17 yaşım kadar hızlı olmasada başarılarımı yazıyorum. Söz veriyorum bu ekonomide 29’a geldiğimde 19 yaşımdan güçlü ve emin adımlarla ilerleyeceğim. Ve söz veriyorum beni destekleyen ve inanan kimseyi ardımda bırakmayacağım. İnanmayan bir kişiye bile hafızama dahi almayacağım.
16 yaşımda hiç bişeyim yoktu 17’nin sonunda beklemediğim başarılara ulaşmıştım. Gençliğimin verdiği şeyler yüzünden bunu anca 19’a kadar zar zor koruyabildim. 20’de tekrar kendime geldim. 22’e pandemide sallandım. 23’te pes ettim.
24’te ve 25’te pandeminin verdiği zararı halen kapatamamıştım. Ve aynı anda 3 işte çalışıyordum. 26’ yaşında pandemiyi toplamıştım. Ama elimde halen hiç bişey yoktu. 27’ yaşımın sonuna doğru tekrar koşmam gerektiğini hatırladım. 28’e geldik.
Ata Demirer, “Abi hayat sana güzel” diyenlere anlamlı bir cevap verdi:
“Şu an çamların içerisinde oturuyoruz değil mi?
Bunları ben ektim ve altında oturabilmek için 21 sene bekledim.
Bu benim ormanım. Ben öldükten sonra da bu orman dünyaya kalacak.
Bence yaşadığınız yeri güzelleştirerek başlayın, dünyayı daha güzel görürsünüz.”
[@atademirer]