie ma miejsce, mechanizm poznawczy, nad którym pracowałeś przez cały dzień, po cichu się regeneruje. To właśnie naukowcy nazywają „łagodną fascynacją” – zaangażowaniem, które absorbuje uwagę bez zużywania zasobów poznawczych. To dokładne przeciwieństwo bezmyślnego przewijania, które dostarcza ciągłej stymulacji, a jednocześnie wymaga szybkiego przetwarzania, porównywania, reagowania emocjonalnego i podejmowania decyzji. Media społecznościowe dają poczucie odpoczynku, ponieważ nie wymagają wysiłku fizycznego. Z neurologicznego punktu widzenia to skupiona uwaga w kostiumie. Część tego badania dotycząca autonomicznego układu nerwowego jest naprawdę uderzająca. Twój autonomiczny układ nerwowy ma dwie gałęzie, które nieustannie negocjują kontrolę nad twoim ciałem. Gałąź współczulna – walcz lub uciekaj – przyspiesza tętno, wyostrza koncentrację na zagrożeniu, przekierowuje krew do mięśni, hamuje trawienie i funkcje odpornościowe. Gałąź przywspółczulna – odpoczywaj i traw, lub uspokój się i odzyskaj siły, jak to ujęto w badaniu – działa odwrotnie. Zwalnia serce, pogłębia oddech, aktywuje trawienie, uruchamia naprawę komórek, konsoliduje pamięć, reguluje emocje. Współczesne życie to stan ciągłego współczucia. Zagrożenia nie są drapieżnikami. Są nimi terminy, porównania społeczne, niepewność finansowa i nadmiar informacji – od żadnego z nich nie da się uciec, ale na wszystko układ nerwowy reaguje z tą samą podstawową chemią, którą wykształcił w sobie, by radzić sobie z lwami. Adrenalina nie ma dokąd ujść. Kortyzol się kumuluje. Układ przywspółczulny nigdy w pełni nie przejmuje kontroli, ponieważ otoczenie nigdy w pełni nie sygnalizuje bezpieczeństwa. To, co wyróżnia obserwację ptaków jako aktywator układu przywspółczulnego, to specyfika jego działania na poziomie biologicznym. Ludzie współewoluowali z ptakami przez miliony lat. Zanim pojawiły się aplikacje pogodowe, ptaki informowały nas o nadchodzącej burzy – ich zachowanie zmieniało się na kilka godzin przed spadkiem ciśnienia. Zanim pojawiły się systemy bezpieczeństwa, ptaki informowały nas o obecności drapieżnika – ich okrzyki alarmowe i nagła cisza należą do najbardziej wiarygodnych sygnałów zagrożenia w każdym ekosystemie. Określenie „martwa cisza w lesie” nie jest metaforą. Kiedy ptaki się zatrzymują, oznacza to obecność czegoś niebezpiecznego. Twój układ nerwowy nadal płynnie posługuje się tym językiem. Kiedy ptaki są obecne, nawołujące, poruszające się normalnie, żerujące – twój mózg interpretuje to jako prawdziwą informację o bezpieczeństwie środowiskowym. Nie symbolicznie. Chemicznie. Układ przywspółczulny odbiera sygnał, że środowisko zostało oczyszczone przez jedne z najczulszych organizmów wykrywających zagrożenia. Twoje ramiona opadają. Twój oddech zwalnia. Zmienność rytmu serca – jeden z najdokładniejszych wskaźników napięcia przywspółczulnego i ogólnego stanu zdrowia – poprawia się. Badanie przeprowadzone w 2022 roku na King’s College London wykazało, że widok lub słyszenie ptaków wiązało się z poprawą samopoczucia psychicznego, która utrzymywała się wiele godzin po samym spotkaniu. Efekt ten był widoczny nawet u osób cierpiących na depresję. Naukowcy monitorujący nastrój w czasie rzeczywistym odkryli, że spotkania z ptakami przynoszą wymierną poprawę samopoczucia niezależnie od innych czynników środowiskowych — a co najważniejsze, niezależnie od tego, czy dana osoba uważa się za „osobę lubiącą naturę”. Wzmocnienie sieci uwagi, które zidentyfikowano w nowym badaniu, sięga głębiej niż tylko regeneracja. Sieć trybu domyślnego – podstawowa aktywność mózgu podczas nieskoncentrowanego odpoczynku – jest coraz częściej uznawana za kluczową dla kreatywności, autorefleksji, empatii i długoterminowego