Önceden denklik meselesini kibir gibi algılıyordum. Sonra insan anlıyor: Davul bile dengi dengine. Ahlakta, vicdanda, hayata bakışta yakın olmak evliliğin en büyük nimetlerinden biri.
Sen kahve ikram edersin, onlar kin besler. Sen evini açarsın, onlar hasetle girer. Sen içini dışını bir tutarsın, onlar sinsice renk değiştirir. Yılanlar derisini değiştirir ama huyunu asla.
Sürekli keser gibi kendine yontan, sadece işi düştüğünde arayan, çıkar ilişkisi kuran arkadaşlıklar bir şekilde bitiyor ve sakin kafayla durup bir düşününce her şey çok net gözüküyor :) Allah böylelerinden hepimizi korusun
Eskiden hep kendime derdim ki;
“Belki de o kişinin çok fazla problemi vardır.” Ta ki şunu fark edene kadar:
Benim de vardı. Ama yine de kimseye öyle davranmadım.
Daha önce de yazmıştım, denk olmadığın insanla arkadaş olamazsın. Fazla yakınına alırsın, kıskanır. Biraz mesafe koymaya çalışırsın, hırslanır. Hayat görgün, standartların, dünya tasavvurun, bakış açın, maddiyatın yakın değilse arkadaşlık zordur, dostluk da neredeyse imkansızdır.