efendî...

...

[efendî... @ahvaliesef]

-Yazarım sana.

+Yazma. O zaman bekliyor insan. Buraya çok az insan geliyor, çok insan gidiyor. Kalan da bekliyor ama bazen çok uzun bekliyor. Yani hani mesela zannediyorsun ki, bi yoldan birisi gelecek. boş, uzun bi yol. Devamlı ona bakıyorsun. Sonra kimse gelmiyor.

Yazma...

[Mustafa Özbağ @mozbag]

Srebrenitsa Soykırımının 31'inci yıldönümünde UNUTMADIK UNUTTURMAYACAĞIZ...

[izdiham.com @izdihamsite]

"Biraz bahar gerekiyor Allah'ım"

[Halil Kantarcı @halilkantarci]

Bayramdır, barışın. Sonra yine küsersiniz.

[İzdiham @izdihamdergi]

Seni yok edemeyecekler.
Sen daha çok var olacaksın.

[İzdiham @izdihamdergi]

Karlı bir gece vaktinde dostsuz kaldık.

[Firâkî Efendi @Firakiefendi]

ben bu cihanı neylerem...

https://t.co/LnE7eseypP

[Zeze @Zeze437980]

Şifa bulurum sandım
Dar ‘ım oldun

[İzdiham @izdihamdergi]

“Canın yanmış, gülümsemişsin. Kimse anlamamış.”

José Mauro de Vasconcelos

[Berg @veintikal]

YAR GÖĞSÜNE BAŞ KOYMADAN VURULUP DÜŞENLER OLDU

[efendî... @ahvaliesef]

@ffatihkucuk

[Aksa Haber @aksahaber]

Gazzeli çocuklar için bu sene bayram yok…

[Zeki Bulduk @zekibulduk]

"Ağaçlar ayakta ölür."

Haklı ve haysiyetli insanlar öldürülüyor.

#Gaza

[İzdiham @izdihamdergi]

Kusuruna gurban olsunlar.

[Hüseyin Yılmaz @HSYNYILMAZ09]

... Büyümüşte Küçülmüş Denilecek Evlat ...
Annesi Yorgunluktan Uyuyakalmışken
Herşeyi Düzene Koyan Harika Bir Evlat

[İzdiham @izdihamdergi]

-Sevdiğin biri var mı?
+Evet.
-Seni seviyor mu?
+Evet.
-Nereden biliyorsun?
+Her seferinde, kitaplarımı geri verirken içine çiçek koyuyor.
-O da insanlığı kurtarmak istiyor mu?
+Evet.
-Nereden biliyorsun?
+Altını çizdiği cümlelerden.

Ekmek ve Çiçek

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

"bir evimiz olmalı kaygılardan uzak"

Ümit Yaşar Oğuzcan

[Beytullah Çiçek @nsrakt]

“Cennette kendine bir yer inşa etmek için bu dünyadasın.”

Bunu unutma!

[İzdiham @izdihamdergi]

632 yılından beri yalnızız.*

[Gökhan Özcan @_gokhanozcan_]

Kötülük görünür hale geldi; adeta elle tutulabilir, dokunulabilir bir varlığa dönüştü.

Sözlerin sükûta sığındığı, kelimelerin başa çıkamadığı, cümlelerin gözyaşlarına yenildiği bir tarih basamağında mahsur kalmış gibiyiz.