𝐨𝐥𝐚

[Klaudia Krynicka @Krynicka_K]

Zostałam zapytana na rozmowie kwalifikacyjnej, jakie jest moje największe marzenie, a ja powiedziałam, że zostać mamą i mieć rodzinę.

Miałam 24 lata i szukałam pracy.

Miałam fajne CV i ciekawe doświadczenie zdobywane jednocześnie studiując. Pełna entuzjazmu, młoda, więc do uformowania, a do tego bycie nativem z j. niemieckiego było (a może nadal jest) ogromnym plusem na poznańskim rynku pracy.

„Kariera” w korpo stała przede mną otworem. Przeskakiwałam sobie lekko i zgrabnie przez kolejne etapy rekrutacji w różnych mniejszych i większych firmach - na moich zasadach i zawsze z jakimś asem w rękawie. W ofertach mogłam przebierać, czułam się jakby moje życie było grą, taką na wyjątkowo sprzyjających mi warunkach.

Wchodząc do siedziby firmy, w której miałam w ten dzień rozmowę, nie czułam napięcia.

To nie było typowe korpo, nie musiałam wypełniać tych śmiesznych ankiet dotyczących typu mojej osobowości, rekrutacja nie miała być rozciągnięta - rozmowy z kluczowymi osobami miały się odbyć dzisiaj.

Najpierw przyjemna wymiana zdań ze starszą panią z HR.

Następnie przewidywalna rozmowa z młodym menadżerem, z którym miałabym bezpośrednio pracować. Poszło lekko i naturalnie, a z racji, że byliśmy w podobnym wieku, pozwoliliśmy sobie pod koniec delikatnie rozluźnić atmosferę i pożartować. Easy.

Final bossem był prezes firmy, około 65 roku życia, surowy w wyglądzie i w tonie. Tu już było poważniej, ale umiałam się dostosować i poszło bardzo dobrze. Jak już czułam, że na 100% tę pracę dostanę, wtedy, prezes tak trochę od niechcenia rzucił pytanie – jedno z tych niepotrzebnych, na które sam niekoniecznie chciał znać odpowiedź:

Jakie jest Pani największe marzenie w życiu?

Zmroziło mnie.

Przez ułamek sekundy zawahałam się, szukając w głowie idealnie dopasowanej odpowiedzi… Jednocześnie poczułam, że nie jestem w stanie ściemnić tylko po to, żeby dobrze wypaść przed obcym człowiekiem.

Przyszłam tu po pracę.
Nie przyszłam tu łamać swojego charakteru.

Moim największym marzeniem jest zostać kiedyś mamą - odpowiedziałam.

Uśmiechnęłam się niepewnie i w napięciu czekałam na reakcję.

To, że mój potencjalny szef nie jest oczarowany moją szczerą odpowiedzią było bardziej, niż jasne. Dynamika spotkania się zmieniła. Jego błysk w oku zniknął. Zastąpiony został beznamiętną miną, która mówiła jedno – tak myślałem, dziewczynko.

Rozmowa się zakończyła, a ja wyszłam i oszołomiona tym, co się wydarzyło, wsiadłam do auta i jak na kobietę przystało - popłakałam się.

Wracając do domu myślałam o narracji, w której dorastałam - media i popkultura mówiły, że kobiety mogą wszystko. Czy to możliwe, że hasła typu „girls do it better” wokół których się wychowałam, mnie oszukały? Czy te slogany mają w ogóle cokolwiek wspólnego z rzeczywistością? Jestem kobietą, więc mam udawać, że nie mam typowych kobiecych marzeń? Co miałam odpowiedzieć na te pytanie? Że moim największym życiowym marzeniem jest praca na etat i „stały rozwój”?

Feminizm faktycznie otworzył kobietom drzwi na rynek pracy, ale zdaje się, że zamknął im też serca.

Ile kobiet musi udawać, że ambicje zawodowe są najważniejsze, a marzenia o własnej rodzinie są niewygodne i mogą poczekać? Ile musi sobie wmawiać, że studia, podróżowanie, praca i wszystko inne jest bardziej wartościowe od macierzyństwa?

___

Tej pracy, jak pewnie się domyślacie, nie dostałam. Po weekendzie zadzwoniła pani z HR - oczywiście nie powiedziała, że moja aplikacja została odrzucona, bo prezes stwierdził, że pewnie zaraz zajdę w ciążę i ucieknę na macierzyński, ale ja wiedziałam, że odpowiedź na te jego ostatnie pytanie była kluczowa.

Nie winię prezesa, bo zatrudnianie młodych kobiet w istocie może w jakimś sensie stać w sprzeczności z interesem firmy. Ale i tak, wkurzył mnie Pan wtedy.

Myślicie, że uczę się na błędach i już nigdy nie byłam tak szczera z kimś, kogo kompletnie nie znam?

O marzeniu założenia rodziny znowu powiedziałam.

Jakiś tydzień później, na randce.

Ale to już inna historia.

[` @kebabzlodziej]

manifestuje szybki przelew z urzędu skarbowego 🙌🏻

[Shawn Mendes @ShawnMendes]

thank you

https://t.co/DgBPCqIbmA

[𝐨𝐥𝐚 @akrolova]

@xpinklattee ja ostatnio dostałam paczkę do paczkomatu w niedzielę o 22 😳

[The Summer I Turned Pretty @thesummeritp]

The Summer I Turned Pretty the Movie

[bald ann dowd @ali_sivi]

somebody is finally having a worse wednesday than conrad fisher

[Shawn Mendes @ShawnMendes]

Kraków, i didn’t forget about you 💗

i see you ✨

[Shawn Mendes @ShawnMendes]

My birthday is august 8th !

[𝐨𝐥𝐚 @akrolova]

@xrosesmendesvx na mam takie z mercy

[ShawnAccess @ShawnAccess]

Krakow, thank you for being SO loud. We cannot thank you enough for kicking off the headlining shows of #ShawnOnTheRoadAgain with us 🇵🇱 Budapest, are you ready for #OnTheRoadAgainSziget tonight?!

[𝐨𝐥𝐚 @akrolova]

Czy tylko ja uważam, że ten merch jest brzydki? xd #OnTheRoadAgainKrakow

[em☽｡⋆ꕤ @tsitpxbonrad]

i'm team stop hurting Conrad please.

[𝐨𝐥𝐚 @akrolova]

@ShawnMendes @ShawnAccess see you in Poland man ❤️

[𝐨𝐥𝐚 @akrolova]

@ShawnAccess @ShawnMendes SEE YOU IN POLAND ❤️❤️❤️

[𝐨𝐥𝐚 @akrolova]

@xrosesmendesvx kochani uważajcie z tym kupowaniem biletów, bo one nawet jeszcze nie są wygenerowane 🫠 jakie macie potwierdzenie, że ktoś wam je za 1,5 miesiąca wyśle?

[menda korniszona @xrosesmendesvx]

WE DID IT, WE’RE SOLD OUT IN KRAKOW!!!
@ShawnAccess @ShawnMendes
#ShawnOnTheRoadAgain

[𝐨𝐥𝐚 @akrolova]

@1felixfelicis8 w środe przez cały dzien wrzucali pojedyńcze final call - za chore pieniadze

[𝐨𝐥𝐚 @akrolova]

Who can beat this crowd?

[𝐨𝐥𝐚 @akrolova]

Poland looks good on him

[𝐨𝐥𝐚 @akrolova]

this man is crazy 🤘🏻 ⁦@ShawnMendes⁩