Μπράβο στον οδηγό της μοτοσικλέτας που δεν έκανε ούτε βήμα πίσω, όχι απλώς απέναντι στο αυτοκίνητο που «πάει ανάποδα», αλλά απέναντι στην νοοτροπία και στο χυδαίο, κακομαθημένο κάθαρμα.
Ο Θανάσης Τουρναβίτης, 37 ετών, Βόλος, έχει πιστοποιημένη αναπηρία 95% και ανάγκη μηχανικής υποστήριξης αναπνοής 24ώρες. Χρειάζεται επειγόντως αναπηρικό αμαξίδιο. Παρακαλώ μοιραστείτε το για να βρεθεί επιτέλους λύση.
@eopyy_gr #Βόλος#Αναπηρία#ΑμεΑ#ΑναπηρικόΑμαξίδιο#ΠΕΡΙΜΕΤΡΟΣ
Θρεντ για προσωπική μου εμπειρία με γιατρό Κολωνακίου.
Όταν έμεινα έγκυος πρώτη φορά μου σύστησαν έναν γυναικολόγο/μαιευτήρα στο Κολωνάκι.
Διάσημος τότε, είχε ξεγεννήσει και πολλές του καλλιτεχνικού χώρου και άλλα τέτοια.
Όταν πήγα πρώτο ραντεβού, ξοδέψαμε μία ώρα να μου λέει ⬇️
Παιδιά έφτιαξα πρώτη φορά μια σελίδα στο Facebook ώστε να δείξω την δουλειά μου και να έχω κάποιο έσοδο (εκτός από το πενιχρό μου επίδομα των 214€).
Θα ανεβάζω τακτικά όσα φτιάχνω.
Εκτός από την ζωγραφική αγαπω καιτην γλυπτικη.
Rt please 🙏🙏🙏
https://t.co/tVmxVNVLXi
Θα ακουστεί βαρύ.Είναι πιτσιρικάς,θα καταστραφεί η ζωή του,κλπ.Αλλά δεν αρκεί πρόστιμο 1000 ευρώ ξερωγώ,κ'αφαίρεση διπλώματος για 6 μήνες πχ.Ο τύπος είναι εγκληματίας,αργά ή γρήγορα θα σκοτώσει αθώους.Το ευτύχημα είναι πως δεν έγινε μέχρι τώρα.Λυπάμαι,αλλά πρέπει να πάει φυλακή.
Λοιπόν, θα σας γράψω πώς αγάπησα τα μαθηματικά.
Στην Α΄ Γυμνασίου είχα μια καθηγήτρια με την οποία δεν είχα καθόλου χημεία. Δεν την παρακολουθούσα, δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα το μάθημα και κάπως έτσι τελείωσε η χρονιά.
Στη Β΄ Γυμνασίου όμως συνάντησα έναν μαθηματικό που λεγόταν Σωκράτης Γκράτσος.
Βλέπετε τι σημαίνει να είναι κάποιος πραγματικά καλός στη δουλειά του; Έχουν περάσει 35 χρόνια και θυμάμαι ακόμη το όνομά του.
Μπαίνει λοιπόν ο Γκράτσος στην τάξη και στο πρώτο μάθημα δεν κάνει μαθηματικά. Θέλει πρώτα να γνωρίσει τα παιδιά. Να καταλάβει το επίπεδό τους, τι δυσκολίες έχουν, τι τα φοβίζει στο μάθημα, αν αγαπούν τα μαθηματικά, αν τα μισούν, αν τα βαριούνται και κυρίως γιατί.
Αυτό ήταν το πρώτο μάθημα του Σωκράτη.
Στο δεύτερο, πάλι δεν ξεκίνησε κανονικό μάθημα. Μας εξήγησε πώς θα μας διδάξει. Τότε, το 1991, ακούσαμε για πρώτη φορά και για την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία.
Και μας είπε κάτι πολύ απλό:
"Παιδιά, εγώ θα σας τα κάνω πολύ εύκολα. Αλλά πρέπει να με βοηθήσετε κι εσείς."
Πρώτα θα μας μάθαινε πώς να διαβάζουμε.
Διάβασε τη θεωρία. Κατανόησε πλήρως τις εφαρμογές. Μετά πήγαινε στις ασκήσεις.
Αν δεν μπορείς να λύσεις μια άσκηση, κοίτα την απάντηση και προσπάθησε μόνος σου να βρεις τον δρόμο που οδηγεί εκεί. Αν πάλι δεν μπορείς, τότε πήγαινε στο λυσάρι και δες τη λύση.
