۲۷ آبان حوالی عصر یک موتورسوار باشخصیت منو از محدوده آزادی تقاطع بهبودی رسوند ترمینال یک فرودگاه. لطفش باعث شد از پرواز جا نمونم. خیلی دوست دارم پیداش کنم و ازش تشکر کنم.
اگر #ريتويت کنید تا پیداش کنم ممنون میشم.
نرمالیزه کردن صلح در دنیای نرمالیزه شده با جنگ و خشونت
سعید مدنی
زندان/تبعید دماوند
مشکل امروز صلحطلبان و جنبش صلح، هنجاری و نرمالیزهشدنِ خشونت، جنگ و مرگ در بسیاری از مناطق دنیاست. در سرزمین من، ایران، سالهاست که تورم حدود چهل درصدی، امری عادی محسوب میشود. برخی روشنفکران و اقتصاددانان ارگانیک هم، مقالاتی مبنی بر وجود تورم در همهی دنیا، از جمله ایران، نوشتهاند؛ گویی قرار گرفتن یکسوم جمعیت زیر خط فقر و یکسوم دیگر در حال ریزش به زیر خط فقر، در همهی دنیا امری عادی و متعارف و این خشونتِ شرمآور، امری هنجار و حتی معمول است که احیاناً میتوان برای آن راهحلی متعارف در درون ساختار سیاسی-اقتصادی کنونی یافت. به همین ترتیب، هر روز اخباری دربارهی خشونت حاصل از بحرانهای کنونی ایران میبینیم و میشنویم، بدون آنکه هیچیک از آنها امری غیرمعمول محسوب شود.
در کشور من، ایران، پانزده سال مجازات سخت برای دو مرد و یک زن، امری متعارف است. حضور برندهی جایزهی صلح نوبل در زندان، امری عادی است. به زندان افتادنِ چندینسالهی مردان و زنان، اعم از دانشجو، معلم، کارگر، نویسنده و مترجم، به جرم سخنگفتن و اعتراض به وضع موجود و خشونت حاکم بر زندگی روزمره، نهتنها استثنا نیست، بلکه بخشی از جریان عادی هر روز است. در این کشور، تشکیل 90 هزار پروندهی قضایی برای دختران و پسران جوانی که معترض حجاب اجباری بودند و اعمال خشونت علیه آنها، بدیهی، معمول و متعارف محسوب میشود؛ گویی چهرهای بیبدیل از وضعیتی کاملاً عادی است.
مسئلهی پیشِ روی صلحطلبان و جنبش صلحطلبی در کشورهای دموکراتیک، تفاوت جدی با مسائل فعالان این جنبش در کشورهای اقتدارگرا دارد. کار دشوار صلحطلبان در ایران و دیگر کشورهای بیبهره از حقوق بشر یا ناقض آن، مبارزه برای صلح در دنیایی است که جنگ و خشونت، نابرابری و تبعیض، امری متعارف و بخشی از زندگی روزمره است.
اگرچه هنوز هم دستهای از صاحبنظران، ادعاهای اولویت اخلاقی خشونتپرهیزیِ صلحطلبان را به چالش کشیده و تأکید میکنند که خشونت میتواند عاملی مؤثر و حتی عادلانه برای نفی خشونت در نظامهای اقتدارگرا باشد و از همینرو، صلحطلبی مطلق یا خشونتپرهیزی بهمثابه یک استراتژی و اصل را مورد سؤال قرار میدهند (Howes, 2009) که البته عواقب میمونی برای جامعهی ایران ندارد. مجموعهی این تحولات معنوی و نظری دربارهی صلح و صلحطلبی، موجب شکلگیری مفاهیمی ابداعی مانند «امنیت انسانی»، «دفاع غیر تهاجمی» (non-offensive) و ارتقای اندیشه پیرامون «مقاومت مدنی» شده است.
فعالان صلح در گروهِ ضعیفتر ـ مانند اپوزیسیون تحت سرکوب ـ اغلب عدالت و برابری را پیششرط هرگونه صلح میدانند و بر صلح سیاسی تأکید دارند؛ در حالیکه فعالانِ گروه قویتر ـ مانند احزاب حاکم یا بخشهایی از ساخت قدرت ـ بیشتر بر صلحسازی بینفردی یا میان جناحهای درون قدرت تمرکز میکنند. برای مثال، ایدهی وفاق در دولت پزشکیان. این تفاوتها در فرایند ادغام افقی حامیان متنوع صلح، بسیار چالشبرانگیز بوده و مانع شکلگیری جنبش صلحی متحد و قوی میشود.
در جریان دورِ جدید مذاکرات جمهوری اسلامی ایران و دولت ترامپ دربارهی پروژهی اتمی ایران و تحریمها، هموطنان من به دو دستهی حامی و مخالف مذاکرات تقسیم شدند: بخشی که عمدتاً اپوزیسیون خارج از کشور را در بر میگرفت، بهشدت با این گفتوگوها مخالف بودند و آن را راهی برای نجاتِ جمهوری اسلامی از بحرانهای تو در تو و تداوم نظام اقتدارگرا میدانستند و در مقابل، بخشی دیگر از اپوزیسیون که بیشتر در داخل کشور قرار داشتند، فارغ از آثار و نتایج این گفتوگوها بر سرنوشت جمهوری اسلامی، صرف اینکه توافق احتمالی میتواند سایهی جنگ را از آسمان ایران دور کند و اندکی گشایش در معیشتِ روزمرهی نزدیک به نیمی از جمعیت فقیر یا در معرض فقر ایجاد کند، آن را شایستهی حمایت و تأیید میدانستند. تردیدی نیست که بخشی از این تفاوت دیدگاهها تحت تأثیر باورها، استراتژیها و تعلقات سیاسی است؛ اما در عین حال، بخش مهمی از آن نیز مربوط به حضور در فضاهای متفاوتی است که افراد و گروهها در آن تنفس میکنند. این فضاهای متفاوت، منجر به اختلافنظر در معنای صلح و خشونت نیز میشود.