planowania. Przewlekłe zmęczenie ukierunkowaną uwagą ją tłumi. Przestajesz fantazjować. Przestajesz mieć pomysły pod prysznicem. Twoje życie wewnętrzne staje się cichsze w sposób, który wydaje się efektywny, ale w rzeczywistości jest wyczerpaniem. Obserwowanie ptaków, przełączając się między delikatną fascynacją a autentycznym odpoczynkiem, pozwala na prawidłową aktywację sieci trybu domyślnego. Nieregularny rytm – chwile czujnej uwagi, gdy pojawia się ptak, a następnie spokojne oczekiwanie – odzwierciedla naturalny cykl uwagi, do którego mózg ewoluował. Nie wymuszasz skupienia. Nie wymuszasz odpoczynku. Robisz dokładnie to, do czego mózg został stworzony w środowisku, do którego kalibrował się przez miliony lat. Tragedią jest to, że patrząc na obserwację ptaków, widzimy hobby dla emerytów. Widzimy lornetki i przewodniki terenowe oraz grupę demograficzną związaną ze spowolnieniem down. Nie widzimy tego, na co tak naprawdę patrzymy — jednego z najbardziej zaawansowanych neurologicznie narzędzi odzyskiwania równowagi dostępnych gatunkowi, który stworzył niemal idealnie zaprojektowane środowisko, aby zniszczyć własną uwagę. Ptaki zawsze nam coś mówiły. Po prostu przestaliśmy słuchać.
Przepełnione kosze, śmieci wsypują się z altan, a śmieciarka nie przyjeżdża – mieszkańcy podwarszawskiej gminy #Lesznowola alarmują, że od początku roku wiaty śmietnikowe są opróżniane bardzo rzadko
To wtedy zmienił się odbiorca śmieci
Więcej: https://t.co/KNYNIsmqVw
Rodzice wypisali dziecko z przychodni, a przychodnia zgłosiła ich do sądu rodzinnego. No i były odwiedziny kuratora.
Co robić w takiej sytuacji?
1. Przede wszystkim od razu włącz dyktafon w telefonie i poinformuj kuratora, że rozmowa będzie w całości nagrywana. Jeśli kurator nie wyraża zgody na nagrywanie, to poinformuj go z uśmiechem, że masz prawo do nagrywania każdej rozmowy, w której uczestniczysz i jeśli on nie wyraża zgody na nagrywanie, to drogę do wyjścia zna.
2. Poproś kuratora o podanie dokładnej podstawy prawnej przeprowadzanych teraz przez niego czynności.
3. Zapytaj kuratora, kto złożył na Ciebie donos do sądu rodzinnego i w jaki sposób możesz się zapoznać z treścią tego donosu, aby sprawdzić, czy nie zawiera on poświadczenia nieprawdy.
4. Zapytaj kuratora, jaki jest cel jego wizyty.
5. Jeśli kurator zapyta, z jakich powodów dziecko zostało wypisane z przychodni, to poproś go o wskazanie podstawy prawnej, która stanowi, że musisz się z tego tłumaczyć.
6. Zapytaj kuratora, czy w Polsce istnieje obowiązek zapisywania dziecka do przychodni POZ (nie istnieje, ale warto, żeby kurator to sobie sam uświadomił, bo może nie zdaje sobie z tego sprawy). Jeśli kurator przyzna, że nie istnieje taki obowiązek, to zapytaj go, na czym w takim razie polega jego problem, skoro nie ma takiego obowiązku?
7. A jeśli kurator zacznie wypytywać o szczepienia obowiązkowe, to możesz mu odpowiedzieć tak:
"Świetnie się składa, że Pani o to pyta, bo właśnie się zastanawiam, do kogo należy się zwrócić z prośbą o informacje, czy obecnie w Polsce dzieci szczepione obowiązkowo są zdrowsze od dzieci nieszczepionych oraz czy obecnie w Polsce umieralność dzieci szczepionych obowiązkowo jest wyższa, czy niższa, niż umieralność dzieci nieszczepionych. Czy więc może Pani wie, kogo należy o to zapytać? Bo potrzebuję tych danych, aby podjąć świadomą decyzję o szczepieniu dzieci ze względu na to, że każdy zabieg szczepienia, to ryzyko wystąpienia powikłań i zanim poddam moje dziecko szczepieniom, to jako odpowiedzialny rodzic najpierw mieć pewność, że ryzyko powikłań związanych z zabiegiem szczepienia jest obecnie w Polsce na pewno o wiele niższe, niż obecnie występujące w Polsce ryzyko związane z rezygnacją z poddawania dzieci szczepieniom."