Αλλά το λυσάρι ήταν η τελευταία λύση. Έπρεπε πρώτα να έχεις κάνει ό,τι μπορούσες μόνος σου.
Κάθε Σαββατοκύριακο μας έδινε ένα μονόφυλλο με ασκήσεις και τη Δευτέρα τις λύναμε όλοι μαζί.
Και το καταπληκτικό ήταν ότι η φωτοτυπία αυτή είχε δομή.
Σε προκαλούσε να ασχοληθείς μαζί της. Σε κάθε άσκηση είχε παρατηρήσεις. Είχε προβλέψει πού πιθανότατα θα κολλούσες και σε παρέπεμπε σε συγκεκριμένο σημείο του βιβλίου για να ξαναδιαβάσεις αυτό που σου έλειπε και να μπορέσεις να συνεχίσεις.
Δεν σου έδινε απλώς ασκήσεις.
Σου μάθαινε πώς να σκέφτεσαι όταν δεν ξέρεις τι να κάνεις.
Μας παρότρυνε επίσης να αγοράζουμε και να διαβάζουμε τις εκδόσεις της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας. Είχε μάλιστα κατασκευάσει μόνος του έναν τεράστιο ξύλινο πίνακα με αριθμημένους άξονες xx' και yy' , για να μας εξηγεί γραφικές παραστάσεις, καμπύλες και ό,τι άλλο χρειαζόταν.
Και όλα αυτά τα έκανε ένας δημόσιος υπάλληλος. Ένας από αυτούς τους "τεμπεληχανάδες", όπως τόσο εύκολα συνηθίζει να χαρακτηρίζει συλλήβδην ο μέσος Έλληνας τους ανθρώπους του Δημοσίου.
Η ουσία όμως είναι μία:
Ο Σωκράτης Γκράτσος κατάφερε ένας άνθρωπος 49 ετών σήμερα να θυμάται ακόμη το όνομά του, 35 χρόνια αργότερα, επειδή κάποτε του έμαθε να αγαπά τα μαθηματικά.
Και δεν ήμουν ο μόνος.
Στην Α΄ Λυκείου, στο ΕΠΛ Ηλιούπολης, είχα κάποιο μαθηματικό που σε ένα διάλειμμα, μάζεψε πέντε μαθητές από την τάξη και ρώτησε τι κοινό είχαν μεταξύ τους στα μαθηματικά.
Και οι πέντε είχαμε υπάρξει μαθητές του Σωκράτη Γκράτσου.
Αυτό, για μένα, είναι εκπαιδευτικός.
Και ίσως αυτό να είναι και το σημαντικότερο πράγμα που μπορεί να αφήσει πίσω του ένας καθηγητής.
Να ξεχάσεις κάποτε τις ασκήσεις που σου έμαθε, αλλά να μην ξεχάσεις ποτέ ότι εκείνος σε έκανε να θέλεις να τις λύσεις.
Πηγαίνετε τα παιδιά σας σε έναν καλό παιδοκαρδιολόγο πριν ξεκινήσουν να κάνουν γυμναστική στο σχολείο. Και να κάνουν κανονικές εξετάσεις όχι γιαλαντζί στο χαρτί. Κανονικό ΗΚΓ και υπέρηχο και ότι άλλο χρειαστεί.
Λοιπόν, τα είπα σε μια φίλη, θα το μοιραστώ και εδώ. Κρύωσα από το γαμωερκοντίσιο στο αμάξι και είμαι χάλια.
Όταν αρρωσταίνω, μου ανοίγει η όρεξη για junk food. Το θέμα είναι ότι έχω μπει σε πρόγραμμα διατροφής, οπότε κρατήθηκα όσο μπορούσα, αλλά μου βγήκε το απόγευμα μια λύσσα για κρουασάν.
Όχι κανά περιποιημένο bakery / boulangerie. Ήθελα άθλιο, τυποποιημένο, περιπτέρου. Το ήθελα κάκιστο, από αυτά που είναι ίσα με έναν πήχη, με κάτι γελοία ονόματα που έχουν πάντα σαν δεύτερο συνθετικό το «max» και συσκευασία με logo και artwork που σίγουρα έχουν δημιουργηθεί στη Ζωγραφική των windows από γραφίστα με πάρκινσον.