📌این مطلب را دکتر سعید مدنی چند روز پیش از شروع جنگ ۱۲ روزه از زندان دماوند برای کنفرانس: «صلح، دموکراسی، و رسانه: بازاندیشی در نظم جهانیِ دستخوش تحول و پیامدهای آن» در لاهه هلند نوشته و آنرا تقدیم کرده به دوست و همبندی سابق خود؛ جعفر پناهی و فیلم «یک تصادف ساده» او که فیلمی در ستایش خشونتپرهیزی است و فاتح نخل طلای کن.
۱۱۳ ماه گذشته #بلیغ منتشر شده و در صفحه اول قید شده صاحب امتیاز پایگاه اطلاعرسانی دفتر آیتاللهمکارمشیرازی! ولی هنوز مجوز #ارشاد ندارند. کاش همین الان ۲۵۰۰ نفر در صف گرفتن #مجوز هستند
#هیات_نظارت_برمطبوعات
برای همه سهل بگیرد.
خیلی شانس آوردیم!
کد SHANS پوچ نداره؛ چون همه از ۱۰۰ هزار تا ۱ میلیون تومان تخفیف میگیرن.
وارد قسمت پروفایل سوپراپلیکیشن تپسی بشین،
در بخش کد تخفیف، کد SHANS رو وارد کنین.
اسکرینشات تخفیفتون رو کوت کنین؛ به ۱۰ نفر، ۱۰ برابر تخفیفی که گرفتن، جایزه نقدی میدیم.
آزاد ارمکی میگوید #مذاکره، نه نشان ضعف که بروز بلوغ پنهان جمهوری اسلامی است؛ بلوغی که به دلیل ترس از خفتگیری منتقدان، اعلام نشده! اما طبقهی متوسط، همانی که نگذاشت جنبش به شورش بدل شود، به حاکمیت اعلام میکند اگر تغییر رفتار دهی محاکمه و تنبیهات نمیکنیم و این اتفاق خوبی است.
سه دستور مهم رئیس جمهور پزشکیان در ماجرای #پتروشیمی_میانکاله
۱- توقف پروژه ساخت پتروشیمی در منطقه میانکاله
۲- بررسی و پیگیری حقوقی پروژه تا روز یکشنبه از سوی معاون حقوقی
۳- برخورد و محاکمه افرادی که بر خلاف سیاستهای کلان کشور مجوز این پروژه را صادر کردند
نشان میدهد دولت تا چه حدی در توسعه پایدار جدی و عملگراست.
«در سازمان بازرسی گزارش کامل پرونده را تهیه کردیم ...»
تا دقایقی دیگر سخنرانی مصطفی پورمحمدی پیرامون اقدام اشتباه و زمینهساز ضرر در قرارداد #کرسنت منتشر خواهد شد.
یوسا خوشاقبال بود. استعداد داشت، زمانه بهنفعش عمل میکرد، خوشقیافه بود و با زیبایان عمر به سر کرد. بهترینِ روزگار خودش بود و در دوران زندگیش میوهی کارش را چید. آثاری ماندگار نوشت و عمری دراز کرد. یادش گرامی.
از ده مسجد روستاها گذشتم دریغ از باز بودن یکی که نماز بخوانم.
خیرین محترم خمس و زکاتهایی که بابت ساخت این مساجد میکنید اتلاف سرمایه است.
این مساجد هیچ کارکرد مذهبی ندارند، تنها مکانی برای مراسم ختم اموات است.
تا یقین به نرم افزار نداشته باشید سراغ سخت افزار نروید.
حاج آقا وفسی اردیبهشت ۱۳۹۸ گفتند این خاک مقدسه؟ خاکش رو میفروشید، سنگش رو میفروشید، نفتش رو میفروشید و پولش رو میگیرید. اینا مقدسه؟
نه حاجی اینا مقدس نیست. میفروشن بودجه حوزه رو باهاش بدن شما بتونی تفت بدی.
✅ ببینیم چند چندیم؟
ما نه لشکرکشی خیابانی میکنیم و نه تحصن. نه رژه خودرویی برگزار میکنیم و نه موتوری. نه فحش میدهیم و نه خط و نشان میکشیم.
صرفا از دکتر پزشکیان و شورای عالی امنیت بابت عدم ابلاغ لایحه حجاب تشکر میکنیم.
موافقان لایک و ریتوییت فرمایند.
#مصلحت_ملی
دوستِ بزرگوار جناب حریری ریاست محترم اتاق ایران و چین، دقیقا به همین دلیل که چاقو زیر گلویمان هست باید معامله کنیم. چون بقایِ اقتصادیِ مردم به خطرناکترین وضع خودش رسیده است. طرفداران مذاکره شیفته ترامپ یا تطهیر کننده او نیستند میگویند #حماس با #اسراییل مذاکره کرد، چرا ما نه؟
@ali_nekouei مذاکره همراه با تهدید یا معامله با تهدید بمباران از ریشه غلط است
شما هم حاضر نیستی کسی چاقو زیر گلوت بذاره و مثلا ماشینتو معامله کنه باهات