Mesela biz hiç annemizin elini tutup gitmedik okula, babamız hiç taşımadı çantamızı, yorulmak gibi bir şansımız yoktu bizim, telefonu açtığımızda iyi değilsin biliyorum demedi kimse, işte en çokta çocukluğumuz da yenildik biz...
"İyi değilim ama kötü de değilim. Havanın kapalı olup da yağamaması gibi. Sevinemiyorsun da üzülemiyorsun da. Böyle içinde bir şey eksik de anlayamıyorsun ama biliyorsun bunu. Arada kalmışlık, hiçlik, nedensizlik ve nereye gittiğini bilmemezlik. Bir karmaşanın içindeymiş gibi."