Ήθελα κρουασάν από παντελώς άγνωστη βιομηχανία τροφίμων, με εργοστάσιο σε ΒΙ.ΠΕ. της επαρχίας και σύσταση ΕΠΕ, ώστε αν πεθάνει κόσμος να μπορούν να τη σκαπουλάρουν.
Κάθε κύτταρό μου παρακαλούσε για φθηνό κρουασάν, από αυτά που έχουν πραλίνα από αρμόστοκο με σοκολάτα, τίγκα στη ζάχαρη, τέσσερα στρέμματα φοίνικόδεντρα σε λάδι και όλο το υπόλοιπο να είναι από πολυουρεθάνη, με χρωστικές, συντηρητικά και τεχνητό άρωμα βουτύρου.
Μάζεψα τα κομμάτια μου,λοιπόν, και πήγα στο περίπτερο. Απέρριψα τις γνωστές μάρκες (δεν είμαι κάνας γκουρμεδιάρης) και πήγα στο section με τα φθηνά και μεγάλα. Επέλεξα το πιο άθλιο, αυτό που πληρούσε όλες τις προδιαγραφές που ήθελα. Και μάλιστα πήρα το πάνω πάνω. Ήθελα να το έχει φάει ο ήλιος. Ήθελα να έχει σκόνη πάνω του.
Είχε.
Ημερομηνία λήξης δεν κοίταξα. Δεν λήγουν αυτά. Δεν μπορεί να αναπτυχθεί κάτι μέσα τους, μούχλα ή παθογόνο. Δεν υποστηρίζουν ζωή και δεν αλλοιώνονται. Είναι αλλοιωμένα εν τη γενέσει τους.
Το απόλαυσα όσο τίποτα! Μηδέν τύψεις. Και αν η συνείδησή μου αρχίσει τίποτα μαλακίες πιο μετά, έχω καβάτζα το «περί ασθενών και οδοιπόρων». Είμαι και τα δύο. Θέλω να πω, πήγα μέχρι το περίπτερο, σωστά; Με τα πόδια κιόλας.
Τώρα περιμένω να χεστώ για να ολοκληρωθεί ο κύκλος. Έχω βάλει στο Watch Later του YouTube ένα βίντεο με τους μεγαλύτερους παλαιοντολογικούς υδρόβιους θηρευτές. Έχει κάτι αστακους 5 μέτρα μέ χτένια - αγκάθια στις δαγκάνες. Μαλάκα μου...
Και γι' αυτό έτοιμος είμαι.
Παιδί με οξεία λευχαιμία χρειάζεται αιμοδότες Ο - (Μηδέν, ρέζους αρνητικό)
Πληροφορίες για τα στοιχεία του παιδιού αν μπορείτε να δώσετε αίμα
Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών Ν. Άρτας
Σκουφά 189, Άρτα
Τηλ.: 2681400356
Email: [email protected]
*Δώστε & άλλη ομάδα να είστε, αν θέλετε
Χθες ο αδελφός μου με ποσοστό νοητικής αναπηρίας άνω του 85% έκλεισε τα 67 του χρόνια. Σύμφωνα με την πολιτεία δεν χρειάζεται βοήθεια μετά τα 67 που γερνά κιόλας. Απορώ ειλικρινά ποιοι τα σκέφτονται αυτά και πόσοι είναι αυτοί που δεν τους νοιάζει να ασχοληθούν.
Es muy triste estar lavando la ropa y darte cuenta de que no puedes lavar justo la que traes puesta... siempre vas a tener ropa sucia, aunque intentes empezar de O.
Τον περίμενε 42 χρόνια, γιατί πίστευε οτι ζει.
Πήγαινε στην Κύπρο και τον έψαχνε, ελπίζοντας ότι κάπου θα τον συναντήσει.
Μορφή βγαλμένη απο αρχαία Ελληνική τραγωδία.
Ούτε κραυγές, ούτε δημοσιότητα. Κλεισμένη στο σπίτι της, περίμενε τον Μανούσο της.
1/5
Πάμε να κάνουμε διάσημο αυτόν τον ανεύθυνο οδηγό..🤬
Αναβάτης μηχανής γλίτωσε από θαύμα μετωπική σύγκρουση, όταν ασυνείδητος οδηγός βυτιοφόρου αποφάσισε να προσπεράσει παράνομα πάνω σε τυφλή στροφή σε επαρχιακό δρόμο!
Ο αναβάτης αντέδρασε ψύχραιμα,
φρέναρε και βγήκε δεξιά.