eve dönüp kapı numaramı gördüğümde, kapıyı açıp terliklerimi aynı yerde bulduğumda, terliklerimi giydikten sonra hemen balkona koştuğumda oh, diyorum. oh, her gün beni aynı yerde karşılayan yaşam. öperim yanaklarından.
"Bir yere ait olmadiginizin en buyuk kaniti, oraya ait olma cabanizdir. Aidiyet biraz sey gibidir yolunu kendi bulan su, ittirmeden akan zaman, tutmadan pesinizden gelen golge gibi"