Uzun zamandır bana hak etmediğim davranışları sergileyen herkesi bir bir çıkarıyorum hayatımdan ve bunda en ufak pişmanlık hissetmiyorum. Kıymetli değilsem, kıymetiniz de yok gözümde. Neyi ne kadar alıyorsam o kadar veriyorum. Bir adım geliyorsanız bir adım gelirim, dağ aşmam.
Ben çok sinirliyimdir ama sinirime rağmen çok sabırlıyımdır. Son raddeye kadar bekler ya da çabalarım ama o raddeden sonra dünya tersine dönse geri dönüşü olmaz. Buna kayış kopması mı dersiniz, vazgeçmek mi dersiniz orasını bilemem.